دو حذف غیرمنتظره و امتیازهایی که از دست رفت، تیم ملی کشتی آزاد ایران را از مسیر قهرمانی جهان خارج کرد تا شاگردان پژمان درستکار این بار برای حفظ جایگاه سوم بجنگند.
تیم ملی کشتی آزاد ایران که سال گذشته با اقتدار عنوان قهرمانی جهان را به دست آورده بود، در رقابت‌های امسال نتوانست از عنوان خود دفاع کند و در فاصله یک روز مانده به پایان مسابقات، جایگاه نخست را از دست داد. دو حذف در ترکیب ایران و رقابت نزدیک آمریکا و روسیه باعث شد معادلات قهرمانی به سود رقبای اصلی تغییر کند.
در پایان رقابت‌های شش وزن نخست، تیم ملی آمریکا با سه مدال طلا، سه مدال برنز و مجموع ۱۲۰ امتیاز در صدر جدول تیمی قرار گرفت. روسیه با یک طلا، دو نقره، دو برنز و ۱۰۵ امتیاز در جایگاه دوم ایستاد و ایران نیز با دو مدال طلا، دو برنز و ۸۰ امتیاز رتبه سوم را به خود اختصاص داد.
در این شرایط، با مشخص شدن فینالیست‌های چهار وزن پایانی، حضور سه تیم ایران، آمریکا و روسیه روی سکو قطعی شد؛ اما رقابت اصلی برای کسب عنوان قهرمانی و نایب‌قهرمانی میان آمریکا و روسیه شکل گرفت.
در وزن ۵۷ کیلوگرم، نماینده آمریکا به فینال رسید و کشتی‌گیران ایران و روسیه به جدول شانس مجدد رفتند. در وزن ۷۴ کیلوگرم نیز روسیه یک فینالیست داشت و نمایندگان ایران و آمریکا در جدول شانس مجدد قرار گرفتند. در وزن ۷۹ کیلوگرم، نمایندگان ایران و آمریکا برای کسب مدال طلا به مصاف یکدیگر رفتند و کشتی‌گیر روس در جدول شانس مجدد حضور داشت. در وزن ۹۲ کیلوگرم هم فینال میان آمریکا و روسیه برگزار شد و نماینده ایران برای کسب مدال برنز رقابت کرد.
با این شرایط، ایران در بهترین حالت می‌توانست در چهار وزن پایانی یک مدال طلا و سه مدال برنز دیگر به دست بیاورد و ۷۰ امتیاز به مجموع امتیازات خود اضافه کند. حتی با رسیدن امتیاز ایران به ۱۵۰، فاصله این تیم با آمریکا همچنان قابل جبران نبود؛ چراکه آمریکایی‌ها حتی در صورت کسب سه مدال نقره در چهار وزن باقی‌مانده نیز ۶۰ امتیاز دیگر به دست می‌آوردند و مجموع امتیازاتشان به ۱۸۰ می‌رسید.
به این ترتیب، قهرمانی ایران پیش از پایان مسابقات از دست رفت و تیم ملی دیگر شانسی برای تکرار موفقیت سال گذشته نداشت. البته ایران روی کاغذ همچنان امکان رسیدن به جایگاه دوم را داشت، اما با توجه به شرایط روسیه در اوزان پایانی، کسب عنوان نایب‌قهرمانی نیز کار دشواری به نظر می‌رسید.
یکی از مهم‌ترین دلایل ناکامی ایران در دفاع از عنوان قهرمانی، حذف کامران قاسمپور و سینا خلیلی از رقابت‌ها بود. این دو شکست و از دست رفتن امتیازهای احتمالی، شرایط تیم را در جدول رده‌بندی دشوار کرد. در واقع، ایران برای حفظ شانس قهرمانی به عملکردی کم‌نقص و بدون حذف نیاز داشت؛ اتفاقی که در این دوره رخ نداد.
در روز پایانی، احمد جوان و امیرحسین زارع برای ایران مدال طلا به دست آوردند و رحمان عموزاد و حسن یزدانی نیز به مدال برنز رسیدند. محمد نخودی در فینال به میدان رفت و امیرحسین فیروزپور نیز برای کسب مدال برنز رقابت کرد. امیرمحمد یزدانی و میلاد والی‌زاده هم برای رسیدن به دیدار رده‌بندی باید از فرصت شانس مجدد استفاده می‌کردند.
بازگشت روسیه با پرچم رسمی خود به رقابت‌های جهانی، در کنار حضور همیشگی آمریکا به‌عنوان یکی از قدرت‌های اصلی کشتی آزاد، سطح رقابت برای قهرمانی را بالاتر برد. ایران که سال گذشته توانسته بود از این رقبا پیشی بگیرد، این بار با از دست دادن امتیازهای کلیدی نتوانست جایگاه نخست را حفظ کند و رقابت برای قهرمانی به آمریکا و روسیه محدود شد.