انتخابات میان‌دوره‌ای سال ۲۰۲۶ آمریکا می‌تواند دو سال پایانی ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ را تغییر دهد. اگر دموکرات‌ها در انتخابات سه‌شنبه اخیر کنترل کنگره را به دست بگیرند، می‌توانند تحقیقات جدیدی را آغاز کنند، انتصاب‌های قضایی را به چالش بکشند و نفوذ بیشتری بر هزینه‌های دولت فدرال داشته باشند. بااین‌حال، اختیارات ترامپ برای وتوی قوانین و مقررات مجلس سنا، برنامه‌های قانون‌گذاری دموکرات‌ها را محدود خواهد کرد.
کمتر از یک روز دیگر، در ۳ نوامبر (۱۲ آبان)، رأی‌دهندگان آمریکایی درباره سرنوشت تمام ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان و ۳۵ کرسی سنا تصمیم خواهند گرفت. جمهوری‌خواهان درحال‌حاضر اکثریت شکننده‌ای در هر دو مجلس دارند؛ حدود ۲۱۸ کرسی در برابر ۲۱۴ کرسی در مجلس نمایندگان، با درنظرگرفتن چند کرسی خالی، و ۵۳ کرسی در برابر ۴۷ کرسی در سنا.
دموکرات‌ها برای تغییر اکثریت در هرکدام از این دو مجلس، به افزایش خالص چهار کرسی نیاز دارند. نظرسنجی‌ها و مدل‌های پیش‌بینی به نفع دموکرات‌ها هستند و به نظر می‌رسد شانس این حزب برای تصاحب مجلس نمایندگان به‌مراتب بیشتر از سنا باشد.
پیروزی دموکرات‌ها به این حزب اختیار احضار افراد و درخواست اسناد، ریاست کمیته‌های کنگره و بستری برای به چالش کشیدن کاخ سفید را خواهد داد.
اما کارشناسان هشدار می‌دهند که اختیار وتوی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، سازوکار فیلیباستر در سنا و اختیارات اجرایی گسترده رئیس‌جمهور، توانایی دموکرات‌ها برای تبدیل طرح‌هایشان به قانون را به‌شدت محدود خواهد کرد.
وضعیت رقابت برای کنترل کنگره چگونه است؟
مدل پیش‌بینی مؤسسه Decision Desk HQ احتمال پیروزی دموکرات‌ها در مجلس نمایندگان را ۸۰ درصد برآورد می‌کند و پیش‌بینی می‌کند این حزب ۲۳۸ کرسی به دست آورد. همین مدل احتمال کنترل سنا توسط دموکرات‌ها را ۵۷ درصد می‌داند و کسب ۵۱ کرسی را برای آن‌ها پیش‌بینی می‌کند.
براساس این پیش‌بینی، احتمال پیروزی کامل دموکرات‌ها در هر دو مجلس ۵۵ درصد، احتمال تصاحب مجلس نمایندگان توسط دموکرات‌ها همراه با حفظ کنترل سنا توسط جمهوری‌خواهان ۲۴ درصد و احتمال پیروزی جمهوری‌خواهان در هر دو مجلس ۱۹ درصد است.
پیش‌بینی نیت سیلور نسبت به چشم‌انداز دموکرات‌ها خوش‌بینانه‌تر است. مدل او احتمال پیروزی این حزب در مجلس نمایندگان را ۹۵ درصد و در سنا را ۷۵ درصد برآورد می‌کند.
این پیش‌بینی بر پایه یک نظرسنجی عمومی درباره ترجیح حزبی رأی‌دهندگان در انتخابات کنگره انجام شده است که در آن دموکرات‌ها با اختلاف حدود ۹.۵ واحد درصد از جمهوری‌خواهان پیش هستند؛ به‌طوری‌که ۵۱.۶ درصد از دموکرات‌ها و ۴۲.۱ درصد از جمهوری‌خواهان حمایت می‌کنند.
