ژوزه مورینیو با انگیزه‌های فراوانی پا به ال‌کلاسیکو خواهد گذاشت.
ژوزه مورینیو بار دیگر در مرکز تقابل تاریخی با بارسلونا قرار گرفته. فردا شب در ورزشگاه نوکمپ، ال‌کلاسیکو برگزار می‌شود و سرمربی پرتغالی رئال مادرید پس از 13 سال به این میدان بازمی‌گردد. این دیدار نه تنها یک بازی لیگ بلکه بازخوانی دشمنی ریشه‌دار و انگیزه‌های شخصی عمیق است..
رابطه قدیمی
مورینیو از ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰ بخشی از کادر فنی کاتالان‌ها بود. ابتدا به عنوان مترجم و دستیار بابی رابسون آمد و سپس زیر نظر لوئیس فان خال ماند. فان خال پس از دیدن استعداد و اشتیاق مورینیو هنگام کنار گذاشته شدن رابسون، او را حفظ کرد و به تدریج نقشش را از مترجم به تحلیلگر حریفان و دستیار ارتقا داد. مورینیو با بازیکنانی هم‌سن خودش مانند پپ گواردیولا و لوئیس انریکه روابط نزدیکی ساخت؛ روابطی که فان خال آن‌ها را مفید می‌دانست. در آن سال‌ها، بارسا 2 قهرمانی لالیگا و جام حذفی را به دست آورد و مورینیو حتی در جام کاتالونیا فرصت هدایت تیم را یافت.
جدا شدن مسیر
اما این علاقه دوطرفه به حس طرد شدن تبدیل شد. در سال ۲۰۰۸، پس از کنار رفتن فرانک ریکارد، مورینیو برای سرمربیگری بارسا کاندیدا بود. باشگاه گواردیولا تازه‌کار را ترجیح داد. مورینیو این انتخاب را نشانه نگاه از بالا به پایین باشگاه به خودش دانست. این اتفاق، انگیزه شخصی او را برای همیشه شکل داد؛ اثبات اینکه او نه تنها متعلق به بارسا نیست، بلکه روبهروی این تیم ایستاده.
گرفتن انتقام
اولین جرقه‌ها در چلسی زده شد. در فصل ۲۰۰۴-۲۰۰۵، مورینیو پس از شکست مقابل بارسا ، ریکارد را به ورود به اتاق داور متهم کرد. سال بعد، انتقادهای تند او از مسی و تئاتر خواندن حرکاتش، تنش را افزایش داد. اوج انتقام اما در سال ۲۰۱۰ با اینتر آمد. در نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان، اینتر با ۱۰ نفر در نوکمپ مقاومت به خرج داد و در مجموع بارسا را حذف کرد. مورینیو آن صعود را رو به هواداران بارسا جشن گرفت. پیروزی راه او را به رئال مادرید هموار ساخت.
دوره ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ در مادرید، اوج تقابل بود؛ ۱۷ ال‌کلاسیکو در 3 فصل با گواردیولا و سپس تیتو ویلانووا. شکست 5 بر صفر تاریخی در نوامبر ۲۰۱۰، انگشت در چشم ویلانووا در ۲۰۱۱، جنگ روانی در کنفرانس‌های خبری، اتهام‌زنی به داوران و جمله معروف «اگر مثل گواردیولا ببرم، شرمسار می‌شوم»، همگی بخشی از این درام نام داشتند. مورینیو در ۱۷ ال‌کلاسیکو با رئال 5 برد، 6 تساوی و 6 باخت به ثبت رساند اما رکورد کلی‌اش مقابل بارسا (۲۷ بازی) 8 برد، 9 تساوی و 10 باخت است.
انگیزه‌های شخصی
اکنون در دوره دوم حضورش در رئال، مورینیو بار دیگر با انگیزه‌های شخصی به بارسلونا می‌رود. بارسا تحت هدایت هانسی فلیک صدرنشین است و رئال 6 امتیاز عقب‌تر. مورینیو از کمبود ۲۴ ساعت استراحت نسبت به حریف گلایه کرده و تأکید دارد این «یک بازی معمولی نیست». برای او، فرصتی است تا نشان دهد بازگشتش برای بازپس‌گیری تسلط بر رقیب دیرینه رقم خورده. مورینیو در برابر بارسا بهترین و بدترین نسخه خود را نشان می‌دهد؛ عمل‌گرا، تحریک‌کننده و تشنه انتقام.