اقتصاد‌آنلاین: هفته‌نامه انگلیسی ویک در تحلیلی از آینده جنگ آمریکا علیه ایران، سه مسیر پیش روی ترامپ را بررسی کرد.
برای رئیس‌جمهوری که در تنگنای جنگ با ایران گرفتار شده، گزینه‌های جذابی برای رهایی از این درگیری که به‌شدت مورد انزجار عمومی است، وجود ندارد. هفته نامه انگلیسی" ویک" در گزارشی گزینه های در پیش روی ترامپ برای مختومه کردن جنگ با ایران را بررسی کرده و هیچکدام از این گزینه ها را برای ترامپ جذاب ندانسته است. ویک نوشت: مکس بوت در روزنامه "واشنگتن‌پست" نوشت که دونالد ترامپ "خاص‌ترین و ناموفق‌ترین" سیاست خارجی ایالات متحده را در دوران معاصر دنبال کرده است.
به گفته او، "حتی در میان جمهوری‌خواهان نیز حمایت چندانی از اقداماتی نظیر الحاق گرینلند، تصاحب نفت ونزوئلا، به راه انداختن جنگ سرد با کانادا، قطع رابطه با اوکراین، توهین به متحدان و اعمال تعرفه‌های بی‌رویه بر آن‌ها، خرید گازوئیل از روسیه" و همچنین "آغاز جنگ علیه ایران" وجود ندارد. با این حال، اکثر جمهوری‌خواهان ارشد تا به امروز چنان "مرعوب" بوده‌اند که جرات اعتراض نداشته‌اند.
پس از شکست سنگین هفته گذشته در انتخابات میان‌دوره‌ای، جی. دی. ونس، معاون رئیس‌جمهور، صراحتا در شبکه اجتماعی "ایکس" (توییتر سابق) نوشت: "دلیل باخت ما، جنگ است." خودِ ترامپ نیز ناچار شد بپذیرد که این حرف "تا حد زیادی درست" است؛ او همین هفته اظهار داشت که جنگ "عملا به پایان رسیده"، مذاکرات برای خاتمه دادن به آن در جریان است و انجام حملات بیشتر علیه ایران "بسیار بعید" به نظر می‌رسد.
آرتا معینی و برت اریکسون در وب‌سایت "آن‌هرد" (UnHerd) می‌نویسند: "شاید این‌طور باشد، اما ترامپ به تغییر نظر شهرت دارد و خطر از سرگیری درگیری‌ها همچنان بالاست. ترامپ تحت "فشاری عظیم" قرار دارد تا ثابت کند که همچنان بر اوضاع مسلط است؛ و فارغ از محدودیت‌هایی که اکنون در عرصه داخلی با آن‌ها روبروست، او همچنان از آزادی عمل قابل‌توجهی در پیشبرد سیاست خارجی برخوردار است. سومین ناوگروه ضربت آمریکا در حال حرکت به سوی خاورمیانه است و انتظار می‌رود تا پایان ماه جاری به منطقه برسد؛ اقدامی که توان نیروهای آمریکایی در منطقه را به سطحی می‌رساند که در آغاز جنگ با ایران در نزدیک به 9 ماه گذشته شاهد آن بودیم.
باراک راوید در وب‌سایت "اکسیوس" (Axios) می‌نویسد که ترامپ ممکن است دوباره به ایران حمله کند. اما چنین اقدامی "بسیار نامحبوب" خواهد بود - چرا که موجب افزایش قیمت نفت می‌شود - و احتمالا "نتیجه نظامی بهتری" نیز به همراه نخواهد داشت.
گزینه دیگر، مذاکرات صلح است. دشواری کار در اینجاست که ترامپ خواسته‌های بزرگی مطرح می‌کند: بازگشایی تنگه هرمز و پایان دادن به برنامه هسته‌ای ایران. این در حالی است که ایرانیان به‌هیچ‌وجه تمایلی به دادن امتیاز ندارند. به گفته مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، تهران نه تنها خواستار پایان دادن به محاصره دریایی و تحریم‌هاست، بلکه خواهان آزادسازی میلیاردها دلار از دارایی‌های مسدودشده و دریافت غرامت از ایالات متحده می‌باشد.
"تنها راه" پیش رو
ویلیام هیگ در روزنامه‌ی "تایمز" مطرح می‌کند که گزینه سومی نیز وجود دارد: اینکه ایالات متحده به فشار خردکننده بر اقتصاد ایران ادامه دهد. با توجه به اینکه آخرین درآمدهای نفتی حاصل از محموله‌های ارسالیِ پیش از آغاز محاصره آمریکا رو به اتمام است و نرخ تورم نیز به‌شدت رو به افزایش گذاشته، این گزینه احتمالا بدون مخاطرات تشدید تنش، موثرترین روش برای وادار کردن تهران به پذیرش شرایط و انعطاف در دیپلماسی است.
ترامپ باید صبور باشد؛ ویژگی‌ای که برای او چندان آسان به دست نمی‌آید. او همچنین باید ثابت کند که می‌توان به پایبندی‌اش به هرگونه توافقی اعتماد کرد؛ و احتمالا ناچار خواهد شد فعالیت‌های هسته‌ای محدودی را از سوی ایران - که به‌طور مستقل راستی‌آزمایی شده باشند - بپذیرد. "بله، این وضعیت شباهت بسیار زیادی به توافق سال ۲۰۱۵ (موسوم به برجام) خواهد داشت؛ همان توافقی که ترامپ به‌شدت از آن بیزار بود." اما به نظر می‌رسد این "تنها راه" برای رهایی از دامی باشد که او خود برای خویشتن گسترده است.