بارسلونا تابستانی ناکام را در بازار نقلوانتقالات پشت سر گذاشت و با وجود بررسی گزینههای متعدد، نتوانست مدافع موردنظر هانسی فلیک را جذب کند.
به گزارش ایلنا، بخش ورزشی بارسلونا در طول بهار و تابستان فهرست بلندبالایی از مدافعان را بررسی کرد، اما پنجره نقلوانتقالات بدون تحقق هدف اصلی باشگاه به پایان رسید. فلیک با برخی گزینهها مخالفت کرد، باشگاههای دیگر حاضر به فروش بازیکنان خود نشدند و محدودیت بودجه نیز دست مدیران را بست. نتیجه این اتفاقات، بحرانی در خط دفاعی بود که مهار آن برای باشگاه کاتالانی دشوار شد؛ موضوعی که روزنامه اسپانیایی «موندو دپورتیوو» به آن پرداخته است.
گواردیول گزینه ایدهآل بود؛ باستونی فلیک را قانع نکرد
فلیک به دنبال مدافعی چپپا بود که توانایی بازی در دو پست مدافع میانی و دفاع چپ را داشته باشد. بخش ورزشی باشگاه نیز بر همین اساس گزارشهای مفصلی درباره چندین بازیکن تهیه کرد که ویژگیهای فنی و تاکتیکی آنها با خواستههای سرمربی آلمانی مطابقت داشت.
یوشکو گواردیول، مدافع کروات منچسترسیتی، کاملترین گزینه در این فهرست به شمار میرفت. فلیک تواناییهای فنی و انعطافپذیری تاکتیکی او را تحسین میکرد. با این حال، مذاکرات اولیه بهسرعت نشان داد که این بازیکن تمایلی به ترک منچستر ندارد. او بعدها قراردادش را با باشگاه انگلیسی تا سال ۲۰۳۱ تمدید کرد.
آلساندرو باستونی، مدافع ایتالیایی اینتر، نیز یکی دیگر از گزینههای برجسته بارسلونا بود، اما فلیک بهطور کامل از جذب او اطمینان نداشت؛ بهویژه از نظر سرعتی که سرمربی آلمانی برای مدافعان میانی تیمش در نظر گرفته بود.
نکته جالب اینکه فلیک ارزیابی مثبتتری از جرارد مارتین داشت. سرمربی بارسلونا پیشتر این بازیکن را با موفقیت از پست دفاع کناری به مدافع میانی تبدیل کرده بود؛ زیرا ویژگیهایی در او دیده بود که با ایدههای تاکتیکیاش هماهنگی داشت.
اعتماد فلیک به کریستنسن و خروج آرائوخو از برنامهها
در نقطه مقابل، آندریاس کریستنسن قرارداد جدیدی دریافت کرد. بارسلونا در پایان فصل گذشته و به درخواست مستقیم فلیک، قرارداد این مدافع دانمارکی را تمدید کرد؛ تصمیمی که با وجود سابقه پزشکی نگرانکننده او گرفته شد.
سرمربی آلمانی اعتماد زیادی به کریستنسن دارد و تواناییهای فنی و تجربه او را ارزشمند میداند. همین مسئله باعث شد باشگاه برای حفظ این بازیکن اقدام کند. کریستنسن نیز با کاهش دستمزد خود موافقت کرد و قراردادی جدید برای دو فصل دیگر به امضا رساند.
آینده رونالد آرائوخو، اما مسیر کاملاً متفاوتی را طی میکرد. این مدافع اروگوئهای در حالی راهی جام جهانی شد که تصور میکرد دوران حرفهایاش را در بارسلونا ادامه خواهد داد؛ او پیش از آن توانسته بود مشکلات سلامت روان را که برای چندین ماه او را از حضور در زمین دور کرده بود، پشت سر بگذارد.
با این حال، فلیک هیچگاه فرصت مورد انتظار آرائوخو را در پست مدافع میانی در اختیارش قرار نداد. سرمربی بارسلونا گاهی از او در پست دفاع کناری استفاده میکرد و حتی در مقاطعی این بازیکن را بهعنوان مهاجم به میدان فرستاد.
فلیک پیش از برگزاری مسابقات بهطور صریح به آرائوخو نگفته بود که دیگر روی او حساب نمیکند، اما مسئولان بخش ورزشی باشگاه از این موضوع آگاه بودند و چنین اتفاقی را پیشبینی میکردند.
در نهایت، در اردوی پیشفصل بارسلونا در ماه اوت و در مجموعه تمرینی سنت جورج پارک، فلیک به آرائوخو اطلاع داد که فرصت بازی کافی در اختیارش قرار نخواهد گرفت. در آن زمان، پائو کوبارسی، جرارد مارتین و کریستنسن در اولویت بالاتری نسبت به او قرار داشتند.
به همین دلیل، زمانی که فرصت انتقال قرضی به لیورپول فراهم شد، آرائوخو بدون تردید آن را پذیرفت.
فهرست بلندبالای مدافعان بدون انتقال نهایی
گواردیول و باستونی تنها گزینههای بارسلونا نبودند. در طول تابستان نام چند مدافع سرشناس دیگر نیز در ارتباط با این باشگاه مطرح شد؛ از جمله نیکو اشلوتربک از دورتموند که فلیک شناخت خوبی از او داشت، ابراهیما کوناته از لیورپول، مارکوس سِنسی از بورنموث و میکی فن دهون از تاتنهام.
