هزینه پردازش آنتروپیک در سه‌ماهه سوم به ۵۸ درصد درآمد شرکت رسید و با وجود رشد درآمد، حاشیه سود آن را تحت فشار قرار داد.
فهرست مطالب
آنتروپیک با وجود افزایش درآمد سه‌ماهه خود به ۱۷ میلیارد دلار، به‌دلیل رشد هزینه‌های پردازشی و پرداخت ۱۰ میلیارد دلار برای تأمین ظرفیت محاسباتی، با کاهش حاشیه سود روبه‌رو شده است.
به گزارش سرویس شرکت‌ها تک‌ناک، آنتروپیک روز دوشنبه در پرونده‌ای جدید، داده‌هایی منتشر کرد که نشان می‌دهند حاشیه سود این شرکت در بخش پردازش بدتر شده است. این پرونده به‌روزرسانی سند S-1 بود که هفته گذشته منتشر شد. افشاگری‌های مالی سند قبلی فقط تا ۳۰ ژوئن امسال را پوشش می‌داد، اما داده‌های جدید نتایج یک فصل دیگر، تا ۳۰ سپتامبر، را نیز در بر می‌گرفت.
در مجموع، آنتروپیک سه‌ماهه موفقی را پشت سر گذاشت. درآمد شرکت به ۱۷ میلیارد دلار رسید که در مقایسه با درآمد ۱۱.۵ میلیارد دلاری سه‌ماهه قبل، رشد قابل‌توجهی را نشان می‌دهد. این روند می‌تواند نشانه‌ای از تداوم رشد کسب‌وکار شرکت باشد. بااین‌حال، زیان عملیاتی آنتروپیک نیز افزایش یافت که بخش عمده آن به رشد هزینه‌های پردازشی مربوط می‌شود.
افزایش سهم هزینه‌های پردازش از درآمد آنتروپیک
بررسی سهم هزینه‌های پردازش از درآمد شرکت، تصویر نگران‌کننده‌تری نشان می‌دهد. در سه‌ماهه جدید، هزینه‌های پردازش معادل ۵۸ درصد درآمد آنتروپیک بود. این رقم در سه‌ماهه قبل ۴۸ درصد بود. در شرایطی که شرکت می‌توانست با نشان دادن بهبود حاشیه سود، نظر سرمایه‌گذاران عرضه اولیه سهام را جلب کند، وضعیت این شاخص برعکس شده است.
نموداری در پرونده جدید، این روند را واضح‌تر نشان می‌دهد. این نمودار میزان درآمد شرکت را به‌ازای هر دلار هزینه‌ای که برای پردازش پرداخت می‌کند، دنبال می‌کند. این شاخص از ابتدای سال ۲۰۲۵ به‌طور پیوسته افزایش یافته بود و در سه‌ماهه گذشته به بیش از ۲ برابر رسید، اما پس از آن کاهش یافت و به ۱.۷۲ برابر رسید.
شواهد مختلف نشان می‌دهند که افت حاشیه سود بخش پردازش احتمالاً یک نوسان مقطعی است، نه مشکلی بلندمدت. بااین‌حال، این وضعیت نکات مهمی را درباره اقتصاد اداره یک آزمایشگاه بزرگ هوش مصنوعی آشکار می‌کند.
قراردادهای گران‌قیمت برای تأمین ظرفیت پردازشی
آنتروپیک برای پاسخ‌گویی به تقاضای رو به افزایش، در این سه‌ماهه ۱۰ میلیارد دلار برای پردازش هزینه کرد. طبق توضیحات این پرونده، ۵ میلیارد دلار از این مبلغ به «تعهدات کوتاه‌مدت پردازشی» مربوط می‌شد. هزینه این ظرفیت پردازشی در حال حاضر به‌مراتب بیشتر از ظرفیت مشابهی است که شرکت از طریق قراردادهای چندساله تأمین می‌کند.
به بیان ساده، تقاضا آن‌قدر سریع افزایش یافته بود که آنتروپیک ناچار شد برای تأمین ظرفیت پردازشی موردنیاز خود با عجله قراردادهای جدیدی منعقد کند. این شرایط نیز هزینه‌های بیشتری به شرکت تحمیل کرد.
