جوان آنلاین: اولین ۱۳ آبان است که مینابیها، روز دانشآموز را بدون این دانشآموزان پرپر شده جشن میگیرند؛ جشنی که خود بیشتر بار غم و بغض به همراه دارد. در محل مزار شهدای مدرسه شجره طیبه میناب، بعضاً همکلاسیها یا دانشآموزان همشهری آنها نیز دیده میشدند که با شاخه گل، به مراسم روز دانشآموز آمده بودند، اما مادران و اقوام شهدای معصوم مدرسه شجره طیبه از همه بیشتر به چشم میآمدند؛ در حالی که ساکت و بیسر و صدا و بغضکرده در گوشه مزار یا یادمان عزیزانشان نشسته بودند.
ورود به شهر میناب، با ورود به هر شهر شهیدپرور دیگری که در کشورمان بیشمار هستند، فرق جدی دارد. به قول یکی از افراد خوشذوق همراه کاروان رسانهای، در این شهر به جای عکس سرداران و نیروهای رزمی شهیدشده در جنگهای تحمیلی، عکس کودکان پرپر شده در مدرسه شجره طیبه بر در و دیوارها، بیلبوردها و بلوارها جلوه میکند.
ورود به میناب قهرمان
همین مسئله خود یکبار غمی بر دل انسانی که برای بار اول بعد از ۹ اسفند ۱۴۰۴ به این شهر میآید، میاندازد. البته حال و هوای شهر به هیچ وجه مرده و دلزده نیست. همچون تمام شهرهای کشورمان در این ایام ظفر و پیروزی، میناب هم شهری زنده و فعال است، اما نام این شهر گره خورده است با قتلگاه کودکان و معلمان مظلوم مدرسه شجره طیبه، که در اولین ساعات جنگ تحمیلی سوم، پرپر شدند.
خانوادههای شهید مینابی
در میان جمع خبرنگاران و اهالی رسانه، یک نفر به حالت گلایه میگفت که به خاطر اثرات روحی و تکرار مصاحبههایی که با خانوادههای شهدای میناب شدهاست، از سوی مسئولان مصاحبه با خانوادهها در برنامههای رسانهای محدود شدهاست، اما در محل گلزار شهدای مدرسه شجره طیبه که در آرامستان اصلی شهر و به صورت مجزا واقع شدهبود، برخی از والدین و اطرافیان شهدا دیده میشدند. خبرنگاران از طیفهای مختلف سیاسی، همگی در مظلومیت این شهدا منقلب و همنظر بودند و از یکدیگر در مصاحبه گرفتن و حلقه زدن همچون پروانه گرد شمع این عزیزان، سبقت میگرفتند.
برخی خانوادههایی هم که در محل گلزار شهدا بودند، خیلی تمایلی به مصاحبه نداشتند و مایل به تکرار خاطرات تلخ خود که بارها در مصاحبهها و میادین تجمعات شبانه تکرار کردهبودند، نبودند. مادر شهید دانشآموز محمد مهدی جنگیچی به سختی با چند نفری که گردش جمع شدهبودیم، صحبت میکرد. میگفت محمد مهدی من پرسپولیسی بود. عاشق فوتبال بود. پیکرش در پارک مجاور منزل که زیاد به آنجا برای بازی میرفت، دفن شده است، اما به رسم برخی دیگر از شهیدان که پیکرشان در محلهای دیگر دفن شدهاست، اینجا برایش یادبودی درست شدهاست.
یکی از گلایههای پرتکرار و تقاضاهای والدین دانشآموزان شهید، رسیدگی به همین مزارهای پراکنده در شهر بود که همچون چراغهایی جایجای شهر را نورباران کردهاند. رسیدگی به خود مزار شهدا نیز از گلایههای دیگر این خانوادهها بود.
در انتهای همنشینی با مادر شهید محمد مهدی جنگیچی، به او گفتند که به برکت خون با برکت فرزندش، جانیان امریکایی رسوا و محاکمه میشوند. شخصی گفت که در همین روز ۱۳ آبان نیز با شکست در انتخابات کنگره، بانیان در حال سقوط هستند. مادر با بصیرت، اما علاوه بر اینکه کمی ذوقزده شد، گفت: «سگ زرد برادر شغال است و با تغییر سیاستمداران در امریکا فرقی ایجاد نمیشود.»
