تأخیر در توسعه لباس‌های فضایی ممکن است مأموریت سرنشین‌دار ناسا به ماه را به تعویق بیندازد.
باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی- گزارشی از روزنامه «واشنگتن پست» حاکی از آن است که فرود برنامه‌ریزی‌شده فضانوردان آمریکایی بر سطح ماه در سال ۲۰۲۸، ممکن است به دلیل مشکلات و موانع در توسعه لباس‌های فضایی، با تأخیر مواجه شود.
به نوشته این روزنامه، گزارشی که آوریل گذشته توسط دفتر بازرس کل ناسا منتشر شد، نشان می‌دهد که شرکت خصوصی «اکسیوم اسپیس» (Axiom Space) در خطر آن است که نتواند نسل جدید لباس‌های فضایی را به‌موقع برای مأموریت فرود سال ۲۰۲۸ آماده کند. در این گزارش آمده است شرکتی که در سال ۲۰۲۲ قرارداد توسعه این لباس‌ها را برنده شد، در سال‌های اخیر با کمبود بودجه و تغییرات مکرر در کادر مدیریتی رو‌به‌رو بوده است. همچنین، این شرکت برای پیشبرد کار، به‌طور فزاینده‌ای به کارکنان ناسا — یعنی همان نهادی که تأمین‌کننده مالی پروژه است — وابسته شده است.
گزارش واشنگتن پست همچنین تأکید می‌کند که بروز هرگونه تأخیر می‌تواند وضعیت را، به‌ویژه با توجه به مشکلات پیشین در برنامه قمری «آرتمیس» (به رهبری ایالات متحده)، وخیم‌تر کند. این مسئله می‌تواند منجر به آن شود که چین به نخستین کشوری تبدیل شود که در قرن بیست و یکم فضانوردانی را بر سطح ماه فرود می‌آورد.
بر اساس اطلاعات موجود، تأخیر در توسعه لباس مورد نیاز برای این مأموریت، ناسا را وادار کرده است تا برای تسریع در روند کار، سطح قابلیت‌های این تجهیزات را کاهش دهد.
انتظار می‌رود طراحی این لباس شبیه به نمونه‌هایی باشد که ناسا در مأموریت‌های «آپولو» در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ استفاده می‌کرد؛ به‌طوری که فضانورد تنها می‌تواند هر بار به مدت دو ساعت و نیم بر سطح ماه باقی بماند. این در حالی است که در قرارداد اولیه ناسا با شرکت اکسیوم اسپیس، طراحی لباسی پیش‌بینی شده بود که به فضانوردان اجازه می‌داد شش ساعت به‌طور مداوم بر روی ماه فعالیت کنند.
«جرد آیزاکمن»، از شرکای همکاری ناسا، در مصاحبه‌ای با واشنگتن پست اظهار داشت: «این لباس قطعاً از نظر طراحی مدرن‌تر و ایمن‌تر خواهد بود، چرا که ما سیستم‌های پشتیبان (افزونه) بیشتر و تحمل خطای بالاتری را در آن لحاظ کرده‌ایم. با این حال، الزامات فعلی بیشتر شبیه به یک "گام نخست" است.»
او خاطرنشان کرد که در آینده لباس فضایی پیشرفته‌تری توسعه خواهد یافت، هرچند از ارائه زمان‌بندی مشخص برای تکمیل آن خودداری کرد.
در سال ۲۰۱۹، ناسا برنامه اکتشاف ماه موسوم به «آرتمیس» را معرفی کرد که شامل رویکردی سه‌مرحله‌ای است: «آرتمیس ۱» که شامل اعزام فضاپیمای بدون سرنشین «اوریون» به مدار ماه و بازگشت آن به زمین است؛ «آرتمیس ۲» که به اعزام فضاپیمایی سرنشین‌دار به مدار ماه اختصاص دارد؛ و «آرتمیس ۳» که ناسا امیدوار است در قالب آن، فضانوردان را بر سطح ماه فرود آورد؛ اقدامی که با هدف نهاییِ رسیدن به مریخ انجام می‌شود.
فوریه گذشته، ناسا اعلام کرد که مأموریت «آرتمیس ۳» شامل اعزام فضاپیمای اوریون — به همراه فضانوردان — به ماه نخواهد بود. در عوض، این فضاپیما به مدار نزدیک زمین فرستاده خواهد شد تا قابلیت‌های اتصال (داکینگ) آن با فضاپیمای تجاری — که برای فرود آوردن فضانوردان بر سطح ماه مورد نیاز است — مورد آزمایش قرار گیرد؛ مأموریتی که برای سال ۲۰۲۸ و در چارچوب برنامه «آرتمیس ۴» برنامه‌ریزی شده است.
منبع: آرتی