بازارهای پیش‌بینی نیز روند مشابهی را نشان می‌دهند. در پلتفرم Kalshi، معامله‌گران تا شامگاه سه‌شنبه گذشته احتمال پیروزی دموکرات‌ها در هر دو مجلس را ۶۳ درصد، احتمال پیروزی آن‌ها در مجلس نمایندگان همراه با حفظ سنا توسط جمهوری‌خواهان را ۲۹ درصد و احتمال پیروزی کامل جمهوری‌خواهان را حدود ۹ درصد قیمت‌گذاری کرده بودند.
پلتفرم Polymarket نیز احتمال مشابه ۶۵ درصدی را برای پیروزی دموکرات‌ها در هر دو مجلس نشان می‌داد.
بااین‌حال، همه با این پیش‌بینی‌ها موافق نیستند.
مایک جانسون، رئیس جمهوری‌خواه مجلس نمایندگان آمریکا از ایالت لوئیزیانا، اعتبار نظرسنجی‌هایی را که دموکرات‌ها را پیشتاز نشان می‌دهند، زیر سؤال برده است. استراتژیست‌های جمهوری‌خواه نیز یادآوری می‌کنند که پیش‌بینی‌ها ممکن است اشتباه باشند؛ به‌ویژه در رقابت‌های سنا که نظرسنجی‌های محدودی درباره آن‌ها انجام شده است.
چرا دموکرات‌ها در نظرسنجی‌ها پیشتاز هستند؟
یکی از دلایل، سابقه تاریخی انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکاست. حزب رئیس‌جمهور معمولاً در این انتخابات تعدادی از کرسی‌های خود را از دست می‌دهد؛ الگویی که خود ترامپ نیز در گفت‌وگو با هم‌حزبی‌های جمهوری‌خواهش از آن ابراز نارضایتی کرده است.
دلیل دیگر، شرایط سیاسی کنونی آمریکاست.
میزان محبوبیت ترامپ در چندین نظرسنجی مهم به پایین‌ترین سطح خود در دوره دوم ریاست‌جمهوری‌اش رسیده است. نظرسنجی مشترک Reuters/Ipsos در ماه اوت، میزان رضایت از عملکرد او را ۳۳ درصد نشان داد که با پایین‌ترین رقم ثبت‌شده در دوران ریاست‌جمهوری او برابر بود.
مؤسسات نظرسنجی کاهش محبوبیت ترامپ را عمدتاً به هزینه‌های زندگی و جنگ با ایران مرتبط می‌دانند؛ جنگی که در ۹ اسفند ۱۴۰۵ با آغاز حملات آمریکا و اسرائیل شروع شد.
از زمان آغاز این درگیری، قیمت بنزین از حدود ۳ دلار برای هر گالن، معادل ۳.۷۸ لیتر، به بیش از ۴ دلار افزایش یافته است. همچنین اکثریت قابل‌توجهی از شرکت‌کنندگان در نظرسنجی‌های اخیر گفته‌اند که هزینه سوخت فشار زیادی بر بودجه خانوار آن‌ها وارد می‌کند.
کاخ سفید این تصویر از وضعیت اقتصادی را رد کرده و به رسیدن ارزش حساب‌های پس‌انداز بازنشستگی به سطوح بی‌سابقه و آنچه قدرت اقتصادی کشور توصیف می‌کند، اشاره کرده است.
رهبران جمهوری‌خواه نیز می‌گویند قصد دارند کارزار انتخاباتی خود را در همراهی با ترامپ پیش ببرند، نه با فاصله‌گرفتن از او.
تأثیر غیرمنتظره تغییر مرز حوزه‌های انتخابیه چیست؟
دموکرات‌ها در شرایط رقابتی کاملاً برابر وارد انتخابات نشده‌اند و جمهوری‌خواهان معتقدند نقشه حوزه‌های انتخابیه برای آن‌ها حاشیه امن ایجاد کرده است. موج تغییر مرز حوزه‌های انتخابیه در میانه دهه که پس از درخواست ترامپ از ایالت تگزاس برای ترسیم دوباره حوزه‌های انتخابیه آغاز شد، بر شرایط رقابت تأثیر گذاشته است.
تگزاس نقشه‌ای را تصویب کرد که با هدف فراهم‌کردن امکان کسب حداکثر پنج کرسی اضافی برای جمهوری‌خواهان طراحی شده بود. در مقابل، کالیفرنیا نیز با نقشه‌ای پاسخ داد که هدف آن تغییر نتیجه پنج کرسی به نفع دموکرات‌ها بود.
