با بالا گرفتن زمزمههای حضور علیرضا دبیر در انتخابات ریاست کمیته ملی المپیک و احتمال ثبت نام محمود خسرویوفا رئیس فعلی این نهاد در انتخابات، ابهامات در مورد سرنوشت دو چهره ورزشی از یک جناح سیاسی ولی از دو نسل متفاوت بیشتر شده است.
رویداد۲۴ | طی روزهای گذشته علیرضا دبیر رئیس فدراسیون کشتی چندین بار بحث حضورش در انتخابات کمیته ملی المپیک را وسط کشیده و در رابطه با آن اظهار نظر کرده است. دبیر از فشارها روی خودش برای ثبت نام و البته عدم تمایل خودش گفته است. با این حال او فعلا پایان داستان را باز گذاشته تا همه چیز به تاریخ ۷ آذر و آغاز ثبت نام نامزدهای انتخابات کمیته ملی المپیک موکول شود. در حال حاضر محمود خسرویوفا ریاست کمیته را برعهده دارد و گفته میشود او قصد دارد بار دیگر در انتخابات شرکت کند. تقابل احتمالی دبیر و خسرویوفا میتواند محل بروز حواشی و روایتهای جالبی شود.
محافظ شخصی رهبری که وارد ورزش شد
محمود خسرویوفا مدیر ۷۳ ساله ورزش ایران، عضو سپاه پاسداران و محافظ شخصی رهبری در سالهای اول انقلاب از سال ۱۳۶۰ و پس از جراحت در جبهه که منجر به قطع پای او شد ریاست فدراسیون ورزشهای جانبازان و معلولین را برعهده گرفت. در سال ۱۳۷۹ خسرویوفا به عنوان رئیس کمیته ملی پارالمپیک منصوب شد و تا سال ۱۴۰۱ که در انتخابات کمیته ملی المپیک به عنوان رئیس رای آورد و جانشین سید رضا صالحی امیری وزیر فعلی میراث و گردشگری شد در سمت خود باقی ماند. او همچنین به تناوب ریاست فدراسیون ورزشهای معلولین را نیز برعهده داشته است.
خسرویوفا، اما تنها یک چهره ورزشی نیست. او جزو هیئت موسس جمنا یا همان جبهه مردمی نیروهای انقلاب به حساب میآید که سابقه حضور در شورای شهر سوم را هم در کارنامه دارد.
گزینه مد نظر دولت کیست؟
کمیته ملی المپیک در ظاهر یک نهاد ورزشی غیر سیاسی است که رئیسش با رای روسای فدراسیونها و چند چهره ورزشی دیگر انتخاب میشود، اما در واقعیت این دولت است که با مهندسی آرای واجدان شرایط رئیس این نهاد مهم را مشخص میکند. نهادی که معمولا سیاستگذاریهای کلی ورزش ایران و ارتباط با IOC را برعهده دارد.
در دوره قبل محمود خسرویوفا با حمایت وزارت ورزش دولت مرحوم رئیسی از کمیته پارالمپیک به کمیته ملی المپیک آمد. در دوره قبل نیز سید رضا صالحی امیری با حمایت دولت حسن روحانی به ریاست این نهاد رسیده بود. محمد علیآبادی در دوره احمدینژاد و مصطفیهاشمیطبا در دوره خاتمی ریاست کمیته ملی المپیک را برعهده داشتند؛ بنابراین فارغ از اینکه چه افرادی قصد شرکت در انتخابات دارند بسیار مهم است که نظر دولت در این زمینه چیست و چه گزینهای را مد نظر دارد. در اینجا منظور از دولت وزارت ورزش و جوانان است که توانایی بسیج آرای روسای فدراسیونهای ورزشی را دارد. نکته حائز اهمیت این است که با وجود روی کار بودن یک دولت اصلاحطلب با توجه به حضور احمد دنیامالی فرد نزدیک به محمدباقر قالیباف در راس وزارت ورزش گزینه مد نظر نمیتواند فردی نزدیک به طیف اصلاحطلبان باشد.