با این حال، هیچیک از این گمانهزنیها به مذاکرات جدی منجر نشد. اشلوتربک و فن دهون هرگز در اولویتهای اصلی بارسلونا قرار نداشتند و کوناته و سنسی نیز با مشخصاتی که فلیک برای مدافع موردنظرش در نظر گرفته بود، مطابقت نداشتند.
مارک گهی نیز چند ماه زودتر از برنامههای بارسلونا کنار گذاشته شده بود و در نهایت به منچسترسیتی پیوست.
نام آیمریک لاپورته در ماه ژوئیه، همزمان با آغاز جام جهانی، به مدیران باشگاه کاتالانی پیشنهاد شد. عملکرد این مدافع اسپانیایی چشمگیر بود، اما بارسلونا نمیخواست تصمیم خود را تنها بر اساس نمایشهای او در یک تورنمنت کوتاه اتخاذ کند. تردیدهایی نیز درباره تمایل اتلتیک بیلبائو برای موافقت با جدایی او وجود داشت؛ هرچند لاپورته همچنان دو سال دیگر با این باشگاه قرارداد داشت.
در ماه اوت، کریستین رومرو، مدافع تاتنهام، پس از نمایشهای قدرتمندش در جام جهانی به یکی دیگر از گزینههای مطرح تبدیل شد. با این حال، او مدافعی راستپا بود و به همین دلیل با خواسته فلیک برای جذب یک مدافع چپپا مطابقت کامل نداشت.
هزینههای هجومی و شکست انتقال نیجستاد در آخرین لحظه
موانع بارسلونا تنها به مسائل فنی محدود نمیشد و مشکلات مالی نیز نقش تعیینکنندهای در ناکامی این باشگاه داشت.
هزینههای سنگین برای جذب بازیکنانی مانند گوردون، آدیمی، بیسیو و کانسلو، در کنار خرید غیرمنتظره رودری، بودجه باشگاه را بهشدت محدود کرد.
جستوجو برای جذب یک مهاجم جدید نیز بخش زیادی از تمرکز مدیران را به خود اختصاص داد. خولیان آلوارز هدف اصلی بارسلونا بود، اما این باشگاه در نهایت به سراغ گابریل ژسوس رفت.
تقریباً در همین زمان، پینی زاهاوی فرصت جذب لوکبا، مدافع ۲۳ ساله لایپزیش، را به بارسلونا پیشنهاد کرد، اما این انتقال هرگز وارد مرحله اجرایی نشد.
بارسلونا در ماه ژوئن همچنین شرایط جذب خورخه سالیناس، مدافع ۱۹ ساله ریسینگ سانتاندر، را بررسی کرده بود؛ بازیکنی که خورخه مندس او را به این باشگاه پیشنهاد داده بود.
بارسلونا آمادگی داشت برای جذب سالیناس مبلغی بین پنج تا شش میلیون یورو پرداخت کند. با این حال، ریسینگ سانتاندر بر گنجاندن بندی اصرار داشت که در صورت صعود این تیم به سطح اول فوتبال اسپانیا، ارزش بازیکن را به ۱۶ میلیون یورو افزایش میداد. این درخواست مورد پسند مدیران بارسلونا قرار نگرفت؛ چراکه آنها سالیناس را بازیکنی مستعد و پروژهای بلندمدت میدانستند که هنوز به بلوغ کامل نرسیده است.
با نزدیک شدن انتقال آلوارو کورتس، بارسلونا در روزهای پایانی ماه اوت بار دیگر جستوجو برای جذب یک مدافع جوان را از سر گرفت. این بار آنها شرایط انتقال رود نیجستاد، مدافع ۱۸ ساله هلندی توئنته، را بررسی کردند؛ بازیکنی که طی چند ماه گذشته ارزیابیهای مثبتی دریافت کرده بود.
نیجستاد به پروژه ورزشی بارسلونا علاقه داشت، اما درخواستهای مالی باشگاه هلندی بالا بود و در نهایت این انتقال در آخرین روز پنجره نقلوانتقالات منتفی شد.
کنده به راهکار جایگزین تبدیل شد؛ بحران دفاعی ادامه دارد
با شکست خوردن تمام تلاشها برای جذب مدافع جدید، بارسلونا ناچار شد بهجای اضافه کردن بازیکنی تازه، در گزینههای دفاعی موجود خود تغییراتی ایجاد کند.
از آنجا که باشگاه نتوانست با مدافعی که ویژگیهای موردنظر فلیک را داشته باشد به توافق برسد، اریک گارسیا بهعنوان گزینه اصلی پست دفاع راست انتخاب شد و ژول کنده در اولویت بعدی قرار گرفت.
برنامه بارسلونا برای مدافع فرانسوی این بود که از او بهعنوان یکی از گزینههای پست مدافع میانی استفاده کند و در صورت نیاز، امکان حضورش در نقش هافبک دفاعی نیز وجود داشته باشد.
با این حال، این راهکار تاکنون به فرصت بازی قابلتوجهی برای کنده در خط میانی منجر نشده است.
پست مدافع میانی همچنان یکی از بزرگترین مشکلاتی است که بارسلونا نتوانسته آن را برطرف کند. محاسبات مدیران باشگاه با دیدگاه تاکتیکی فلیک در تضاد قرار گرفت و فهرست بلندبالای گزینههای سرشناس، یکی پس از دیگری به انتقالهایی نافرجام تبدیل شد.