ایالت‌های میزوری و کارولینای شمالی نیز مرز حوزه‌های انتخابیه را به نفع جمهوری‌خواهان تغییر دادند. در اوهایو و یوتا نیز نقشه‌ها در نتیجه الزامات قانونی یا دعاوی قضایی تغییر کردند.
پس از رأی ماه آوریل دیوان عالی آمریکا در پرونده Louisiana v. Callais که دامنه استفاده از ملاحظات نژادی در چارچوب قانون حقوق رأی را محدود کرد، ایالت‌های فلوریدا، لوئیزیانا، تنسی و آلاباما نیز برای ترسیم دوباره حوزه‌های انتخابیه اقدام کردند.
در همین حال، تلاش مورد حمایت دموکرات‌ها برای تغییر مرز حوزه‌های انتخابیه در ویرجینیا با مشکلات حقوقی روبه‌رو شد و بسیاری معتقدند این طرح عملاً به پایان راه رسیده است.
کارشناسان می‌گویند نتیجه نهایی این تغییرات ممکن است برتری ساختاری اندکی در حد چند کرسی برای جمهوری‌خواهان ایجاد کند.
این یعنی دموکرات‌ها احتمالاً برای به‌دست‌آوردن اکثریت مجلس نمایندگان باید در مجموع آرای سراسری این مجلس با اختلاف معناداری پیروز شوند و همچنین تعدادی از حوزه‌هایی را که پیش‌تر به ترامپ رأی داده‌اند، تصاحب کنند.
اگر دموکرات‌ها کنترل مجلس نمایندگان را به دست بگیرند چه اتفاقی می‌افتد؟
کسب اکثریت در مجلس نمایندگان به‌تنهایی قدرت واقعی اما محدودی در اختیار دموکرات‌ها قرار خواهد داد.
کنترل کمیته‌ها و اختیار احضار افراد
حزبی که اکثریت مجلس نمایندگان را در اختیار داشته باشد، بودجه، کارکنان و دستور کار کمیته‌ها را کنترل می‌کند. این اختیارات به آن حزب اجازه می‌دهد جلسات استماع برگزار کند، اسناد و مدارک درخواست کند و احضاریه صادر کند.
حکیم جفریز، رهبر دموکرات‌های مجلس نمایندگان از ایالت نیویورک که در صورت پیروزی حزبش می‌تواند رئیس این مجلس شود، گفته است که جیمی راسکین، نماینده ایالت مریلند، ریاست کمیته قضایی و رابرت گارسیا، نماینده کالیفرنیا، ریاست کمیته نظارت را بر عهده خواهند گرفت.
جفریز وعده داده است که تحقیقات درباره آنچه او فساد در دولت ترامپ می‌نامد، از «روز نخست» آغاز خواهد شد. دموکرات‌ها از هم‌اکنون درحال آماده‌سازی جلسات استماع، احضاریه‌ها و درخواست‌های ارائه اسناد هستند که بر کسب‌وکارهای مرتبط با ترامپ و پول‌های خارجی تمرکز خواهند داشت.
راسکین گفته است هدف این تحقیقات، مقابله با اشکال فساد ساختاری است که برای مردم هزینه ایجاد می‌کنند و می‌توان با اصلاحات قانونی به آن‌ها رسیدگی کرد. حوزه‌هایی که ممکن است مورد بررسی قرار بگیرند، شامل وزارتخانه موسوم به بهره‌وری دولت، قراردادهای مرتبط با شرکت‌های ایلان ماسک و همچنین تلاش‌ها برای برچیدن وزارت آموزش آمریکا هستند.
محدودیت‌های نظارت بر دولت
مقام‌های دولتی که احضاریه‌های کنگره علیه آن‌ها صادر می‌شود، ممکن است به‌سادگی از اجرای این احضاریه‌ها سرپیچی کنند؛ زیرا بعید است وزارت دادگستری که تحت مدیریت منصوبان ترامپ قرار دارد، برای اجرای آن‌ها اقدام کند.
اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، در ۲۰ اکتبر گفت که مجلس نمایندگان تحت کنترل دموکرات‌ها برای جلوگیری از اجرای برنامه‌های ترامپ کار «بسیار کمی» می‌تواند انجام دهد.
لوایحی که عمداً به جایی نمی‌رسند
در این سناریو که جمهوری‌خواهان همچنان کنترل سنا را در اختیار دارند، دموکرات‌ها می‌توانند لوایحی درباره خدمات درمانی، حق سقط جنین، مسکن و مراکز داده تصویب کنند، اما احتمالاً تعداد بسیار کمی از این لوایح، اگر اصلاً موردی وجود داشته باشد، به قانون تبدیل خواهند شد.
بااین‌حال، چنین لوایحی جمهوری‌خواهان را وادار می‌کنند پیش از انتخابات سال ۲۰۲۸ درباره موضوعات دشوار رأی دهند.
رئیس‌جمهوری که می‌تواند کنگره را دور بزند
ترامپ طی دو سال گذشته بخش عمده‌ای از اداره کشور را از طریق فرمان‌های اجرایی پیش برده است و احتمالاً به این روش ادامه خواهد داد. اختیارات او در زمینه تعرفه‌های تجاری، مهاجرت و سیاست خارجی همچنان گسترده باقی خواهد ماند.
برنامه ۱۰۰ روز نخست دموکرات‌ها
جفریز گفته است که دموکرات‌های مجلس نمایندگان درحال آماده‌سازی برنامه‌ای بلندپروازانه برای ۱۰۰ روز نخست فعالیت خود هستند؛ برنامه‌ای که بر دو محور اصلی استوار است: کاهش هزینه‌های زندگی و انجام نظارت گسترده بر دولت.
در زمینه کاهش هزینه‌ها، جفریز چند ماه پیش پنج گروه کاری تشکیل داد که بر خدمات درمانی، مسکن، مواد غذایی و کالاهای مصرفی، بنزین و خدمات عمومی مانند آب و برق و گاز و همچنین مراقبت از افراد نیازمند تمرکز دارند.
او گفته است که دموکرات‌ها از همان ابتدای کار برای بازگرداندن اعتبارهای مالیاتی افزایش‌یافته قانون مراقبت مقرون‌به‌صرفه (Affordable Care Act)، لغو کاهش بودجه برنامه Medicaid که جمهوری‌خواهان تصویب کرده‌اند، برگزاری رأی‌گیری علیه جنگ با ایران و عقب‌نشینی از تعرفه‌های تجاری ترامپ متحد خواهند بود.
بااین‌حال، دموکرات‌ها احتمالاً باید چالش مدیریت فراکسیونی با دیدگاه‌های ایدئولوژیک متفاوت را نیز پشت سر بگذارند.
جفریز رهبری نسل جدیدی از قانون‌گذاران را بر عهده خواهد داشت که چندین نامزد نزدیک به سازمان سوسیالیست‌های دموکرات آمریکا (Democratic Socialists of America) نیز در میان آن‌ها حضور دارند. در همین حال، دموکرات‌های میانه‌رو در حوزه‌های انتخابیه رقابتی از حزب خواسته‌اند تمرکز خود را بر مسائل اقتصادی حفظ کند.
خطر تعطیلی دولت و بحران سقف بدهی
انتخابات مشکلات بودجه‌ای واشنگتن را حل نخواهد کرد و حتی ممکن است آن‌ها را تشدید کند.
کنگره پس از انتخابات برای برگزاری نشست دوره انتقالی بازمی‌گردد؛ دوره‌ای که جمهوری‌خواهان همچنان تا زمان آغاز به کار کنگره جدید در اوایل ژانویه، کنترل آن را در اختیار خواهند داشت. اعتبار قانون موقت تأمین بودجه فعلی در ۱۱ دسامبر به پایان می‌رسد و این موضوع زمینه را برای اختلافی بر سر هزینه‌های سال مالی ۲۰۲۷ در آستانه تعطیلات پایان سال فراهم می‌کند.
جفریز گفته است که ترجیح می‌دهد لوایح تخصیص بودجه در همین دوره انتقالی نهایی شوند.
