پژوهش جدیدی که به سرپرستی دانشگاه بث (University Of Bath) انجام شده است، نشان می‌دهد سوخت‌وساز بدن انسان‌ها سالانه حدود ۲.۰۵ میلیارد تن دی‌اکسید کربن تولید می‌کند. این رقم در مقایسه با سال ۱۹۸۵ افزایش چشمگیر ۷۴ درصدی را نشان می‌دهد. البته محققان تأکید می‌کنند که این موضوع به معنای نقش داشتن تنفس انسان‌ها در
پژوهش جدیدی که به سرپرستی دانشگاه بث (University Of Bath) انجام شده است، نشان می‌دهد سوخت‌وساز بدن انسان‌ها سالانه حدود ۲.۰۵ میلیارد تن دی‌اکسید کربن تولید می‌کند.
این رقم در مقایسه با سال ۱۹۸۵ افزایش چشمگیر ۷۴ درصدی را نشان می‌دهد. البته محققان تأکید می‌کنند که این موضوع به معنای نقش داشتن تنفس انسان‌ها در گرمایش زمین نیست، بلکه می‌تواند به دانشمندان کمک کند تصویر دقیق‌تری از چرخه کربن در سیاره ما به دست بیاورند.
بدن انسان هنگام تبدیل غذا به انرژی، به‌طور طبیعی دی‌اکسید کربن تولید می‌کند؛ این گاز از طریق تنفس وارد جو می‌شود، اما منشأ آن با دی‌اکسید کربنی که از سوزاندن سوخت‌های فسیلی آزاد می‌شود، تفاوت اساسی دارد. کربنی که انسان‌ها بازدم می‌کنند، از غذایی به دست می‌آید که مصرف می‌کنند و بخش عمده آن پیش‌تر توسط گیاهان از جو جذب شده است. در مقابل، سوخت‌های فسیلی کربنی را آزاد می‌کنند که میلیون‌ها سال زیر زمین ذخیره شده بود.
این پژوهش که در نشریه علمی The Lancet Planetary Health منتشر شده، نشان می‌دهد میزان دی‌اکسید کربن تولیدشده از سوخت‌وساز انسان‌ها در سراسر جهان از ۱.۱۸ میلیارد تن در سال ۱۹۸۵ به ۲.۰۵ میلیارد تن در سال ۲۰۱۵ رسیده است. طبق محاسبات محققان، بیش از ۶۰ درصد این افزایش به رشد جمعیت جهان مربوط می‌شود.
خاویر گونزالس، استاد دانشگاه بث و نویسنده اصلی این پژوهش، در این باره گفت:
همه ما صرفاً با تبدیل غذا به انرژی، دی‌اکسید کربن تولید می‌کنیم؛ اما تا پیش از این، اطلاعات دقیقی درباره مجموع این میزان در سراسر جهان نداشتیم.
او در ادامه توضیح داد که افزایش جمعیت، عامل اصلی بالا رفتن این رقم بوده است، نه افزایش چشمگیر میزان دی‌اکسید کربن تولیدشده توسط هر فرد. به گفته گونزالس، این اطلاعات قطعه دیگری از پازل دانشمندان برای درک منشأ کربن و چگونگی جابه‌جایی آن در محیط زیست را تکمیل می‌کند و می‌تواند به پیش‌بینی دقیق‌تر تأثیر برنامه‌های کاهش انتشار کربن کمک کند.
اندازه‌گیری سوخت‌وساز انسان‌ها در زندگی روزمره
پژوهشگران برای رسیدن به این نتایج، هزاران اندازه‌گیری واقعی از میزان تولید دی‌اکسید کربن توسط بدن انسان‌ها در شرایط عادی زندگی را بررسی کردند. این اطلاعات، افراد را از دوران نوزادی تا سالخوردگی در بر می‌گرفت؛ سپس محققان داده‌های به‌دست‌آمده را با آمار جمعیت و وزن بدن انسان‌ها در کشورهای مختلف ترکیب کردند تا میزان تولید جهانی این گاز را تخمین بزنند.
نتایج نشان داد رشد جمعیت، بسیار بیشتر از تغییر میزان تولید دی‌اکسید کربن توسط هر فرد، در افزایش آمار جهانی نقش داشته است. به همین دلیل، محاسبه دقیق سهم سوخت‌وساز انسان‌ها می‌تواند به دانشمندان کمک کند چرخه کربن را بهتر بررسی کنند؛ موضوعی که به‌ویژه در شهرهای پرجمعیت اهمیت بیشتری دارد.
بااین‌حال، محققان تأکید دارند که تنفس انسان‌ها مشکلی برای محیط زیست محسوب نمی‌شود و نباید نتایج این پژوهش را به‌عنوان دلیلی برای کاهش فعالیت بدنی یا تغییر رژیم غذایی در نظر گرفت.
گونزالس در پایان گفت:
نکته مهم این است که دی‌اکسید کربنی که بازدم می‌کنیم با گازی که از سوزاندن سوخت‌های فسیلی تولید می‌شود، تفاوت دارد. ما نمی‌گوییم تنفس انسان‌ها عامل تغییرات اقلیمی است.
او همچنین افزود که این پژوهش تصویر روشن‌تری از میزان دی‌اکسید کربن تولیدشده توسط انسان‌ها در سراسر جهان ارائه می‌دهد و درک بهتر این موضوع می‌تواند دقت پیش‌بینی‌های مربوط به برنامه‌های کاهش انتشار کربن را افزایش دهد.
دی‌اکسید کربن حاصل از تنفس انسان‌ها بخشی از چرخه کوتاه‌مدت کربن است و نباید آن را با انتشار کربن ناشی از تغذیه انسان‌ها یا سوخت‌های فسیلی یکسان دانست.
منبع: Phys.org