رئیس اتحادیه نویسندگان قزاقستان با اشاره به جایگاه شاهنامه در آسیای مرکزی گفت: شاهنامه از نخستین آثار بزرگ ادبی فارسی است که در آسیای مرکزی به زبان قزاقی ترجمه شد.
به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، در راستای گسترش و تقویت همکاری‌های ادبی و فرهنگی میان جمهوری اسلامی ایران و جمهوری قزاقستان مئرکه قولگئن‌اوف، رئیس اتحادیه نویسندگان قزاقستان و بائورژان باباجان‌اوغلی، مدیر شعبه شهر آستانه این اتحادیه، با رسول اسماعیل‌زاده، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در قزاقستان، دیدار و گفت‌وگو کردند.
این دیدار که با هدف بررسی زمینه‌های همکاری مشترک در حوزه ادبیات، ترجمه و معرفی متقابل آثار ادبی و فرهنگی دو کشور برگزار شد؛ اسماعیل‌زاده از تجربه خود در زمینه همکاری با اتحادیه‌های نویسندگان سخن گفت.
وی با اشاره به برخی فعالیت‌های انجام‌شده در سال‌های گذشته در ایران، از جمله ترجمه شعر معاصر ایران و شعر معاصر برخی کشورها، بر ظرفیت‌های موجود برای توسعه همکاری‌های ادبی میان ایران و قزاقستان تأکید کرد.
اسماعیل‌زاده با اشاره به ضرورت توسعه شناخت متقابل جامعه ادبی ایران و قزاقستان از ادبیات، فرهنگ، تاریخ و شخصیت‌های برجسته و مشترک دو کشور، معرفی ادبیات کلاسیک و معاصر و ظرفیت‌های فرهنگی را بر برگزاری برنامه‌های مشترک مؤثر دانست و بر آن تأکید کرد.
وی گفت: همان‌گونه که برای معرفی قزاقستان در سه حوزه مهم تاریخ اردوی زرین، ادبیات کلاسیک و معاصر و شخصیت‌های تاریخی و فرهنگی قزاقستان در رسانه‌ها و مطبوعات تلاش می‌شود، در زمینه معرفی شخصیت‌های مشترک و تاریخ مشترک و ادبیات کلاسیک و معاصر ایران آمادگی داریم برنامه‌های فرهنگی با همکاری اتحادیه نویسندگان برای جامعه ادبی قزاقستان برگزار کنیم.
اسماعیل‌زاده به انتشار «دیوان حکمت» خواجه احمد یسوی در ایران و آثار منتشرشده درباره ابونصر فارابی اشاره کرد و گفت: در کنار این آثار، موضوعات و اطلاعات جدید و کمتر شناخته‌شده‌ای وجود دارد که می‌تواند برای مخاطبان هر دو کشور جالب و قابل استفاده باشد.
وی در همین زمینه به میراث موسیقایی فارابی و تداوم نظریه‌پردازی فارابی در موسیقی توسط شخصیت‌هایی همچون عبدالقادر مراغی و صفی‌الدین ارموی اشاره و بر ضرورت معرفی بیشتر این بخش از میراث تاریخی و فرهنگی تأکید کرد.
نفوذ بی‌وقفه کلام سعدی و فردوسی در قلب جامعه قزاق
در ادامه، مئرکه قولگئن‌اوف درباره روابط ادبی و فرهنگی تاریخی میان ایران و قزاقستان و نقش برخی شخصیت‌های ادبی و فرهنگی قزاقستان سخن گفت.
رئیس اتحادیه نویسندگان قزاقستان اظهار کرد: مردم قزاقستان از دوران کودکی با آثار ادبی ایران از جمله سعدی و فردوسی آشنا بوده و شعر و ادبیات فارسی را دوست دارند.
قولگئن‌اوف در ادامه به نقش تمیربک ژورگئنوف در توسعه ادبیات و فرهنگ قزاقستان اشاره کرد و توضیح داد: در سال ۱۹۲۹، زمانی که قیزیل‌اوردا پایتخت بود، تمیربک ژورگئنوف، چهره دولتی در ساختار سیاسی آن دوره مسئولیت داشت.
وی گفت: ژورگنوف «شاهنامه» فردوسی را در اختیار تیرمحمد ایزیتلو اوغلی قرار داد و وی این اثر را به زبان قزاقی ترجمه کرد.
به گفته رئیس اتحادیه نویسندگان قزاقستان، «شاهنامه» از نخستین آثار بزرگ ادبی فارسی بود که در آسیای مرکزی به زبان قزاقی ترجمه شد.
ترسیم نقشه راه همکاری‌های نوین ادبی میان ایران و قزاقستان
قولگئن‌اوف سپس بر اهمیت تقویت روابط ادبی و فرهنگی ایران و قزاقستان در شرایط کنونی تأکید کرد و گفت: با توجه به روابط دوستانه دو کشور، باید ارتباطات ادبی و فرهنگی میان دو ملت بیش از پیش توسعه یابد.
وی پیشنهاد داد: همکاری‌ها در زمینه معرفی شعر و ادبیات قزاقستان به نسل جوان ایران، توسعه روابط ادبی و فرهنگی و مطالعه تاریخ ادبی دو کشور دنبال شود.
رئیس اتحادیه نویسندگان قزاقستان به فعالیت‌های نهادهای مرتبط با فرهنگ و میراث جهان ترک اشاره کرد و درباره برگزاری «همایش یسوی» توضیح داد.
وی گفت: در نظر است این همایش در سال آینده در شهر ترکستان برگزار شود و پس از آن، به صورت دوره‌ای در کشورهای مختلف از جمله ازبکستان، قرقیزستان و ترکیه برگزار گردد.
به گفته وی، هدف از برگزاری این همایش، مطالعه میراث و اشعار خواجه احمد یسوی و گردهم آوردن نویسندگان، شاعران و پژوهشگران کشورهای مختلف است.
تبادل متقابل نخبگان ادبی میان تهران و آستانه
رئیس اتحادیه نویسندگان قزاقستان پیشنهاد تبادل هیئت‌های شاعران و نویسندگان میان دو کشور را مطرح کرد و پیشنهاد داد: هر یک از طرفین پنج شاعر و نویسنده را انتخاب و به کشور مقابل دعوت کند؛ به این ترتیب، شاعران و نویسندگان قزاقستان به ایران و شاعران و نویسندگان ایرانی به قزاقستان سفر کنند.
وی بیان کرد: در جریان این سفرها می‌توان مهمانان را با فرهنگ و ادبیات کشور میزبان آشنا و دیدارهایی با نویسندگان و شاعران برگزار کرد.
قولگئن‌اوف در پایان سخنانش، تأکید کرد: برای اجرای چنین برنامه‌ای، لازم است ترجمه آثار ادبی دو کشور از ابتدا مورد توجه قرار گیرد تا شاعران ونویسندگان بتوانند با آثار یکدیگر آشنا شوند.