کارشناسان معتقدند با توجه به فرصت زمانی محدود، تصویب مجموعه کامل ۱۲ لایحه بودجه از طریق فرایند عادی قانون‌گذاری بعید است. درنتیجه، تصویب یک بسته بودجه‌ای، تمدید کوتاه‌مدت دیگری برای تأمین بودجه یا تعطیلی بخشی از دولت، ازجمله نتایج احتمالی خواهند بود.
تجربه تاریخی نیز هشداری در این زمینه است. پس از پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات مجلس نمایندگان در سال ۲۰۱۸، تعطیلی بخشی از دولت که از ۲۲ دسامبر ۲۰۱۸ آغاز شده بود، به دوره فعالیت کنگره جدید کشیده شد و تا ۲۵ ژانویه ۲۰۱۹ ادامه یافت.
مسئله بعدی، سقف بدهی دولت است. کمیته بودجه فدرال مسئولانه (Committee for a Responsible Federal Budget) برآورد می‌کند که سقف بدهی در سال ۲۰۲۷ پر خواهد شد و تحلیلگران انتظار دارند تا تابستان همان سال، رویارویی سیاسی بر سر این موضوع شکل بگیرد؛ بحرانی که صرف‌نظر از نتیجه انتخابات نوامبر، می‌تواند بازارهای مالی را متلاطم کند.
مجلس نمایندگانی که تحت کنترل دموکرات‌ها باشد، به‌ویژه اگر این حزب اکثریتی با اختلاف ۲۱ کرسی یا بیشتر داشته باشد، با اهرم فشار بیشتری نسبت به وضعیت کنونی وارد این مذاکرات خواهد شد. بااین‌حال، جمهوری‌خواهان و کاخ سفید همچنان ابزارهای قدرتمندی در اختیار خواهند داشت.
آیا دموکرات‌ها ترامپ را استیضاح خواهند کرد؟
این پرسشی است که جمهوری‌خواهان بیش از هر موضوع دیگری بر آن تأکید کرده‌اند.
ترامپ در ماه ژانویه به جمهوری‌خواهان مجلس نمایندگان گفت که اگر دموکرات‌ها پیروز شوند، «دلیلی برای استیضاح من پیدا خواهند کرد». جانسون نیز این هشدار را تکرار کرده و گفته است جمهوری‌خواهان با «هرج‌ومرج مطلق» روبه‌رو خواهند شد.
رهبران دموکرات از اعلام موضع قطعی در هر دو جهت خودداری کرده‌اند. جفریز گفته است دموکرات‌ها «هیچ گزینه‌ای را قطعی نکرده‌اند» و «هیچ گزینه‌ای را هم کنار نگذاشته‌اند». برخی از دموکرات‌های مجلس نمایندگان در دوره فعلی کنگره نیز قطعنامه‌هایی برای استیضاح ترامپ ارائه کرده‌اند، اما هیچ‌یک از آن‌ها پیشرفتی نداشته است.
ورود گروه بزرگ‌تر و ترقی‌خواه‌تری از نمایندگان تازه‌منتخب می‌تواند فشار جناح چپ حزب را افزایش دهد. در مقابل، دموکرات‌های حوزه‌های انتخابیه رقابتی هشدار داده‌اند که درگیری بر سر استیضاح ممکن است پیام اقتصادی حزب را کاملاً تحت‌الشعاع قرار دهد.
محاسبات مربوط به تعداد آرا اهمیت زیادی دارد. مجلس نمایندگان می‌تواند با اکثریت ساده به استیضاح رئیس‌جمهور رأی دهد، اما محکومیت و برکناری او در سنا به رأی موافق دوسوم سناتورها، یعنی ۶۷ رأی، نیاز دارد؛ حدنصابی که هیچ نتیجه انتخاباتی محتملی نمی‌تواند آن را برای دموکرات‌ها فراهم کند.
ترامپ در دوره نخست ریاست‌جمهوری خود دو بار استیضاح شد، اما در هر دو مورد از اتهامات تبرئه شد. بسیاری از کارشناسان احتمال استیضاح اعضای کابینه را بیشتر از استیضاح رئیس‌جمهور می‌دانند.
