آرایش نظامی آمریکا در خاورمیانه با حضور دو ناو هواپیمابر در منطقه و اعزام یک ناو دیگر در حال تقویت است. هم‌زمان، تفنگداران دریایی، نیروهای لشکر ۸۲ هوابرد، ناوشکن‌های موشک‌انداز و سامانه‌های پدافند هوایی آمریکا نیز در منطقه مستقر هستند. بررسی آخرین تحرکات نظامی سنتکام نشان می‌دهد کدام نیروهای آمریکایی در خاورمیانه حضور دارند و چه یگان‌هایی در مسیر اعزام به منطقه هستند.
فرارو- هم‌زمان با افزایش تحرکات نظامی آمریکا در خاورمیانه، آرایش نیروهای این کشور در منطقه بار دیگر مورد توجه قرار گرفته است. بررسی گزارش‌های فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) و رسانه‌های معتبر نظامی و بین‌المللی نشان می‌دهد که واشنگتن علاوه بر نیروهای دریایی و هوایی مستقر در منطقه، در حال تقویت حضور نظامی خود با اعزام ناوهای هواپیمابر، تفنگداران دریایی و تجهیزات پشتیبانی است.
به گزارش فرارو، در حال حاضر دو گروه رزمی ناو هواپیمابر آمریکا در منطقه حضور دارند و یک گروه دیگر نیز در مسیر اعزام به خاورمیانه قرار گرفته است. هم‌زمان، بخشی از نیروهای تفنگدار دریایی و یگان‌های زمینی و پدافندی آمریکا نیز در منطقه مستقر هستند.
دو ناو هواپیمابر در خاورمیانه
بر اساس گزارش‌های منتشرشده، دو ناو هواپیمابر «جورج واشنگتن» و «جورج اچ. دبلیو. بوش» در حوزه عملیاتی سنتکام حضور دارند. ناو هواپیمابر جورج واشنگتن از کلاس نیمیتز، از ۱۹ اوت ۲۰۲۶ در منطقه مستقر شده و به همراه گروه رزمی خود در دریای عرب فعالیت می‌کند. این ناو حامل گروه هوایی پنجم نیروی دریایی آمریکا است که جنگنده‌های F/A-18 سوپرهورنت از جمله هواگردهای آن محسوب می‌شوند.
ناو هواپیمابر جورج اچ. دبلیو. بوش نیز دیگر ناو آمریکایی حاضر در منطقه است. این ناو با گروه هوایی هفتم نیروی دریایی فعالیت می‌کند و جنگنده‌های سوپرهورنت و هواپیماهای جنگ الکترونیک EA-18G Growler از جمله تجهیزات آن هستند. گزارش‌های منتشرشده در روزهای ابتدایی نوامبر، از انجام عملیات پرواز و فرود این هواگردها روی عرشه ناو بوش حکایت دارد.
هر یک از این ناوها با گروهی از شناورهای رزمی و پشتیبانی همراه هستند. رزم‌ناوها و ناوشکن‌های موشک‌انداز، علاوه بر حفاظت از ناو هواپیمابر، قابلیت اجرای مأموریت‌های دفاع هوایی، مقابله با موشک‌ها و حمله به اهداف زمینی را دارند. بخشی از نیروی دریایی آمریکا با محوریت چند فروند ناوشکن، در دریای سرخ مستقر هستند.
ناو تئودور روزولت در مسیر منطقه عملیاتی سنتکام
در کنار دو ناو مستقر در منطقه، ناو هواپیمابر «تئودور روزولت» نیز در حال حرکت به سمت خاورمیانه است. این ناو از کلاس نیمیتز، روز ۶ نوامبر در سنگاپور پهلو گرفت و قرار است پس از توقف در این کشور به سمت حوزه عملیاتی سنتکام حرکت کند.
گروه رزمی تئودور روزولت شامل رزم‌ناو موشک‌انداز «چوسین» و ناوشکن‌های موشک‌انداز «پل همیلتون» و «دیکیتور» است. گروه هوایی یازدهم نیروی دریایی آمریکا نیز این ناو را همراهی می‌کند. جنگنده‌های F/A-18، جنگنده‌های پنهانکار F-35C و هواپیماهای جنگ الکترونیک از جمله تجهیزات هوایی این گروه هستند.
با ورود این ناو به منطقه، تعداد گروه‌های رزمی ناو هواپیمابر آمریکا در حوزه عملیاتی سنتکام به سه گروه خواهد رسید. با این حال، تا زمان انتشار این گزارش، تئودور روزولت هنوز در سنگاپور قرار داشت و نباید آن را جزو ناوهای مستقر در خاورمیانه محسوب کرد.
تفنگداران دریایی آمریکا در خاورمیانه و ژاپن
تقویت حضور تفنگداران دریایی آمریکا نیز بخش دیگری از تحرکات نظامی این کشور است. در حال حاضر، گروه آبی‌ـ‌خاکی با محوریت ناو «باکسر» و یگان یازدهم تفنگداران دریایی در حوزه عملیاتی سنتکام حضور دارند. این گروه علاوه بر ناو باکسر، شامل دو شناور «پورتلند» و «کامستاک» است و حدود ۴۵۰۰ ملوان و تفنگدار دریایی را در بر می‌گیرد.
در همین حال، گروه آبی‌ـ‌خاکی دیگری با محوریت ناو «مکین آیلند» نیز در برنامه اعزام به خاورمیانه قرار دارد. این گروه شامل ناوهای «انکوریج» و «جان پی. مورثا» و یگان سیزدهم تفنگداران دریایی است. با این حال، گزارش‌های منتشرشده در ۶ نوامبر نشان می‌دهد که عناصر این گروه همچنان در پایگاه یوکوسوکا ژاپن حضور داشتند. بنابراین، مکین آیلند را نیز باید در دسته نیروهای در حال آماده‌سازی یا اعزام احتمالی قرار داد، نه نیروهای مستقر در خاورمیانه.