مراسمی با عنوان «روایت ستارهها؛ بازنمایی میناب قهرمان»
شامگاه چهارشنبه ۱۳ آبان ماه، در آیین «روایت ستارهها؛ بازنمایی میناب قهرمان» که با حضور خانوادههای شهدای دانشآموز مدرسه شجره طیبه و جمعی از چهرههای فرهنگی، هنری و رسانهای برگزار شد، وزیر میراثفرهنگی با اشاره به ابعاد انسانی این واقعه گفت: هیچ سخنی نمیتواند عمق اندوه خانوادههایی را که فرزندان خود را از دست دادهاند توصیف کند و هیچ اقدامی قادر به پرکردن جای خالی این دانشآموزان نیست.
صالحیامیری با بیان اینکه ملت ایران خود را وامدار فرزندان خانوادههای شهدا میداند، تأکید کرد: صدای خانوادههای شهدا باید بیش از هر روایت دیگری شنیده شود، زیرا سخنان آنان میتواند ابعاد انسانی این فاجعه را برای افکار عمومی آشکار کند.
وی با ذکر بازتاب واقعه میناب در سفر خود به اسپانیا تشریح کرد که در اجلاس مادرید با حضور بیش از ۱۷۶ هیئت و ۹۰ وزیر، به جای قرائت یادداشت رسمی، درباره کودکان شهید میناب سخن گفت و بسیاری از مقامهای حاضر برای ابراز همدردی پیشقدم شدند. پس از آن نیز حدود ۴۰ چهره فرهنگی اسپانیایی در سفارت ایران در مادرید آمادگی خود را برای همراهی با روایت این واقعه اعلام کردند. به گفته وی، یک هنرمند اسپانیایی موسیقی مرتبط با میناب اجرا کرده، یک نویسنده برای نگارش کتاب اعلام آمادگی کرده، یک فعال رسانهای با حدود یکمیلیون و ۷۰۰ هزار مخاطب و یک کارگردان سینما نیز برای انتشار محتوا و ساخت فیلم بلند ابراز تمایل کردهاند.
وزیر میراث فرهنگی همچنین از تشکیل ستاد ملی شهدای فاجعه میناب به دستور رئیسجمهور و افزایش دستگاههای مشارکتکننده از پنج مجموعه به ۲۲دستگاه خبر داد و گفت پروژهها به تدریج در میناب و هرمزگان رونمایی خواهد شد. وی با اشاره به نقش مردم هرمزگان در جنگ رمضان و نبرد هرمز و گرامیداشت شهید تنگسیری، بر ضرورت قرارگرفتن این نقش در کانون روایت دفاع از ایران تأکید کرد.
صالحیامیری در بخش پایانی با اشاره به پیگیری حقوقی پرونده مدرسه شجره طیبه از سوی معاونت حقوقی ریاستجمهوری، دستگاه قضایی و وزارت امور خارجه، از درخواست خود از استاندار هرمزگان برای حضور خانوادههای شهدا در جلسات ستاد خبر داد و از همراهی رسانه ملی قدردانی نمود.
در میانه این مراسم با پنل تخصصی اهالی رسانه، و با حضور افرادی همچون بابک خواجهپاشا (کارگردان)، فرزند شهید تنگسیری، محمد مهاجری و محمود گبرلو پنلی تخصصی برگزار شد و دیدگاههای این افراد برای بازنمایی صحیح روایت فاجعه تروریستی میناب، در مقابل حضار به بحث و تبادل نظر گذاشته شد. در این برنامه که با حضور برخی خانوادههای شهدای میناب، اهالی فرهنگ و هنر، پیشکسوتان و اصحاب خبر و رسانه و با رویکرد آسیبشناسی و تولید ایده برای بازنمایی صحیح فاجعه حمله به مدرسه شجره طیبه میناب شکل گرفت؛ عمده تأکید صاحبنظران بر ضعف روایت بود.
در انتهای این مراسم، پدر دو دانشآموز شهیده، شهیدان اسرا و سلما ذاکری، عبارت «کابوس بیداری» را برای توصیف حال خود و خانوادهها به کار برد. منظورش این بود که ما در بیداری، کابوس فاجعه حمله به مدرسه و پرپر شدن عزیزانمان را میبینیم. او در انتهای برنامه شبهنگام اهالی هنر و رسانه با نام «روایت ستارهها؛ بازنمایی میناب قهرمان»، میکروفن را در دست گرفت و بعد از عکس یادگاری خانواده شهدا با وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی، دقایقی برای حضار صحبت کرد. میگفت خانواده شهدا بیش از هر چیز، به این نیاز دارند که خون کودکانشان پایمال نشود.
در صحبتهایش گلایه از برخی کمکاریها بود، روضه بود، امیدواری و دلداری به ملت ایران هم بود! جالبترین بخش صحبتش، همین بخش آخر بود.