جفریز و دیگر رهبران دموکرات تهدید کرده‌اند که اگر ترامپ پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، را برکنار نکند، تحقیقات و احتمالاً روند استیضاح علیه او را آغاز خواهند کرد. البته برکناری یکی از اعضای کابینه نیز به محکومیت او در مجلس سنا نیاز خواهد داشت.
آیا سنا جایزه اصلی انتخابات است؟
کنترل سنا ممکن است اهمیت بیشتری نسبت به مجلس نمایندگان داشته باشد؛ زیرا این مجلس مسئول تأیید انتصاب قضات، اعضای کابینه و سفیران است.
جمهوری‌خواهان درحال‌حاضر ۵۳ کرسی سنا را در اختیار دارند؛ بنابراین دموکرات‌ها برای دستیابی به اکثریت ۵۱ کرسی، به افزایش خالص چهار کرسی نیاز خواهند داشت.
اگر کرسی‌های سنا به‌طور مساوی و با نسبت ۵۰ به ۵۰ میان دو حزب تقسیم شود، کنترل این مجلس همچنان در اختیار جمهوری‌خواهان باقی خواهد ماند؛ زیرا جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، در رأی‌گیری‌های مساوی رأی تعیین‌کننده را خواهد داشت.
مسیر پیروزی دموکرات‌ها از ایالت‌هایی می‌گذرد که به‌طور سنتی به جمهوری‌خواهان گرایش داشته‌اند.
مدل‌های پیش‌بینی عموماً کارولینای شمالی را محتمل‌ترین کرسی جمهوری‌خواهان برای تغییر به نفع دموکرات‌ها می‌دانند. در این ایالت، روی کوپر، فرماندار پیشین، طبق میانگین نظرسنجی‌ها حدود ۱۰ واحد درصد از رقیب جمهوری‌خواه خود، مایکل واتلی، پیش است.
پس از آن، نقشه رقابت‌ها شامل تعداد زیادی از کرسی‌هایی است که نتیجه آن‌ها نامشخص و بسیار نزدیک ارزیابی می‌شود.
در اوهایو، شرود براون، نامزد دموکرات، در یک انتخابات ویژه برای بازپس‌گیری کرسی خود با سناتور جان هاستد رقابت می‌کند. شبکه Fox News نیز در هفته جاری ارزیابی خود از این رقابت را به «متمایل به دموکرات‌ها» تغییر داده است.
در ایالت مین، تروی جکسون، نامزد دموکرات، در برابر سناتور سوزان کالینز قرار گرفته است؛ رقابتی که نظرسنجی‌ها آن را بسیار نزدیک نشان می‌دهند. در آلاسکا، سناتور دن سالیوان با مری پلتولا، نامزد دموکرات، در انتخاباتی با نظام رأی‌گیری ترجیحی رتبه‌بندی‌شده رقابت می‌کند.
در آیووا، رقابت برای یک کرسی بدون نماینده مستقر میان اشلی هینسون، نامزد جمهوری‌خواه، و جاش تورک، نامزد دموکرات، جریان دارد. میانگین نظرسنجی‌ها برتری اندکی را برای هینسون نشان می‌دهد.
در تگزاس، جیمز تالاریکو، نامزد دموکرات، با کن پکستون، نامزد جمهوری‌خواه، رقابت می‌کند. پکستون پس از آن نامزدی حزبش را به دست آورد که سناتور فعلی نتوانست بار دیگر نامزد جمهوری‌خواهان شود. نظرسنجی هفته گذشته Fox News نشان داد که هر دو نامزد با ۴۹ درصد حمایت در وضعیت برابر قرار دارند.
وب‌سایت RealClearPolitics اکنون ۱۰ رقابت سنا را در دسته رقابت‌های بسیار نزدیک و غیرقابل‌پیش‌بینی قرار داده است.
ازجمله این رقابت‌ها می‌توان به نبراسکا اشاره کرد که در آن دن آزبورن، نامزد مستقل، با سناتور پیت ریکتس رقابت می‌کند. کارولینای جنوبی نیز در این فهرست قرار دارد.