لشکر ۸۲ هوابرد نیروی زمینی
در بخش نیروهای زمینی، عناصر لشکر ۸۲ هوابرد ارتش آمریکا از جمله نیروهای مهم حاضر در منطقه محسوب می‌شوند. پنتاگون در مارس ۲۰۲۶ اعزام بخش‌هایی از این لشکر به حوزه عملیاتی سنتکام را تأیید کرد و در پایان اوت نیز گزارش‌هایی درباره تمدید مأموریت بخشی از نیروهای آن تا سال ۲۰۲۷ منتشر شد.
ترکیب نیروهای اعزامی شامل ستاد لشکر، تیپ رزمی اول، عناصر هوانوردی رزمی، توپخانه، مهندسی و پشتیبانی است. یگان‌های پدافند هوایی نیز در میان نیروهای همراه این مجموعه قرار دارند.
لشکر ۸۲ هوابرد یکی از یگان‌های واکنش سریع ارتش آمریکاست و توانایی انتقال نیرو در مدت کوتاه به مناطق عملیاتی را دارد. با این حال، حضور عناصر این لشکر در منطقه به‌تنهایی به معنای تصمیم آمریکا برای آغاز عملیات زمینی علیه ایران نیست. محل استقرار دقیق و مأموریت عملیاتی همه اجزای این لشکر نیز به‌صورت عمومی اعلام نشده است.
جنگنده‌ها و تجهیزات هوایی آمریکا
بخش مهمی از توان نظامی آمریکا در خاورمیانه به هواگردهای مستقر روی ناوهای هواپیمابر و جنگنده‌های پایگاه‌های زمینی اختصاص دارد. در بخش دریایی، جنگنده‌های F/A-18 سوپرهورنت و F-35C، هواپیماهای جنگ الکترونیک EA-18G Growler، هواپیماهای هشدار زودهنگام E-2D Hawkeye و بالگردهای MH-60 از جمله تجهیزات گروه‌های رزمی ناوهای هواپیمابر هستند.
در بخش پایگاه‌های زمینی، اطلاعات عمومی درباره تعداد و محل استقرار جنگنده‌ها محدودتر است و اطلاعات برای تعیین تعداد دقیق جنگنده‌های حاضر در خاورمیانه در روزهای اخیر کافی نیست. در حوزه بمب‌افکن‌های راهبردی نیز گزارش‌هایی از خروج بمب‌افکن‌های B-1 آمریکا از پایگاه فیرفورد بریتانیا در اکتبر منتشر شده است. بنابراین، نمی‌توان این بمب‌افکن‌ها را در شمار نیروهای مستقر در منطقه قرار داد.
تقویت سامانه‌های پدافند هوایی و موشکی
در کنار افزایش توان تهاجمی، آمریکا به تقویت سامانه‌های دفاع هوایی و موشکی خود و متحدانش نیز توجه داشته است. بر اساس گزارش آکسیوس در دوم اکتبر، دو آتشبار اضافی پاتریوت در سپتامبر به منطقه منتقل شده‌اند. این سامانه‌ها برای حفاظت از تأسیسات انرژی در عربستان سعودی و قطر در نظر گرفته شده‌اند.
همچنین گزارش‌هایی درباره انتقال یک سامانه پاتریوت از تگزاس به اسرائیل در اواخر اکتبر منتشر شده است. سامانه دفاع موشکی ارتفاع بالای تاد (THAAD) نیز از دیگر تجهیزات آمریکایی مستقر در اسرائیل است. این تحرکات نشان می‌دهد که تقویت دفاع موشکی متحدان آمریکا در کنار افزایش توان دریایی و هوایی این کشور دنبال می‌شود. با این حال، اطلاعات عمومی موجود درباره تعداد دقیق آتشبارها، محل استقرار همه سامانه‌ها و وضعیت عملیاتی آنها کامل نیست.
آرایش نیروهای آمریکا در خاورمیانه چه تصویری دارد؟
بر اساس اعلام سنتکام در ۱۵ اوت ۲۰۲۶، بیش از ۵۰ هزار نیروی نظامی آمریکایی در خاورمیانه مشغول مأموریت بوده‌اند. در کنار این نیروها، گزارش‌هایی درباره اعزام نیروهای جدید در ماه‌های بعد منتشر شده است. آسوشیتدپرس از اعزام حدود ۹ هزار نیروی اضافی شامل بیش از ۷ هزار ملوان و حدود ۲ هزار تفنگدار دریایی خبر داده بود. واشنگتن‌پست نیز در اول اکتبر از برنامه‌ریزی برای حضور احتمالی سه گروه رزمی ناو هواپیمابر با مجموع نزدیک به ۲۰ هزار نیروی نظامی و حداکثر ۱۵۰ جنگنده گزارش داد. این ارقام لزوماً به معنای افزوده شدن تمام این نیروها به آمار مستقر در منطقه نیستند و باید میان ظرفیت گروه‌های اعزامی و تعداد واقعی نیروهای حاضر تمایز قائل شد.
در مجموع، آرایش نظامی آمریکا در خاورمیانه از ترکیب دو گروه رزمی ناو هواپیمابر، گروه‌های آبی‌ـ‌خاکی و تفنگداران دریایی، عناصر لشکر ۸۲ هوابرد، ناوشکن‌های موشک‌انداز و سامانه‌های پدافند هوایی تشکیل شده است. در همین حال، ناو تئودور روزولت از سنگاپور و گروه مکین آیلند از ژاپن در مسیر تقویت احتمالی حضور آمریکا قرار دارند.