بیش از ۸۰ سال از جنگ جهانی دوم می‌گذرد، اما آثار مخرب آن هنوز در اعماق اقیانوس آرام باقی مانده است. بسیاری از کشتی‌های جنگی در آن دوران غرق شدند و اکنون لاشه آن‌ها در کف دریا قرار دارد. با گذشت زمان، بدنه فلزی این کشتی‌ها فرسوده شده و سوخت باقی‌مانده در مخازن آن‌ها به‌تدریج وارد آب دریا می‌شود.
به گزارش انتخاب و به نقل از ساینس الرت؛ این سوخت حاوی مواد شیمیایی سمی است که می‌توانند به آبزیان و محیط زیست دریایی آسیب برسانند. با این حال، دانشمندان به کشف جالبی دست یافته‌اند: در سوخت نشت‌کرده از این کشتی‌ها، جوامع متنوعی از باکتری‌ها زندگی می‌کنند که برخی از آن‌ها توانایی تجزیه مواد نفتی را دارند.
کشف باکتری‌ها در سوخت قدیمی
پژوهشگران برای بررسی این موضوع، دو کشتی ژاپنی غرق‌شده در تالاب چوک در کشور میکرونزی را مطالعه کردند. این منطقه در جنگ جهانی دوم یکی از پایگاه‌های مهم دریایی ژاپن بود که در سال ۱۹۴۴ هدف حملات هوایی آمریکا قرار گرفت.
امروزه صدها لاشه کشتی در این منطقه وجود دارد و نشت نفت از برخی از آن‌ها برای دهه‌ها ادامه داشته است. این آلودگی می‌تواند به زیستگاه‌های دریایی و منابع شیلات آسیب برساند.
دانشمندان نمونه‌هایی از سوخت باقی‌مانده در دو کشتی و همچنین از محل تماس نفت با آب دریا جمع‌آوری کردند. بررسی‌ها نشان داد که این سوخت‌ها حاوی ترکیبات نفتی مختلفی هستند که بعضی از آن‌ها برای موجودات دریایی سمی‌اند.
اما نکته شگفت‌انگیز، تنوع بسیار زیاد باکتری‌های موجود در این نمونه‌ها بود. پژوهشگران با بررسی DNA میکروب‌ها، هزاران گروه باکتریایی را شناسایی کردند.
در میان آن‌ها، گروه‌هایی از باکتری‌ها وجود داشتند که برخی از گونه‌هایشان می‌توانند ترکیبات نفتی را تجزیه کنند و از آن‌ها به‌عنوان منبع انرژی و کربن استفاده کنند.
آیا این باکتری‌ها می‌توانند آلودگی نفتی را پاک کنند؟
توانایی برخی میکروب‌ها در تجزیه مواد نفتی، اساس روشی به نام «زیست‌پالایی» است. در این روش از موجودات زنده، به‌ویژه میکروارگانیسم‌ها، برای کاهش آلودگی‌های محیطی استفاده می‌شود.
با این حال، پژوهشگران در این مطالعه فقط حضور این باکتری‌ها را شناسایی کردند و مستقیماً بررسی نکردند که آیا آن‌ها واقعاً در حال تجزیه سوخت هستند یا خیر.
همچنین مشخص شد که ترکیب باکتری‌های موجود در خود سوخت با باکتری‌های محل تماس نفت و آب دریا تفاوت دارد. این موضوع نشان می‌دهد که شرایط محیطی احتمالاً در تعیین نوع میکروب‌هایی که در هر بخش زندگی می‌کنند، نقش دارد.
اگر تحقیقات آینده تأیید کنند که این باکتری‌ها واقعاً ترکیبات نفتی را تجزیه می‌کنند، ممکن است بتوان از آن‌ها برای کمک به پاک‌سازی آلودگی‌های نفتی قدیمی استفاده کرد.
جمع‌بندی
این پژوهش نشان می‌دهد که حتی در محیط‌های آلوده به سوخت‌های سمی نیز جوامع متنوعی از میکروب‌ها می‌توانند زندگی کنند. برخی از این باکتری‌ها ممکن است توانایی تجزیه مواد نفتی را داشته باشند.
اگر دانشمندان بتوانند عملکرد این باکتری‌ها را تأیید کنند، این کشف می‌تواند راه تازه‌ای برای مقابله با آلودگی‌های نفتی ناشی از کشتی‌های غرق‌شده در جنگ جهانی دوم فراهم کند.
نتایج این پژوهش در مجله علمی Marine Pollution Bulletin منتشر شده است.