حسین شریعتمداری حتی در وضعیت جنگی نیز خواستار برخورد با بدحجابی شده، اما روزنامه جوان در موضعی متفاوت نسبت به تکرار روش‌های گذشته هشدار داده که برخورد‌های شتابزده و امنیتی‌کردن مسائل اجتماعی نه‌تنها مشکلی را حل نمی‌کند، بلکه می‌تواند به تشدید تقابل و عمیق‌تر شدن شکاف‌های اجتماعی منجر شود.
رویداد۲۴| روزنامه جوان در واکنش به موضع حسین شریعتمداری درباره ضرورت مقابله با بدحجابی حتی در شرایط جنگی، از تکرار روش‌های گذشته در مواجهه با مسئله حجاب انتقاد کرد و هشدار داد که برخورد‌های شتابزده و نمایشی می‌تواند به تشدید تقابل و بازشدن زخم‌های اجتماعی منجر شود.
حسین شریعتمداری، مدیرمسئول روزنامه کیهان، روز گذشته خواستار مقابله با بدحجابی حتی در شرایط جنگی شده بود؛ موضعی که با واکنش متفاوت روزنامه اصولگرای جوان روبه‌رو شد.
روزنامه جوان در مطلبی با اشاره به تحولات اجتماعی پس از درگذشت مهسا امینی، تأکید کرد که مناقشه بر سر پوشش و سبک زندگی را نمی‌توان صرفاً با دستور‌های اداری، برخورد‌های انتظامی یا ارسال پیامک مدیریت کرد.
این روزنامه نوشت: «پس از وقایع مربوط به درگذشت مهسا امینی، جامعه وارد مرحله‌ای تازه از مناقشه درباره پوشش، سبک زندگی و حدود مداخله در حوزه اجتماعی شد. این تحولات را نمی‌توان تنها با چند دستور اداری، برخورد انتظامی یا ارسال پیامک مدیریت کرد. واقعیت این است که مسائل فرهنگی، با بخشنامه و واکنش‌های مقطعی حل نمی‌شوند و هرگاه ساختار تصمیم‌گیری از شناخت تحولات جامعه بازبماند، فاصله میان سیاست‌های رسمی و واقعیت‌های اجتماعی عمیق‌تر خواهد شد.»
هشدار روزنامه اصولگرا درباره تکرار روش‌های گذشته
روزنامه جوان در ادامه با اشاره به انتشار فیلم‌هایی از آنچه رفتار‌های مغایر با عفت عمومی توصیف کرده، پرسش‌هایی درباره عوامل شکل‌گیری و برجسته‌شدن این پدیده مطرح کرده است. این روزنامه احتمال بهره‌برداری سیاسی و اقتصادی از شکاف‌های اجتماعی را نیز مورد توجه قرار داده، اما در عین حال تأکید کرده است که نباید زنان و دختران حاضر در این فضا‌ها را صرفاً ابزار یا عامل یک جریان معرفی کرد.
جوان در بخش دیگری از این مطلب، نسبت به تکرار شیوه‌های پیشین برخورد با مسئله حجاب هشدار داده و نوشته است: «در چنین شرایطی، دختران و زنان حاضر در این فضا‌ها نیز نباید صرفاً به‌عنوان ابزار یا عامل یک جریان معرفی شوند. نگرانی اصلی آنجاست که برخی مدیران همچنان تصور می‌کنند برای مواجهه با چنین پدیده‌هایی باید همان مسیر‌های پرهزینه گذشته را تکرار کرد، مسیری که ممکن است به تشدید تقابل، افزایش نارضایتی و بازشدن زخم‌های اجتماعی منجر شود. برخورد‌های شتابزده و نمایشی، بدون شناخت ریشه‌ها و پیامدها، نه‌تنها مسئله را حل نمی‌کند، بلکه می‌تواند زمینه سوءاستفاده فرصت‌طلبان را نیز فراهم کند.»
انتقاد از عملکرد نهاد‌های فرهنگی و تصمیم‌ساز
این روزنامه در ادامه، مسئولیت وضعیت موجود را تنها متوجه نیروی انتظامی و دستگاه‌های اجرایی ندانسته و نهاد‌های فرهنگی، آموزشی، رسانه‌ای و تصمیم‌ساز را نیز در برابر تحولات اجتماعی مسئول دانسته است.
جوان در این باره نوشته است: «از سوی دیگر، نمی‌توان مسئولیت را تنها متوجه نیروی انتظامی یا دستگاه‌های اجرایی دانست. نهاد‌های فرهنگی، آموزشی، رسانه‌ای و تصمیم‌ساز نیز باید پاسخ دهند که در سال‌های گذشته برای گفت‌و‌گو با نسل جوان، شناخت تغییرات سبک زندگی و ترمیم اعتماد عمومی چه کرده‌اند. چرا هشدار‌های کارشناسان اجتماعی درباره پیامد‌های شکاف نسلی و ناکارآمدی روش‌های قدیمی جدی گرفته نشد؟ چرا زمانی که هنوز امکان پیشگیری وجود داشت، برنامه‌ای جامع و قابل‌ارزیابی شکل نگرفت؟»
این روزنامه همچنین با اشاره به اظهارات و هشدار‌های برخی نمایندگان مجلس درباره عملکرد مدیران، بر ضرورت پاسخ‌گویی ساختار‌های مسئول تأکید کرده است.
هشدار درباره امنیتی‌کردن مسائل اجتماعی
روزنامه جوان در بخش پایانی مطلب خود، حفظ انسجام اجتماعی و اعتماد عمومی را در شرایطی که کشور با بحران‌ها و فشار‌های مختلف روبه‌رو بوده، دارای اهمیت دوچندان دانسته و نسبت به برخورد‌های احساسی و امنیتی‌کردن مسائل اجتماعی هشدار داده است.
این روزنامه تأکید کرده است: «نمی‌توان از مردم انتظار همراهی داشت، اما صدای نگرانی‌ها و مطالبات آنان را نشنید. همچنین نمی‌توان با برخورد‌های احساسی و امنیتی‌کردن هر مسئله اجتماعی، انتظار داشت شکاف‌ها ترمیم شوند. پدیده‌های فرهنگی یک‌شبه شکل نمی‌گیرند و با یک دستور نیز از میان نمی‌روند.»
جوان در پایان نیز خواستار عبور از روش‌های آزموده‌شده گذشته و توجه به ریشه‌های اجتماعی مسئله شده و نوشته است: «اکنون زمان آن رسیده‌است که مسئولان به جای تماشای پیامدها یا تکرار روش‌های آزموده‌شده و ناکارآمد، به سراغ ریشه‌ها بروند، با گفت‌و‌گو، شفافیت، بررسی علمی و پاسخ‌خواهی از مدیران. مسئله امروز، مسئله اعتبار سیاست‌گذاری فرهنگی و توانایی ساختار تصمیم‌گیری برای شنیدن جامعه است. اگر این هشدار‌ها بار دیگر نادیده گرفته شوند، هزینه غفلت امروز را جامعه در سال‌های آینده خواهد پرداخت.»