حوزه/معاون تبیین و گفتمان‌سازی بسیج اساتید کشور با تأکید بر اینکه کاربست علم بدون نورانیت، انسان را در برابر عوارض پیشرفت آسیب‌پذیر کرده است، خواستار بازتعریف جایگاه معلم به‌عنوان کانون علم واقعی شد.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از کاشان، حسین عبداللهی‌فر در نشست بصیرتی ، تبیینی اساتید به روز جهانی علم در خدمت صلح و توسعه که به همت کانون بسیج اساتید دانشگاه فرهنگیان و ملی مهارت کاشان در سالن کنفرانس دانشگاه فرهنگیان مرکز امام خمینی (ره) کاشان برگزار شد، با اشاره به وضعیت مصرف منابع در کشور گفت: ایران از جمله کشورهای پرمصرف در حوزه منابع است و این مسئله نشان می‌دهد که پیشرفت تکنیکی به‌تنهایی نمی‌تواند ضامن سعادت جامعه باشد.
وی با نگاهی تاریخی به مسیر تحول علم در جهان غرب بیان کرد: در دوره رنسانس، علم به‌جای آنکه نور باشد، به ابزاری در برابر انسان تبدیل شد و در ادامه نظریه‌هایی همچون شر بودن ذاتی انسان و گرگ بودن انسان نسبت به انسان مطرح شد که نتیجه آن، شکل‌گیری «موازنه وحشت» در روابط بشری بود.
معاون تبیین و گفتمان‌سازی بسیج اساتید کشور با بیان اینکه این نگاه، انسان را به این باور رساند که برای در امان ماندن باید قدرت خود را افزایش دهد، تصریح کرد: امروز بشریت با عوارض کاربست علمی مواجه است؛ علمی که در ظاهر با دقت و دانش و فناوری همراه است، اما فاصله‌اش از معنویت، آسیب‌های جدی به همراه آورده است.
وی هوش مصنوعی را یکی از لبه‌های مرزهای دانش امروز دانست و خاطرنشان کرد: گسترش هوش مصنوعی تا حدی نگرانی ایجاد کرده که حتی بدترین افراد نیز احساس خطر می‌کنند؛ چراکه اگر انسان در این مسیر به نقطه‌ای برسد که توانایی کنترل خود و آفرینش انسان را داشته باشد، آینده بشر تاریک خواهد بود.
عبداللهی‌فر با اشاره به پیامدهای احتمالی این روند در عرصه خانواده و اشتغال گفت: از میان رفتن بنیان خانواده، بیکاری برخی مشاغل و دگرگونی در مناسبات اجتماعی، تنها بخشی از پیامدهای این مسیر است و مسئله اصلی فراتر از این موارد، نگرانی بشر از پیشرفت خودش است.
وی ریشه این نگرانی را دوری از نور دانست و بیان کرد: بشر از پیشرفت خود می‌ترسد، زیرا این پیشرفت با نور همراه نیست و همین امر ضرورت ایجاد نور و روشنایی در مسیر علم را دوچندان می‌کند.
معاون تبیین و گفتمان‌سازی بسیج اساتید کشور در پایان با تأکید بر لزوم حرکت به سوی نور حقیقی عالم هستی ابراز امیدواری کرد: پیش از آنکه در دالان‌های نوری آینده ناچار به حرکت باشیم، این نور را درک کنیم و توفیق تبیین آن برای دیگران را به دست آوریم و جایگاه معلم را به‌عنوان کانون علم واقعی بازتعریف کنیم.