سامان قدوس با ازخودگذشتگی در اوج پختگی کنار رفت تا راه برای استعدادهای تازهنفس باز شود.
به گزارش همشهریآنلاین، سکانس پایانی برای پسر آرام و بیحاشیه فوتبال ایران فرارسید؛ سامان قدوس، هافبک خلاق و دوستداشتنی، پس از ۹سال ماجراجویی با پیراهن تیم ملی، سرانجام تصمیم گرفت کفشهای ملیاش را بیاویزد. بازیکنی که در تمام این سالها، نماد تعهد، کلاس بازی و دوری از هیاهو بود، با یک پیام احساسی و در ۳۳سالگی، نقطه پایانی بر داستان خود در تیم ملی گذاشت.
داستان سامان با ایران، از همان روزهای پیش از جامجهانی۲۰۱۸ روسیه آغاز شد؛ پسری که در لیگ سوئد میدرخشید و شانس پوشیدن پیراهن این کشور را داشت، اما قلبش برای ایران تپید. او در این ۹سال، نهتنها در جامهای جهانی ۲۰۱۸، ۲۰۲۲ و ۲۰۲۶ به میدان رفت و تجربهای کمنظیر ثبت کرد، بلکه با ۷۱بازی و ۳گل ملی، نام خود را بهعنوان پرسابقهترین بازیکن دوملیتی تاریخ فوتبال ایران جاودانه ساخت.
قدوس که سابقه درخشش در لیگهای معتبری نظیر لوشامپیونه با آمیان و لیگ برتر انگلیس با برنتفورد را در کارنامه دارد و اکنون در اتحاد کلبا توپ میزند، همیشه سربازی در خدمت تیم بود. چه در روزهایی که مشهورترین لژیونر ایران بود و چه در دورانی (مثل زمان اسکوچیچ) که کمتر به بازی گرفته شد، هرگز لب به اعتراض نگشود. او با وقار و حرفهایگری کامل، پوشیدن پیراهن تیم ملی را بزرگترین افتخار زندگیاش خواند و آن را هرگز یک مسئولیت ساده نپنداشت.
حالا، در روزهایی که تیم ملی در مسیر پوستاندازی و جوانگرایی است، سامان با ازخودگذشتگی در اوج پختگی کنار رفت تا راه برای استعدادهای تازهنفس باز شود. پیام خداحافظی او، لبریز از قدردانی از مردمی بود که او همیشه برای سربلندیشان تلاش کرد. پسر بیحاشیه، فصل ملیاش را با یک جمله طلایی به پایان رساند: «زنده باد ایران».
بدرود سامان؛ به پاس ۹سال حضور نجیبانه و خاطراتی که ساختی، کلاه از سر برمیداریم.