برخی از این قراردادها پیش‌تر به‌صورت عمومی اعلام شده‌اند. آنتروپیک ماهانه ۱.۲۵ میلیارد دلار به اسپیس‌ایکس برای تأمین ظرفیت پردازشی پرداخت می‌کند. این شرکت همچنین قراردادهایی چندمیلیارددلاری با شرکت‌های Nscale، آکامای و ولتا دارد.
در اصطلاح رایج صنعت، این شرکت‌ها «نئوکلاود» محسوب می‌شوند، نه ابرمقیاس‌گران. نئوکلاودها شرکت‌های کوچک‌تری هستند که قراردادهای پردازشی انعطاف‌پذیرتری ارائه می‌کنند، اما هزینه خدمات آن‌ها بیشتر است.
حاشیه سود آنتروپیک در سه‌ماهه سوم به‌دلیل قراردادهایی از این دست کاهش یافت و به‌نظر نمی‌رسد که شرکت بتواند در آینده نزدیک از این نوع قراردادها بی‌نیاز شود. آنتروپیک در پرونده جدید خود اعلام کرده است که انتظار دارد هزینه‌های پردازش و زیرساخت، هم از نظر مبلغ مطلق افزایش پیدا کنند و هم در آینده قابل پیش‌بینی بزرگ‌ترین بخش هزینه‌های عملیاتی شرکت باقی بمانند. این شرکت همچنین به دسترسی تدریجی به ظرفیت پردازشی تعهدشده در قراردادهای چندساله با ارائه‌دهندگان خدمات ابری (CSP) و ادامه سرمایه‌گذاری برای افزایش ظرفیت پردازش اشاره کرده است.
تلاش برای کاهش هزینه‌ها در برابر رشد تقاضا
آنتروپیک همچنان در تلاش است هزینه‌های پردازشی خود را کاهش دهد. این شرکت به‌ویژه درباره تلاش‌هایش برای ایجاد زیرساخت پردازشی اختصاصی تحت پروژه‌ای با نام «Anthropic Direct» توضیح داده است. بااین‌حال، رشد سریع تقاضا باعث می‌شود این تلاش‌ها نتوانند هم‌پای نیاز شرکت پیش بروند. در نتیجه، نئوکلاودها همچنان بهترین گزینه در دسترس آنتروپیک خواهند بود.
از یک منظر، این مشکلات را می‌توان چالش‌هایی ناشی از موفقیت دانست. تا زمانی که درآمد شرکت در هر سه‌ماهه نزدیک به ۵۰ درصد رشد می‌کند، بعید است سرمایه‌گذاران نگرانی زیادی درباره هزینه‌های بالای پردازش داشته باشند. از سوی دیگر، اگر رشد تقاضا کند شود، ممکن است سرمایه‌گذاران با مشاهده بهبود وضعیت هزینه‌های پردازشی، آسوده‌خاطر شوند.
بااین‌حال، این وضعیت یادآوری می‌کند که آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی همچنان تا چه اندازه به سرمایه‌گذاری عظیم چندتریلیون‌دلاری در زیرساخت‌ها وابسته‌اند و اختلال در این روند تا چه حد می‌تواند آن‌ها را آسیب‌پذیر کند.
به‌راحتی می‌توان تصور کرد که روند ساخت مراکز داده در سال آینده کند شود. برای مثال، نوسان در بازار اوراق قرضه یا افزایش مخالفت‌های محلی با ساخت مراکز داده می‌تواند چنین وضعیتی ایجاد کند. آنتروپیک ابزار چندانی برای مقابله با هیچ‌یک از این دو خطر ندارد و وقوع هرکدام می‌تواند وضعیت پیچیده هزینه‌های پردازشی شرکت را بسیار دشوارتر کند.
در حال حاضر، آینده آنتروپیک و دیگر آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی تا حد زیادی به قیمت ظرفیت پردازشی وابسته است.