به گزارش مشرق، سید محمود رضوی تهیه کننده سینما در تلگرام نوشت:
آخرین باری که شما را از این قاب زیارت کردم، ۱۳ رجب ۱۴۰۱ کمی قبل از اذان مغرب بود.
در حیاط حسینیه شماره ۲ ایستاده بودید تا فرزندان شهدا برای همراهی شما در بدو ورود به جشن فرشته ها از راه برسند.
ماسک به صورت داشتید، اما از پشت همان ماسک هم لبخندتان پیدا بود؛ دست تکان دادید و آن روز، چشمانتان هم خندید و ما همه بال درآوردیم.
حالا دو روز است که باز شما را از همین قاب میبینم؛
اینبار اما متفاوتتر.
شما خندانتر از آن روز، در قهقههای مستانه در محضر خداوند باری تعالی یُرزَقون هستید
و ما ماندهایم با چشمانی خیس و اشکبار
و بغضی که راه نفس را میبندد.
این قاب، دیگر فقط یک تصویر نیست؛
فاصلهایست میان ماندن ما و رفتن شما،
میان یک دنیا دلتنگی ما و اقیانوس آرامش شما
هنوز نمیشه باور کرد شما رفتید،
اما آن صلابت، ابهت، اقتدار، مهربانی، آرامش و لبخند، آن نگاه، آن دست تکان دادنِ ساده… در دل ما جا ماند.
ما هنوز در همین قاب چشم به راه ایستادهایم،
چشمهایی که به راهی خیره شده که شما از آن عبور کردید؛
و با دلی که باور نمیکند دیگر قرار نیست، لبخندی به ما هدیه بدهید.
شما آرام گرفتید و ما، به یاد شما، تا ابد ناآرامیم.
چون پدر از دست دادیم!