رضا شاهرودی، ستاره محبوب و جذاب پرسپولیس در دهه ۷۰، با ادبیاتی تند در خصوص مسائل پیرامون این باشگاه صحبت کرده است.

به گزارش ورزش سه، رضا شاهرودی یکی از محبوب‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایران بوده که در عصر خود، هواداران پرشماری داشت و از جذابیت بصری ویژه‌ای برای رسانه‌ها، هواداران و برنامه‌های تلویزیونی برخوردار بود. گرچه خودش امروز کتمان می‌کند، اما روزگاری آن‌قدر یاغی و سرکش بود که چشم در چشم سرمربی وقت تیم ملی مدعی شد "من رضا مالدینی هستم و این همه هوادار پشت سرم حضور دارند".

آن‌قدر قلدر که در اولین دربی و با بی‌تجربگی اخراج شد و بعد از ترک میدان و به جای شرمندگی (حداقل در ظاهر)، با سینه‌ای ستبر و سر بالا، برای هواداران دست تکان داد و مورد تشویق هم قرار گرفت. بیشتر بازیکنان هم‌تیمی خود از جمله مهرداد میناوند را تحویل نمی‌گرفت و البته آن‌قدر باکیفیت بود که شاید هنوز هم ارسال‌هایی مانند رضا شاهرودی در فوتبال ایران کمیاب باشد. کیفیت فنی محشری داشت و یک سلبریتی ستاره‌منش، به معنای واقعی کلمه بود.

رضا شاهرودی با لقب "رضا مالدینی"، یکی از اولین لژیونرهای دهه ۷۰ بود که فرصت چندانی برای حضور در مسابقات بزرگ تیم ملی به دست نیاورد و جام ملت‌های 96 و جام جهانی 98 را به دلیل مصدومیت از دست داد؛ بی‌اندازه محبوب بود، وسط بازی با استرالیا با علی دایی دهان‌به‌دهان می‌شد و البته دست آخر، درگیری با علی پروین پایان زودهنگام فوتبال او را در ۳۰ سالگی رقم زد.

بعد از گذشت حدود سه دهه، شاهرودی همچنان محبوب، عزیز و خوش‌تیپ است و هر جا که می‌رود، مورد استقبال و توجه شدید هواداران و رسانه‌ها قرار می‌گیرد. اما مصاحبه عجیب روز گذشته او و ادبیات تند و تیز و منحصر به فرد رضا شاهرودی، با سوالات پرشماری همراه شده است.

اولین بخش مصاحبه رضا شاهرودی در خصوص استعدادسوزی پرسپولیس در سال‌های اخیر بود. ستاره سابق این باشگاه مدعی شده ۱۰ بازیکن باکیفیت مانند امیرحسین محمودی در آکادمی پرسپولیس حضور داشته و در ادامه راهی تیم‌های گل‌گهر و شمس‌آذر شدند؛ چه بهتر که رضا شاهرودی که با این ادبیات تند و انتقادآمیز مصاحبه کرده، اسامی این بازیکنان را نیز ردیف کرده و این‌گونه نقطه‌ضعف مدیریت پرسپولیس را بیشتر برملا می‌کرد؛ البته اگر این ادعا اغراق‌آمیز نبوده و واقعیت داشت.

اما در ادامه، رضا شاهرودی یک جمله کلیدی، تکراری و سردردآور پیشکسوتان پرسپولیس و استقلال در سه دهه اخیر را دوباره به زبان آورد: "ما خاک پرسپولیس را خورده‌ایم، پرسپولیس برای ماست."

خیر، رئال مادرید متعلق به فرناندو هیرو، فرناندو مورینتس، میشل سالگادو و رائول نیست، منچستریونایتد ارث پدری رایان گیگز و نیکی بات و پل اسکولز و دیوید بکام نبوده و اساسا هیچ باشگاهی متعلق به هیچ پیشکسوت یا بازیکن پیشین آن مجموعه نیست. در واقع تیم‌هایی چون پرسپولیس و استقلال تبدیل به یک شرکت بورسی و بنگاه اقتصادی شده‌اند و تنها متعلق به سهامداران هستند، نه هیچ‌کس دیگری.