دموکرات‌ها همچنین باید از کرسی‌های بدون نماینده مستقر در میشیگان، مینه‌سوتا و نیوهمپشایر دفاع کنند. علاوه‌براین، در ایالت جورجیا، سناتور جان آساف برای انتخاب مجدد رقابت می‌کند.
اگر دموکرات‌ها کنترل سنا را به دست بگیرند چه اتفاقی می‌افتد؟
کنترل سنا توسط دموکرات‌ها، ابزار قدرتمندی برای مهار اختیارات رئیس‌جمهور در اختیار این حزب قرار خواهد داد.
انتصاب‌های قضایی
چاک شومر، رهبر اقلیت سنا، اوایل سال جاری اعلام کرد که دموکرات‌ها مانع تأیید نامزدهای پیشنهادی ترامپ برای مناصب قضایی خواهند شد. این موضوع شامل هرگونه کرسی خالی احتمالی در دیوان عالی آمریکا نیز می‌شود و نشان می‌دهد که ممکن است چنین کرسی‌ای تا پس از انتخابات ریاست‌جمهوری بعدی خالی نگه داشته شود.
ترامپ تاکنون در دوره دوم ریاست‌جمهوری خود هیچ فردی را برای عضویت در دیوان عالی معرفی نکرده است. بااین‌حال، گزارش‌های متعددی حاکی از آن هستند که جمهوری‌خواهان احتمالاً تلاش خواهند کرد پیش از آغاز به کار کنگره جدید در ژانویه، روند تأیید انتصاب‌ها را با سرعت بیشتری پیش ببرند.
انتصاب اعضای کابینه و مدیران سازمان‌های دولتی
دموکرات‌ها عملاً اختیار جلوگیری از تأیید انتصاب مقام‌های ارشد را به دست خواهند آورد و کنترل کمیته‌های سنا را نیز در اختیار خواهند گرفت. این کمیته‌ها از اختیارات مستقل برای صدور احضاریه و انجام تحقیقات برخوردار هستند.
فیلیباستر همچنان مانعی برای تصویب قوانین خواهد بود
بیشتر لوایح برای عبور از موانع آیین‌نامه‌ای سنا به ۶۰ رأی نیاز دارند و دموکرات‌ها در هیچ‌یک از نتایج انتخاباتی محتمل به چنین تعدادی از کرسی‌ها دست نخواهند یافت.
حتی کسب اکثریت قابل‌توجه در سنا نیز برای بی‌اثرکردن وتوی ترامپ کافی نخواهد بود؛ زیرا این اقدام به رأی موافق دوسوم اعضای هر دو مجلس کنگره نیاز دارد.
اندازه اکثریت اهمیت زیادی خواهد داشت. اگر دموکرات‌ها تنها ۵۱ یا ۵۲ کرسی داشته باشند، رهبران حزب برای هر رأی‌گیری به حمایت تعداد اندکی از اعضای خود وابسته خواهند بود.
اما اکثریتی با اختلاف چهار تا شش کرسی، آزادی عمل بیشتری برای تصویب لوایح مربوط به تعرفه‌های تجاری، هزینه‌های زندگی و اختیارات جنگی در اختیار آن‌ها قرار خواهد داد. در چنین شرایطی، دموکرات‌ها می‌توانند ترامپ را وادار کنند این لوایح را وتو کند؛ وضعیتی که ممکن است به شکل‌گیری فضای رقابت‌های انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ کمک کند.
اگر کرسی‌های سنا به‌طور مساوی تقسیم شوند چه اتفاقی می‌افتد؟
اگر دموکرات‌ها مجلس نمایندگان را به دست بگیرند، اما کرسی‌های سنا به‌صورت ۵۰ به ۵۰ تقسیم شود یا کنترل این مجلس همچنان در اختیار جمهوری‌خواهان باقی بماند، واشنگتن ممکن است با بن‌بست سیاسی مواجه شود.
در سنایی که کرسی‌های آن به‌طور مساوی تقسیم شده‌اند، چند سناتور که حاضر باشند برخلاف موضع حزب خود رأی دهند، می‌توانند به چهره‌های تعیین‌کننده تبدیل شوند. ازجمله این افراد می‌توان به جان فترمن، سناتور دموکرات ایالت پنسیلوانیا، و جمهوری‌خواهان میانه‌رو اشاره کرد.
