فرمانده مأموریت «آرتمیس ۲» از لحظه‌ای وحشتناک می‌گوید که در آن بیم آن داشت در فضا گم شود.

باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی- رید وایزمن، فرمانده مأموریت «آرتمیس ۲»، فاش کرد زمانی که فضاپیمایشان بیش از حدِ برنامه‌ریزی‌شده از زمین فاصله گرفت، نگران بود که او و خدمه‌اش در فضا گم شوند.

وایزمنِ ۵۰ ساله و سه هم‌سفرش مأموریت داشتند از نزدیکی ماه عبور کنند (پرواز از کنار ماه)؛ به‌طوری که پس از آن، نیروی گرانش آنها را به سمت زمین بازگرداند. اما هنگامی که آنها از فراز سمتِ پنهانِ ماه می‌گذشتند، شمارشگرِ فاصله — که بر حسب «مایل دریایی» محاسبه می‌شد — همچنان رو به افزایش بود.

در مجموع، خدمه به فاصله‌ی ۲۱۹،۶۶۹ مایل دریایی (معادل ۲۵۲،۷۵۶ مایل استاندارد) از زمین رسیدند و بدین ترتیب رکورد پیشینِ ثبت‌شده توسط مأموریت «آپولو ۱۳» در سال ۱۹۷۰ را شکستند.

شایان ذکر است که ناسا برای اندازه‌گیری مسافت‌ها، چه در هوانوردی و چه در ناوبری فضایی، از «مایل دریایی» به‌عنوان واحد استاندارد استفاده می‌کند، نه از مایل معمولی (استاندارد).

وایزمن روز شنبه در جشنواره «استارموس» (Starmus) در تنریف، از نگرانی شدید خود هنگام مشاهده افزایش غیرمنتظره‌ی اعداد روی شمارشگر فاصله سخن گفت؛ لحظه‌ای که ترسی عمیق در او برانگیخت که مبادا دیگر نتوانند به زمین بازگردند. وایزمن تعریف کرد: «مرکز کنترل مأموریت در هیوستون به ما گفته بود که حداکثر فاصله ما ۲۱۹،۶۶۷ مایل دریایی خواهد بود. من به عدد نگاه می‌کردم و وقتی به ۲۱۹،۶۶۷ رسید، با خودم گفتم: "عدد بعدی ۲۱۹،۶۶۶ خواهد بود و ما در مسیر بازگشت به خانه قرار می‌گیریم. "، اما حدود سه دقیقه بعد، عدد ۲۱۹،۶۶۸ را دیدم و با خودم گفتم: "عجیب است. " سه دقیقه پس از آن، عدد به ۲۱۹،۶۶۹ رسید. آن لحظه‌ای بود که ترسی واقعی را تجربه کردم؛ با خودم فکر کردم که بیش از حد دور شده‌ایم و دیگر هرگز نمی‌توانیم برگردیم.»

پس از لحظاتی پرالتهاب که در آن چشمان خدمه به شمارشگر دوخته شده بود، عدد سرانجام رو به کاهش گذاشت و موجب شادی و فریاد‌های خوشحالی اعضای گروه شد. وایزمن گفت: «آن زمان می‌دانستم که احتمال موفقیت زیاد است.»

جرمی هنسن، متخصص مأموریت، اذعان کرد که خدمه پیش از پرتاب درباره سناریو‌های گوناگونی — به‌ویژه احتمال عدم بازگشت — گفت‌و‌گو کرده بودند و تیم از نظر ذهنی برای هر نتیجه‌ای که ممکن بود پیش بیاید، آمادگی داشت.

وایزمن، ویکتور گلاور (خلبان)، و کریستینا کوک و جرمی هنسن (متخصصان مأموریت) در تاریخ اول آوریل ۲۰۲۶ از مرکز فضایی کندی به فضا پرتاب شدند. آنها در تاریخ ۱۰ آوریل، طبق برنامه، در اقیانوس آرام و در نزدیکی سواحل سن‌دیگو فرود آمدند؛ در حالی که در مجموع مسافتی معادل ۷۰۰،۲۳۷ مایل را پیموده بودند.

منبع: دیلی میل