اصطلاح خاک یک‌جایی را خوردن، در ادبیات فارسی به معنای هزینه کردن و تلاش برای ساخت یک مجموعه معنا می‌شود. رضا شاهرودی در سال ۱۳۷۱ به پرسپولیس آمد، در سه مقطع از این باشگاه جدا شد و در نهایت در سال ۸۱ با این تیم وداع کرد. رضا مالدینی در دورانی راهی پرسپولیس شد که این تیم عنوان پرطرفدارترین و یکی از پرافتخارترین باشگاه‌های ایران را به خود اختصاص داده بود. پس در واقع رضا شاهرودی و نسل او نقشی در تبدیل شدن پرسپولیس به باشگاه امروزی نداشتند و تنها برای یک دهه در این باشگاه بازی کردند.

البته رضا شاهرودی در پرسپولیس به افتخارات فراوانی دست یافته، نمایش درخشانی داشت و به خاطر بازی در پرسپولیس، صاحب منصب و مکنت و ثروت در تمام عمر شد.

یک معامله برد-برد برای طرفین؛ هم باشگاه پرسپولیس از درخشش رضا شاهرودی منتفع شده و هم این ستاره جذاب از بازی برای پرسپولیس یک عمر به شهرت رسید.

در ادامه او به انتقاد از مدیریت باشگاه پرسپولیس پرداخته و آنها را افرادی کم‌سابقه خطاب کرد. هر بازیکن یا کارشناسی در خصوص عملکرد مدیریت تیمی به اندازه باشگاه پرسپولیس حق صحبت دارد و اساسا وقتی شما به عنوان مدیرعامل باشگاه پرسپولیس انتخاب می‌شوید، باید به اندازه کافی تحمل، صبوری و سعه‌صدر برای شنیدن ادبیات مختلف و انتقادات تند و تیز هم داشته باشید. رضا شاهرودی در این بخش از مصاحبه، نظر خود را عنوان کرده و البته همچنان نیز برخی معتقدند مدیران عامل تیم‌های بزرگ فوتبال در جهان نیازی به رزومه فوتبالی ندارند و این مسئله همچنان و حداقل در فوتبال ایران، محل مناقشه است.

اما در یک بخش از مصاحبه و در پاسخ به سوال یک خبرنگار در خصوص نارضایتی هواداران از عملکرد محسن خلیلی، این بار رضا شاهرودی اظهار نظری عجیب و منحصر به فرد داشت. او بدون آوردن اسم محسن خلیلی، مدعی شد که سرپرست فعلی پرسپولیس نه از نظر تیپ، نه از نظر ظاهر و نه از نظر فوتبال در حد او نبوده و به همین علت رضا شاهرودی نمی‌خواهد در مورد محسن خلیلی حرف بزند.

آقای شاهرودی عزیز، شما در سه دهه اخیر عنوان یکی از خوش‌تیپ‌ترین بازیکنان فوتبال ایران را در کنار ستارگانی مانند فرهاد مجیدی، احمدرضا عابدزاده، سروش رفیعی و چند نفر دیگر به خود اختصاص داده‌اید.

اما اجازه بدهید ما همچنان طرفدار تیپ و ظاهر شما باشیم و رضا شاهرودی را "رضا مالدینی" خطاب کنیم. حتی اگر تصور می‌کنید از محسن خلیلی یا هر بازیکن دیگری خوش‌تیپ‌تر هستید، اجازه دهید خیل هواداران شما، از جمله ما، این مسئله را به کرات بگوییم، نه خود شریف و شخیص شما.