ترامپ در چنین شرایطی همچنان باید بتواند با استفاده از رأی تعیین‌کننده ونس، تأیید نامزدهای پیشنهادی خود را به دست آورد. همچنین سیاست‌های او در زمینه تعرفه‌های تجاری، مهاجرت و سیاست خارجی تا حد زیادی بدون نظارت مؤثر سنا باقی خواهند ماند.
اگر جمهوری‌خواهان کنترل کنگره را حفظ کنند چه اتفاقی می‌افتد؟
رهبران جمهوری‌خواه معتقدند کنترل کنگره توسط دموکرات‌ها به معنای آغاز تحقیقات، استیضاح و افزایش هزینه‌ها خواهد بود.
جانسون این انتخابات را انتخابی میان حکمرانی مسئولانه و زیاده‌روی دموکرات‌ها توصیف کرده است. ترامپ نیز از جمهوری‌خواهان خواسته است کنترل مجلس نمایندگان را حفظ کنند؛ درخواستی که بخشی از انگیزه آن محافظت از خود اوست.
برخی جمهوری‌خواهان همچنین معتقدند که اگر دموکرات‌ها پیروز شوند، ممکن است رأی‌دهندگان آن‌ها را مسئول مشکلات کشور بدانند. کسب اکثریت توسط دموکرات‌ها، یک رقیب سیاسی در اختیار ترامپ قرار خواهد داد که می‌تواند در برابر آن موضع بگیرد و بخشی از مسئولیت افزایش قیمت‌ها و مشکلات اقتصادی را به آن نسبت دهد.
در مقابل، دموکرات‌ها می‌گویند تمرکز رأی‌دهندگان بر مشکلات قدرت خرید و جنگ است و برنامه‌های آن‌ها پاسخی به همین نگرانی‌ها محسوب می‌شود، نه کارزاری برای انتقام‌گیری سیاسی. اگر جمهوری‌خواهان کنترل هر دو مجلس را حفظ کنند، ترامپ و متحدانش مدعی خواهند شد که برای دو سال پایانی دوره ریاست‌جمهوری او، بار دیگر از مردم اختیار و پشتوانه سیاسی گرفته‌اند.
در این صورت، روند انتصاب قضات و سایر مقام‌های دولتی ادامه خواهد یافت و احتمال رویارویی‌های بزرگ بر سر بودجه، تعطیلی دولت و سقف بدهی کاهش پیدا خواهد کرد. این نتیجه در مدل‌های پیش‌بینی، کمترین احتمال را دارد؛ اما غیرممکن نیست.
جنگ با ایران
برای پایان‌دادن به جنگ، حمایت هر دو حزب وجود خواهد داشت، اما وادارکردن ترامپ به کنارگذاشتن این اقدام پیچیده خواهد بود. قانون اختیارات جنگی (War Powers Act) ظاهراً برای ادامه عملیات نظامی طولانی‌مدت، کسب مجوز کنگره را الزامی می‌کند، اما ترامپ راه‌هایی برای دورزدن این مقررات پیدا کرده است.
علاوه‌براین، برای بی‌اثرکردن وتوی ترامپ به ۶۷ رأی در مجلس سنا نیاز خواهد بود؛ موضوعی که به معنای ضرورت جلب حمایت جمهوری‌خواهان است.
جمهوری‌خواهان تحت فشار شدیدی قرار خواهند گرفت تا در دوره انتقالی پس از انتخابات و پیش از آغاز به کار قانون‌گذاران جدید در ژانویه، یک لایحه عظیم تأمین بودجه جنگ را تصویب کنند. بااین‌حال، موضوع تأمین بودجه پنتاگون و اینکه آیا می‌توان از لوایح هزینه‌ای برای کنترل سیاست‌های جنگی استفاده کرد یا خیر، به یکی از مسائل اصلی تبدیل خواهد شد.
اگر جنگ همچنان با مخالفت افکار عمومی روبه‌رو باشد، نادیده‌گرفتن فشارهای کنگره و مردم برای ترامپ روزبه‌روز دشوارتر خواهد شد.