جنگ امریکا علیه ایران در ابعاد مختلف در افول هژمونی بین‌المللی امریکا اثرگذار بوده است. از مهم‌ترین ابعاد آن شکست افسانه شکست‌ناپذیری امریکا در جایگاه یکی از کانونی‌ترین داعیه‌های امریکاست. به عبارت دقیق‌تر، امریکا به‌عنوان ابرقدرتی که بزرگ‌ترین قابلیت‌های نظامی تاریخ بشر را دارد، اغلب در سایه هیمنه خود، قادر به پیشبرد اهدافش در قبال سایر کشور‌ها بوده و اگر هم کشوری در مقابل هیمنه امریکا وادار به تسلیم نمی‌شد، امریکا تلاش می‌کرد با اقدام عملی آن را در برابر خود وادار به تسلیم کند که البته در مواردی مانند کره شمالی هم امریکا هیچ‌گونه موفقیتی به دست نیاورد. هرچند که خصومت امریکا با کره شمالی تاکنون منجر به رویارویی نظامی میان آنها نشده است. 
با توجه به آنچه گفته شد، ایران تنها کشور دنیاست که با ایستادگی و مقاومت بی‌نظیر خود در برابر امریکا، هم اعتبار و هیمنه این ابرقدرت را زیر سؤال برده و هم ناتوانی و ضعف (محدودیت) استفاده از ابزار نظامی از سوی این کشور را به رخ وی کشیده است. علاوه بر درهم‌کوبیدن پایگاه‌های امریکا و مجبور شدن این کشور به ترک برخی از پایگاه‌هایش در کشور‌های منطقه، وضعیت خلیج فارس و تنگه هرمز دیگر مؤلفه‌ای است که گویای ضعف استفاده از ابزار نظامی از سوی امریکا و بطلان افسانه شکست‌ناپذیری آن است. درباره مورد اخیر باید گفت که امریکا هم تصور نمی‌کرد ایران تنگه هرمز را ببندد و هم تصور نمی‌کرد که در صورت بستن این تنگه، ایران توانایی استمرار آن را داشته باشد. با این حال، با گذشت حدود نه ماه از بستن تنگه هرمز، این تنگه به عرصه قدرت‌نمایی ایران و استیصال و شکست امریکا تبدیل شده است، به‌گونه‌ای که با وجود چندین دور نبرد در نوار جنوبی ایران به‌منظور بازگشایی تنگه هرمز و ایجاد اختلال‌های مکرر از سوی امریکا، آنچه شاهد آن هستیم، عدم عقب‌نشینی ایران در این زمینه و بلکه، تثبیت ترتیبات ایرانی در تنگه هرمز و شکست امریکا در بازگشایی تنگه‌ای است که اساساً قبل از جنگ رمضان باز بود و در اثر اشتباه راهبردی امریکا در حمله به ایران بسته شد. 
نکته مهم در این زمینه، معناکاوی توانایی ایران در بستن تنگه هرمز است. در این زمینه، حداقل می‌توان به سه نکته مهم اشاره کرد:
۱. ایران با تسلط بر خلیج فارس و تنگه هرمز، همان‌گونه که قبل از این هم گفته‌ایم، یکی از مهم‌ترین نقاط ضعف قدرت ملی و اعمال حاکمیت خود بر خلیج فارس و تنگه هرمز در طول حدود پنج قرن اخیر را ترمیم کرده است. از این نظر، یکی از مهم‌ترین ابزار‌ها و حوزه‌های فشار دشمن خنثی شده است. برخلاف پنج قرن اخیر دیگر دشمنان نمی‌توانند با گروگان گرفتن خلیج فارس و تنگه هرمز، حاکمیت ملی ایران را مخدوش کنند. 
۲. ایران با تسلط بر تنگه هرمز با استفاده از شیوه‌های نامتقارن، در عمل امکان برتری نظامی در سایه برتری تسلیحاتی را منتفی ساخته و از این نظر، الگوی نبرد‌های آینده را متحول کرده است. 
۳. دستیابی به این موفقیت به شیوه نامتقارن، هم گویای نبوغ ایرانی در درک دقیق ابعاد مختلف صحنه نبرد و طراحی راهبرد عملیاتی متناسب با آن و هم گویای آینده‌نگری ظرافت‌مندانه و بی‌نظیر مسئولان و تصمیم‌گیرندگان این حوزه در مجهزسازی نیرو‌های مسلح به تسلیحات مناسب و ایجاد نیروی دریایی راهبردی است.