اما از نظر رزومه، محسن خلیلی نیز بازیکن باکیفیتی در فوتبال ایران بوده، در پرسپولیس به عنوان قهرمانی و آقای گلی دست یافت و چند سال در ترکیب سایپا نیز نمایش درخشانی داشته است. گرچه محسن خلیلی در رده ملی توفیقی نداشت و فرصت چندانی به دست نیاورد، اما احتمالا این فاصله نجومی نهفته در ادبیات رضا شاهرودی هم ساخته و پرداخته ذهن خودش باشد.

در بخش دیگری از مصاحبه، پیگیری باشگاه پرسپولیس در خصوص پرونده یاسر آسانی را با اصطلاح "خودشیریـنی" برای هواداران اطلاق کرد. به نظر می‌رسد پرسپولیس برنده این پرونده نخواهد بود و ستاره آلبانیایی استقلال مشکلی از حیث قانونی برای حضور در این باشگاه نداشته است. اما به هر حال پیگیری این پرونده و حقوق احتمالی باشگاه پرسپولیس، وظیفه پیمان حدادی و تیم مدیریتی باشگاه بود و تعبیر این مسئله به خودشیریـنی، نظر شخصی رضا شاهرودی است.

باشگاه وظیفه داشته حتی یک درصد شانس خود در این رابطه را پیگیری کند و پیمان حدادی نیز همین کار را انجام داده است. یک اکت مدیریتی ساده که البته احتمالا به سرانجام هم نرسیده و نتیجه‌ای برای پرسپولیس نداشت، اما به هر حال وظیفه پیمان حدادی، پیگیری مسئله تا آخرین لحظه بود و اصطلاح خودشیریـنی چندان با واقعیت منطبق نیست.

رضا شاهرودی همچنین در بخشی از این مصاحبه ادموند بزیک، همبازی قدیمی خود را بی‌معرفت خطاب کرده و مدعی شده ستاره ارمنی پرسپولیس خانه‌نشین بود و شاهرودی او را به پرسپولیس آورده است؛ ادعایی که البته چندان صحت نداشته و ادموند بزیک در آن مقطع در آکادمی کیا و آرارات مشغول به فعالیت بود.

همچنین ادموند بزیک در دوره هدایت تیم امید پرسپولیس نتایج خوبی کسب کرده و تیمش را از رده سیزدهم به چهارم جدول رساند. اما همین بزیک از سوی همین رضا شاهرودی، از سمت سرمربیگری تیم امید برکنار شد و در نهایت چندی بعد، ادو به جای شاهرودی به عنوان مدیر آکادمی انتخاب شد.

رضا شاهرودی همانند بسیاری از بازیکنان هم‌نسل خود در این مصاحبه ادبیاتی تند و تیز داشته، از صنعت اغراق به کرات استفاده کرد و البته زمین و زمان را مورد سرزنش قرار داده است. این ستاره محبوب، چند ماه با همین تیم مدیریتی همکاری کرده و احتمالا اگر شرایطش مهیا بود، همین حالا نیز شاهد حضور رضا شاهرودی در پست مدیریت آکادمی پرسپولیس بودیم. شاید چندان شایسته هم نباشد که هنگام حضور در باشگاه و قرارداد با پرسپولیس، ایراد چندان خاصی وارد نیست و هنگام جدایی از این باشگاه، تندترین ادبیات ممکن؛ وگرنه مدیریت و دیگر ارکان باشگاه که همین افراد بودند

نسلی که خودش را همچنان صاحب اصلی پرسپولیس می‌داند و البته بی‌تردید در دوران حضور در میدان، حداقل از حیث اقتصادی، به اندازه کیفیت و محبوبیت خود منتفع نشده است. اما این ادبیات آتشین و زیر سوال بردن زمین و زمان، آن هم در روزهای غیبت در باشگاه، چندان مورد پسند کسی نیست و رضا شاهرودی عزیزتر و بهتری برای ما نخواهد ساخت.