نادلا توضیح داد بازخرید ۶۰ هزار کارمند مایکروسافت برای بازسازمان‌دهی حول هوش مصنوعی بود؛ کارمندان یا همراه شوند یا خارج

ساتیا نادلا، مدیرعامل مایکروسافت، روز چهارشنبه توضیح داد چرا در مهر ۱۴۰۵ (اکتبر ۲۰۲۶) به ۶۰ هزار کارمند خود پیشنهاد بازخرید ارائه کرد و اساساً از آن‌ها خواست به‌جای کاهش نیرو از طریق یک تعدیل گسترده‌ی دیگر، داوطلبانه از شرکت خارج شوند.

پاسخ کوتاه: هوش مصنوعی؛ اما به ادعای او، نه به شکلی که انتظار دارید. او نمی‌گوید کارمندان، به‌ویژه مهندسان نرم‌افزار، را با هوش مصنوعی جایگزین می‌کند. او می‌گوید مایکروسافت را به شرکتی بازسازمان‌دهی می‌کند که در آن همه از هوش مصنوعی برای انجام کار خود استفاده می‌کنند و وظایفشان بر مدیریت این هوش مصنوعی متمرکز می‌شود.

او در جریان نشست دیل‌بوک به اندرو راس سورکین گفت که بازخرید «برای این بود که اطمینان حاصل شود حداقل همه احساس کنند در انتخاب‌هایشان اختیار دارند.»

او توضیح داد: «بیایید مهندسی نرم‌افزار را در نظر بگیریم. از این نقطه شروع کردیم که “خب، ما باور نداریم هوش مصنوعی هرگز بتواند نرم‌افزار بنویسد.” بعد ناگهان به اینجا رسیدیم: “وای، می‌تواند همه‌ی نرم‌افزار را بنویسد، پس چرا به مهندس نرم‌افزار نیاز داریم؟” و اکنون دوباره کشف می‌کنیم که مهندسی نرم‌افزار کاملاً زنده است و در واقع شکوفا خواهد شد؛ با این تفاوت که نحوه‌ی سازمان‌دهی تیم و کاری که یک مهندس نرم‌افزار انجام می‌دهد، اکنون به نقطه‌ی عملیاتی جدیدی رسیده است.»

او افزود: «برای برخی افراد، آن بازسازمان‌دهی و تغییر تا حدی دشوار است، درست است؟ اما باید انجام شود.»

او نمونه‌ی تیمی را آورد که محصول Cowork، عامل هوش مصنوعی در برنامه‌های مایکروسافت ۳۶۵، را می‌سازد. به گفته‌ی او این تیم فقط ۱۱ توسعه‌دهنده دارد که در استفاده از هوش مصنوعی برای انجام کارهایشان مهارت پیدا کرده‌اند: «آن‌ها یک کارخانه‌ی نرم‌افزاری می‌سازند که محصول را تولید می‌کند. خودشان محصول را نمی‌سازند.»

او باور دارد که هر کارمندی روزی به همین شکل به مدیر عامل‌های هوشمند تبدیل می‌شود، نه فردی که مستقیماً کار را انجام می‌دهد: «به هر حال، این سطح از هدایت در همه‌ی مشاغل رخ خواهد داد.»

اما مایکروسافت به‌عنوان شرکتی ۵۱ ساله، به‌صورت یک شرکت هوش مصنوعی‌محور رشد نکرده است. او گفت: «بنابراین پرسش این است که یک شرکت تثبیت‌شده چقدر سریع می‌تواند کار، جریان کاری و محصول کاری را همراه با تمام پشتیبانی‌های دستمزدی مرتبط با آن متحول کند؟ این کار بیشتر از آنچه کسی انتظار دارد زمان می‌برد. و در همه‌ی این فرایند، افرادی خواهند بود که ممکن است بگویند: “هی، من انتخاب‌های دیگری دارم که می‌خواهم انجام دهم.”»

نادلا هفته‌ی گذشته در پادکست The Pragmatic Engineer نیز در پاسخ به گرگلی اوروش درباره‌ی همین موضوع، یعنی چرا از ۶۰ هزار نفر خواسته داوطلبانه استعفا دهند، توضیح بیشتری داد: «ما اضطراب عظیمی در افراد ایجاد کرده‌ایم، نوعی احساس اینکه کنترل سرنوشت خودشان را ندارند، چون شیوه‌ی صحبت ما درباره‌ی این انقلاب هوش مصنوعی چنین بوده است.»

او به صحبت‌ها درباره‌ی تکینگی، یعنی نقطه‌ی فرضی‌ای که هوش مصنوعی از هوش انسانی پیشی می‌گیرد، و پیش‌بینی‌هایی که می‌گویند هوش مصنوعی همه‌ی مشاغل را از بین می‌برد اشاره کرد: «همه‌ی این‌ها باعث می‌شود هر کسی که حتی خواهان تغییر است تا حدی مضطرب شود… باید مسیر دشوار ایجاد واقعی تغییرات ساختاری، جای‌دهی افراد و فراهم‌کردن فرصت برای آن‌ها را طی کرد.»

به عبارت دیگر، بازخرید پیامی به کارمندان بود: می‌توانید با برنامه‌ی جدید هوش مصنوعی‌محور همراه شوید که شغل شما را به‌طور بنیادین تغییر می‌دهد، یا انتخاب کنید زندگی خود را جای دیگری ادامه دهید.