فوتبال پایه را نمی‌توان فقط با تعداد بازیکنان شناسایی‌شده، اردوهای برگزارشده یا استعدادهایی که به تیم‌های ملی می‌رسند، ارزیابی کرد. ارزش واقعی این مسیر، در انسان‌هایی است که در جریان آن رشد می‌کنند؛ کودکانی که در کنار آموختن مهارت‌های فوتبالی، احترام، مسئولیت‌پذیری، رعایت قواعد، همدلی و پذیرش تفاوت‌ها را نیز تجربه می‌کنند. اگر فوتبال قرار است آینده‌ای ماندگار بسازد، باید پیش از قهرمان‌پروری، به پرورش انسان‌هایی شایسته بیندیشد.
نگاه گرسروتز به فوتبال پایه، از همین نقطه اهمیت پیدا می‌کند. وقتی فرصت بازی و کشف استعداد به مناطق کم‌برخوردار و روستاهای دور از امکانات می‌رسد، فوتبال از یک فعالیت ورزشی فراتر می‌رود و به فرصتی برای دیده‌شدن، مشارکت اجتماعی و تقویت اعتمادبه‌نفس کودکان تبدیل می‌شود. برگزاری برنامه‌های استعدادیابی در دشتیاری، زاهدان و شهرستان‌های مختلف سیستان و بلوچستان، نشان می‌دهد که استعداد را نباید در مرزهای جغرافیایی یا محدودیت امکانات جست‌وجو کرد؛ بسیاری از ظرفیت‌های بزرگ، تنها به فرصتی برای شکوفایی نیاز دارند.
با این‌حال، دستاورد مهم‌تر زمانی شکل می‌گیرد که این فرصت با محیطی امن و تربیتی همراه باشد. حفاظت از کودکان، آموزش اصول رفتاری و توجه به سلامت روانی و اجتماعی آنان، اجزای جانبی فوتبال پایه نیستند؛ بلکه بخشی از مأموریت اصلی آن به شمار می‌روند. کودکی که در محیطی امن بازی می‌کند، حق انتخاب و احترام را می‌آموزد و در چارچوبی روشن با دیگران رقابت می‌کند، می‌تواند همین ارزش‌ها را به زندگی روزمره خود منتقل کند. اخلاق در فوتبال، با توصیه‌های صرف شکل نمی‌گیرد؛ باید آن را در رفتار مربی، شیوه برگزاری تمرین، رعایت عدالت و برخورد با برد و باخت به کودکان آموخت.
تداوم چنین برنامه‌هایی، حتی در شرایط دشوار، بیانگر اهمیتی است که برای آینده نسل جوان قائل می‌شویم. البته موفقیت این مسیر به استمرار آموزش، نظارت و حمایت از نیروهای بومی وابسته است؛ زیرا توسعه واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که فرصت‌ها مقطعی نباشند و کودکان بتوانند در محیطی پایدار رشد کنند.
نسل آینده فوتبال ایران، تنها به بازیکنانی با تکنیک بهتر نیاز ندارد؛ به انسان‌هایی نیاز دارد که توانایی رقابت داشته باشند، اما حرمت رقیب را حفظ کنند؛ برای پیروزی تلاش کنند، اما اخلاق را قربانی نتیجه نکنند. گرسروتز هنگامی به یکی از ارزشمندترین سرمایه‌گذاری‌های فوتبال تبدیل می‌شود که در کنار کشف استعدادهای فردا، به ساختن شخصیت‌هایی کمک کند که جامعه فردا نیز به آنان افتخار کند.