طی چند روز گذشته اخبار زیادی در رابطه با تمایل وزارت ورزش به حضور علیرضا دبیر در انتخابات کمیته ملی المپیک به گوش رسید که نمیتواند بیتناسب با واقعیت باشد. دبیر و قالیباف رابطه نزدیکی با هم دارند و حتی رئیس فدراسیون کشتی در انتخاب دنیامالی به عنوان وزیر ورزش نقش داشته است.
تقابل دبیر و خسرویوفا
اگر علیرضا دبیر به جمعبندی حضور در انتخابات برسد به این معناست که آرای او تضمین شده است و او رئیس بعدی کمیته ملی المپیک خواهد بود. به صورت کلی چهرههای سرشناس بدون داشتن تضمین آرا در چنین انتخاباتهایی شرکت نمیکنند. با این حال حضور احتمالی محمود خسرویوفا رئیس فلی کمیته شرایط را تحت تاثیر قرار میدهد. خسرویوفا چهرهای است با ارتباطات گسترده با ارکان مختلف نظام که بعید به نظر میرسد بخواهد بدون در نظر گرفتن همه شرایط وارد انتخابات شود و احیانا آن را ببازد. این اصلا برای فردی با سوابق او و جایگاهش همخوانی ندارد.
از این منظر باید دید علیرضا دبیر و محمود خسرویوفا که هر دو به یک طیف سیاسی نزدیک هستند، اما از دو نسل متفاوت چگونه با هم به تقابل خواهند پرداخت. این دو که همزمان عضو شورای عالی ورزش هم هستند هر دو داعیه اداره ورزش را دارند و البته با دو روحیه کاملا متفاوت. هرچقدر علیرضا دبیر چهرهای شلوغ و جنجالی به حساب میآید خسرویوفا فردی آرام و دور از رسانههاست که آخرین مصاحبهاش را کسی به یاد نمیآورد.
نکته مهم دیگر این است که خسرویوفا در انتخابات کمیته ملی پارالمیک که کمی پیش از انتخابات کمیته ملی المپیک برگزار میشود ثبت نام نکرده است و این یعنی یا او در سمت خودش در کمیته ملی المپیک باقی میماند یا با حضور در سطح اول مدیریت ورزش کشور را خداحافظی میکند. از این منظر ممکن است انتخابات پیش روی کمیته ملی المپیک پایان عصر حاج محمود در ورزش باشد.
دولت ورزش را به رقیب داده
دولت مسعود پزشکیان بخش ورزش را کاملا به رقیب سیاسی خود واگذار کرده است. در اینجا بحث سر کیفیت مدیریت خسرویوفا یا علیرضا دبیر که اتفاقا جزو مدیران موفق در حوزه ورزش بودهاند نیست. آنچه محل سوال واقع شده این است که چرا دولت چهاردهم عملا هیچ گونه حضور و نمودی در حوزه ورزش ندارد. از زمانی که احمد دنیامالی به عنوان گزینه قالیباف و طی بده بستان پزشکیان و رئیس مجلس به عنوان وزیر معرفی شد تا به امروز که بحث انتخابات کمیته ملی المپیک و پارالمپیک مطرح شده عملا این جناح سیاسی مخالف دولت بوده که ورزش را اداره کرده است. حالا هم برخلاف تمام ادوار پیشین که ریاست کمیته ملی المپیک به واسطه اهمیتش به فرد نزدیک به دولت مستقر میرسیده قرار است دو فردی که نزدیک به طیف اصولگرایان (سنتی و جدید) هستند سر ریاست این کمیته رقابت کنند. حتی اگر یکی از این دو در روزهای باقیمانده تا ثبت نام انتخابات کنار بکشند باز جا برای فرد نزدیک به دولت یا جناح سیاسی اصلاحطلبان یا طیفهای میانهرو باز نخواهد شد.
