اشغالگران با تبدیل منازل مسکونی به مقر نظامی و آواره‌کردن هزاران خانواده، صورتحساب شکست‌های امنیتی خود را برای غیرنظامیان الخلیل فاکتور می‌کنند. در تقویم انتخاباتی بنیامین نتانیاهو، ظاهراً برای خانه‌های ویران‌شده فلسطینیان و خانواده‌هایی که نیمه‌شب به خیابان رانده می‌شوند، جای ویژه‌ای در نظر گرفته شده است؛ درست چند روز مانده به انتخابات این رژیم، بلدوزرها در الخلیل به حرکت درآمده‌اند، خانه‌ها به پادگان تبدیل می‌شوند و هزاران فلسطینی باید تاوان نمایش تازه نتانیاهو را بپردازند. به هلاکت رسیدن دو نظامی صهیونیست در حمله مسلحانه چند روز گذشته، بهانه آغاز عملیاتی گسترده شد که دامنه آن از تخریب و تصرف خانه‌ها تا محاصره شهر و بازداشت‌های وسیع کشیده شده است. حالا پرسش این است در این نمایش انتخاباتی، امنیت صهیونیست‌ها قرار است با ناامن‌کردن زندگی چند هزار فلسطینی به نمایش گذاشته شود؟
آواره شدن شبانه ۳هزار و ۱۰۰ فلسطینی در الخلیل
همه می‌دانند ابعاد بی‌سابقه این عملیات نظامی ارتباط مستقیمی با تقویم سیاسی داخلی رژیم صهیونیستی دارد. در آستانه برگزاری انتخابات سرنوشت‌ساز برای ائتلاف حاکم، بنیامین نتانیاهو و وزیر دارایی‌اش اسموتریچ برای اثبات اعتبار امنیتی خود و فرار از بحران‌های فزاینده سیاسی، دستور محاصره کامل الخلیل و تخریب گسترده منازل مسکونی را صادر کردند. استفاده ابزاری از آوارگی غیرنظامیان و تخریب زیرساخت‌های شهری برای کسب امتیاز در رقابت‌های انتخاباتی، نشان‌دهنده بن‌بست راهبردی و استیصال رژیم صهیونیستی در برابر اراده پولادین مقاومت است. براساس گزارش‌های نهادهای محلی و بین‌المللی، این تهاجم وحشیانه تاکنون منجر به کوچ اجباری بیش از ۳هزار و ۱۰۰ فلسطینی از مناطق مختلف الخلیل شده است؛ در این راستا، بلدوزرهای ارتش اشغالگر خانه‌های چندطبقه و املاک مسکونی را با خاک یکسان کرده و به ده‌ها واحد تجاری، کارگاه‌ها و زمین‌های کشاورزی خسارات جبران‌ناپذیری وارد کرده‌اند. نظامیان صهیونیست در اقدامی گستاخانه، با اخراج شبانه ساکنان، برخی از خانه‌های مسکونی را مصادره و با افراشتن پرچم‌های رژیم صهیونیستی، آن‌ها را به پایگاه‌های نظامی و مراکز بازجویی تبدیل کرده‌اند؛ اقدامات شرورانه‌ای که عمق و ابعاد آن به‌قدری سیاه و عیان است که حتی سازمان حقوق بشری اسرائیلی «بتسلم» ناچار به اعتراف شده و با صدور بیانیه‌ای، این کمپین کوچ اجباری را مصداق بارز جنایت جنگی و پاک‌سازی قومی دانسته است.
انهدام دسترنج یک عمر در چند دقیقه
پشت آمار و ارقام خشک آوارگان، فاجعه انسانی سنگینی نهفته است که زندگی خانواده‌های فلسطینی را به نابودی کشانده است. ده‌ها خانواده نظیر خانواده «عامریش» که با «مدیل ایست آی» به گفت‌وگو نشسته، عنوان کردند دسترنج چند دهه کار سخت و غربت خود را برای ساخت پناهگاهی در خاک مادری هزینه کرده بودند، اما دیدند چگونه در چند دقیقه، منازلشان توسط بلدوزرهای صهیونیستی به تل خاکستر تبدیل شد.
نشانه‌های شکست تل‌آویو از خشم انقلابی کرانه
اشغالگران حتی اجازه خروج اولیه اسناد و البسه را به ساکنان ندادند و صدها کودک، سالمند، زن باردار و بیمار مزمن را در آستانه فصل سرما، بدون هیچ‌گونه سرپناه و ثباتی در کوچه و خیابان‌ها رها کردند. این حجم از خشونت عریان، بازتابی از درک تل‌آویو از شکست در مهار خشم انقلابی کرانه باختری است.الخلیل به عنوان قطب صنعتی و اقتصادی کرانه باختری، سهم عمده‌ای در تأمین معاش و تولیدات ملی فلسطین دارد. با این حال، بسته شدن ورودی‌ها، استقرار موانع سنگین فولادی و ممانعت از تردد کارگران و انتقال مواد اولیه، چرخه‌های تجاری این شهر را به‌شدت فلج کرده است. مقامات محلی و اتاق بازرگانی الخلیل هشدار داده‌اند ادامه این محاصره خفقان‌آور، خسارت‌های مالی سنگینی را به بخش‌های تولیدی و تجاری تحمیل و هزاران خانواده کارگر را از حداقل‌های معیشتی محروم می‌کند.همزمان با موج آوارگی، یورش‌های کور شبانه به ده‌ها خانه، انجام بازجویی‌های میدانی از صدها شهروند و بازداشت ده‌ها تن از زندانیان سابق، نشان از اجرای طرحی گسترده برای انهدام کامل ساختار اجتماعی و اقتصادی این منطقه دارد. اقدامات اخیر رژیم صهیونیستی در الخلیل، بار دیگر اثبات کرد ماشین جنگی اشغالگران برای بقای سیاسی رهبران خود به سیاست کهنه «زمین سوخته» متوسل می‌شود. با وجود ابعاد سنگین این جنایات، تصاویر مقاومت آرام و استوار ساکنان الخلیل و تلاش‌های شبانه‌روزی شهرداری و کمیته‌های امداد در اسکان آوارگان، گواهی روشن بر این حقیقت است که ترور، تخریب و کوچ اجباری هرگز نتوانسته اراده پولادین ملت فلسطین را در مسیر رهایی و مقاومت در برابر اشغالگران مغلوب کند.