اوله گونار سولسشر پیرامون فشارهایی که مایکل کریک متحمل می‌شود و بازگشت احتمالی خودش به منچستریونایتد صحبت کرد.
به گزارش "ورزش سه"، سولسشر هدایت یکی از موفق‌ترین دوران پس از سر الکس فرگوسن را از دسامبر ۲۰۱۸ تا نوامبر ۲۰۲۱ در منچستریونایتد بر عهده داشت.
از آن زمان تاکنون اتفاقات زیادی در اولدترافورد رخ داده است. کریک 45 ساله که یکی از مربیان کادر سولسشر بود، اکنون مأموریت یافته تا این باشگاه را به روزهای اوج بازگرداند. کریک فصل گذشته به عنوان سرمربی موقت موفق شد یونایتد را به لیگ قهرمانان بازگرداند، اما در فصل ۲۷-۲۰۲۶، شیاطین سرخ درست در لبه منطقه سقوط دست و پا می‌زنند.
سولسشر در ژانویه پیش از آنکه مدیران یونایتد روی کریک به توافق برسند، گزینه‌ای برای جانشینی روبن آموریم بود. او در گفتگو با رسانه نروژی تی‌وی۲ گفت: «گفتگوی خوبی با جیسون ویلکاکس و عمر برادا داشتم. درباره مدت قرارداد یا مسائلی از این دست صحبتی نکردیم. اعلام آمادگی کردم در صورت نیاز تیم را تحویل بگیرم و هیچ شرطی نگذاشتم. دیدگاه‌هایم را درباره آنچه باشگاه برای حرکت رو به جلو نیاز دارد مطرح کردم. یک گفتگوی کوتاه داشتیم و مذاکره‌ای انجام نشد.»
کریک زیر فشار شدیدی در این باشگاه قرار دارد، اما این مربی نروژی باور دارد که مدیران باید حامی او بمانند. سولسشر تأکید کرد: «مایکل توانایی لازم برای پیش بردن این باشگاه را دارد. به نظرم او مرد مناسبی برای این کار است. او باشگاه را می‌شناسد، هواداران را درک می‌کند و نیازهای تیم را می‌داند. شاید آن روحیه سرسختانه را در ظاهر او نبینید، اما این ویژگی در وجودش هست و من هم آن را دارم. شباهت بسیار زیادی به یکدیگر داریم. شاید افراد زیادی فکر نمی‌کردند من مربی فوتبال شوم و به‌ویژه هدایت منچستریونایتد را به دست بگیرم. احتمالاً خیلی‌ها همین نگاه را به مایکل کریک داشتند. هنگام صحبت با یونایتد، از مایکل بسیار تمجید کردم. گفتم اگر او را انتخاب کنید، مرد شایسته‌ای را به خدمت گرفته‌اید. معتقدم او نیز همین کار را برای من انجام می‌داد. هیچ‌کدام از ما اشتیاق کورکورانه‌ای برای گرفتن این شغل نداشتیم، اما اگر درخواست می‌کردند، احتمالاً کار را بر عهده می‌گرفتیم.»
در عین حال، سولسشر اعتراف کرد احساس می‌کند کار ناتمامی در یونایتد دارد. سولسشر با اشاره به دوران حضورش گفت: «لحظات فوق‌العاده‌ای وجود داشت، اما هر چیزی زمانی دارد. بله، دلم برای آن تنگ شده است. می‌توانستم تصور کنم تا ابد آنجا بمانم، اما زندگی ادامه دارد. دوران بسیار ویژه‌ای بود؛ قطعاً همین‌طور است و از جنبه‌های گوناگون خاص به شمار می‌رفت. رجوع به گذشته همیشه ایده درستی نیست. بله، من در ژانویه کار را به دست می‌گرفتم، اما قصدی نداشتم پس از تابستان بمانم. احتمالاً زمان آن فرا رسیده بود که شخص دیگری شانسش را امتحان کند. با این حال احساس می‌کنم کار ناتمامی در آنجا دارم و به طور طبیعی، داشتن فرصتی دیگر بسیار جذاب می‌بود.»