طبق آیین‌نامه، رانندگان موظف‌اند با دیدن عصای سفید سرعت را کاهش دهند و با پرهیز از بوق زدن یا توقف روی خط عابر، عبور ایمن را ممکن سازند.
عبور از خیابان برای فرد نابینا می‌تواند دشوارتر از دیگر عابران باشد؛ به‌ویژه در خیابان‌های شلوغ، تقاطع‌های پرتردد و مسیرهایی که صدای خودروها از چند جهت شنیده می‌شود. در چنین شرایطی، رفتار رانندگان نقش مهمی در پیشگیری از تصادف دارد. کاهش سرعت، توقف به‌موقع و پرهیز از حرکت‌های ناگهانی، اقداماتی ساده اما ضروری هستند که می‌توانند عبور فرد نابینا را ایمن‌تر کنند.
با دیدن عصای سفید سرعت را کاهش دهید
یکی از مهم‌ترین نشانه‌هایی که رانندگان باید به آن توجه کنند، عصای سفید است. طبق آیین‌نامه راهنمایی و رانندگی کشورمان، رانندگان موظف‌اند هنگام نزدیک شدن به افراد استفاده‌کننده از عصای سفید یا ویلچر، سرعت خود را کاهش دهند و با سرعت مطمئن حرکت کنند. این حکم، ضرورت توجه بیشتر به شرایط عابرانی را نشان می‌دهد که ممکن است برای تشخیص موقعیت خودروها با محدودیت روبه‌رو باشند.
بنابراین، راننده نباید با تصور اینکه فرد نابینا متوجه حضور خودرو شده است، به حرکت خود ادامه دهد. لازم است فاصله ایمن حفظ شود و در صورت احتمال برخورد، خودرو متوقف شود.
هنگام عبور، توقف کنید و حق تقدم را رعایت کنید
اگر فرد نابینا در حال عبور از گذرگاه عابر پیاده است یا برای عبور در آنجا منتظر مانده، راننده باید با توجه به علائم، چراغ راهنمایی و مقررات حق تقدم، از ایجاد خطر برای او جلوگیری کند. هنگام نزدیک شدن به تقاطع یا گردش به خیابانی که عابر در آن حضور دارد نیز باید مراقبت بیشتری به خرج داد. توقف باید به‌گونه‌ای باشد که فرد بتواند مسیر خودرو را با اطمینان تشخیص دهد و از کنار وسیله نقلیه‌ای که ناگهان حرکت می‌کند عبور نکند. رانندگان نباید برای عبور سریع‌تر، از پشت سر فرد نابینا یا با فاصله کم از مقابل او حرکت کنند.
بوق نزنید و فرد را با حرکت خودرو سردرگم نکنید
بوق ناگهانی ممکن است فرد نابینا را بترساند یا تشخیص جهت و فاصله خودرو را برای او دشوارتر کند. از سوی دیگر، حرکت آهسته و سپس شتاب گرفتن خودرو در نزدیکی عابر می‌تواند وضعیت را مبهم سازد. بهترین کار، کاهش سرعت و توقف ایمن در صورت نیاز است؛ نه استفاده از بوق برای وادار کردن فرد به عبور سریع‌تر.
همچنین راننده نباید خودرو را روی خط عابر پیاده یا مسیر عبور افراد متوقف کند. چنین توقفی می‌تواند مانع عبور شود و فرد نابینا را به سمت مسیر حرکت خودروها هدایت کند.
کمک کنید، اما تصمیم را به فرد بسپارید
اگر فرد نابینا برای عبور دچار تردید شده است، راننده می‌تواند در صورت امکان و بدون ایجاد خطر برای ترافیک، با لحنی محترمانه بپرسد آیا به کمک نیاز دارد. نباید فرض کرد که همه افراد نابینا به کمک نیاز دارند یا بدون پرسش، آن‌ها را لمس کرد و به سمتی کشاند. اگر شرایط عبور روشن نیست، توقف ایمن و فرصت دادن به عابر، از هر حرکت عجولانه‌ای مناسب‌تر است.
رعایت حقوق افراد نابینا فقط به توجه به عصای سفید محدود نمی‌شود. رانندگان باید هنگام رانندگی مراقب عابران باشند، سرعت خود را با شرایط مسیر تنظیم کنند و از هر رفتاری که عبور ایمن را دشوار می‌کند، بپرهیزند. چند ثانیه مکث پشت خط عابر پیاده می‌تواند از حادثه‌ای جبران‌ناپذیر جلوگیری کند.
