سال‌ها رقابت با مانوئل نویر، تراشتگن را میان همراهی با رقیبش و انتظار برای رسیدن به دروازه تیم ملی آلمان نگه داشت.
طرفداری | مارک‌آندره تراشتگن از سال‌های طولانی حضور در سایه مانوئل نویر و رقابت بر سر دروازه‌بانی تیم ملی آلمان گفت؛ رقابتی که بیش از یک دهه تغییری در سلسله‌مراتب آن ایجاد نشد. به گزارش گل، دروازه‌بان آلمان همچنین درباره جام جهانی ۲۰۲۶ و بازگشتش به تیم ملی صحبت کرد.
سال‌های انتظار پشت سر نویر
با وجود عملکرد خوب در سطح باشگاهی، تر اشتگن مدت‌ها نتوانست جای نویر را در ترکیب آلمان بگیرد. او رقیبش را در تیم ملی همراهی می‌کرد، اما خودش هم در انتظار فرصتی برای ایستادن درون دروازه بود. تراشتگن درباره آن روزها، در گفت‌وگو با بیلد، گفت:
آیا گاهی مجبور می‌شدم مشت‌هایم را در جیبم گره کنم؟ آیا گاهی بی‌آنکه کسی بشنود فحش می‌دادم؟ قطعاً! وقت‌هایی هم بود که فکر می‌کردم شاید بیشتر از او شایسته فرصت بوده‌ام.
مصدومیت‌های پیاپی نویر سرانجام راه را برای تر اشتگن باز کرد. متن گزارش می‌گوید او با هدایت کلوپ پیراهن شماره یک آلمان را به دست آورده و حالا از حمایت کادر فنی تیم ملی برخوردار است.
تراشتگن درباره اعتماد کادر فنی گفت:
اینکه چنین اعتمادی به من دارند، حس فوق‌العاده‌ای دارد. این به من نشان می‌دهد وقتی آماده باشم، می‌توانم برای تیم ارزش افزوده داشته باشم.
جام جهانی ۲۰۲۶ و بازگشت به تیم ملی
تر اشتگن جام جهانی ۲۰۲۶ را از دست داد؛ نداشتن آمادگی مسابقه‌ای در آستانه رقابت‌ها مانع حضورش شد. او پس از مشکلات مصدومیت، از نظر جسمانی آماده رقابت در بالاترین سطح نبود. متن همچنین می‌گوید او در سپتامبر، در نخستین بازی کلوپ برابر هلند، به تیم ملی برگشت. آن مسابقه با تساوی ۱-۱ تمام شد و نخستین بازی ملی تر اشتگن از اواسط ۲۰۲۵ بود.
تراشتگن درباره جام جهانی و شرایط جسمانی‌اش گفت:
مدت‌ها پیش از تورنمنت این حس را داشتم که بالاخره نوبت من رسیده است. واقعاً هر کاری می‌کردم تا در زمین باشم. در نهایت نمی‌توانی چنین ریسکی کنی؛ بخشی به‌خاطر سلامتی و بخشی هم از سر احترام به هم‌تیمی‌هایت.
ستایش تراشتگن از رقیب قدیمی‌اش
تراشتگن با وجود سال‌ها رقابت با نویر برای پوشیدن پیراهن شماره یک آلمان، از جایگاه او در تیم ملی و میراثش در دروازه این تیم تمجید کرد. او درباره نویر و تأثیر رقابت میانشان گفت:
او احتمالاً یکی از بهترین دروازه‌بانان تمام دوران است. جایگاه ویژه‌ای هم در تیم ملی داشت و کاملاً سزاوارش بود. بااین‌حال، باور دارم رقابت در حدی مناسب، دروازه‌بانی را که بازی می‌کند به پیشرفت وامی‌دارد. رقابت ما هم همین‌طور بود.