فلامنگو با سه قهرمانی در هفت دوره اخیر جام لیبرتادورس، در آستانه تکرار رکورد تاریخی بوکاجونیورز با هدایت خوان رومن ریکلمه در زمین قرار گرفته است؛ تیمی که زمانی کابوس باشگاه‌های آمریکای جنوبی بود و حالا رسانه‌های آرژانتینی معتقدند نماینده برزیل می‌تواند جایگاه آن نسل طلایی را تصاحب کند.
به گزارش ایلنا به نقل از گلوبو اسپورت، فلامنگو پنجشنبه شب در دیداری حساس مقابل استودیانتس آرژانتین به میدان می‌رود تا برای صعود به فینال جام لیبرتادورس ۲۰۲۶ و دفاع از عنوان قهرمانی خود تلاش کند. سرخ‌پوشان ریودوژانیرو در صورت قهرمانی دوباره، به رکورد چهار قهرمانی در هشت سال خواهند رسید؛ دستاوردی که یادآور دوران طلایی بوکاجونیورز در ابتدای قرن بیست‌ویکم است.
بوکاجونیورز با درخشش خوان رومن ریکلمه در سال‌های ۲۰۰۰، ۲۰۰۱، ۲۰۰۳ و ۲۰۰۷ چهار بار قهرمان آمریکای جنوبی شد و در سال ۲۰۰۴ نیز به فینال رسید. این تیم در آن دوران به یکی از مخوف‌ترین حریفان باشگاه‌های برزیلی تبدیل شده بود و نام ریکلمه همچنان یادآور آن نسل پرافتخار در ورزشگاه لا بومبونراست.
فلامنگو نیز از سال ۲۰۱۹ تاکنون سه بار در سال‌های ۲۰۱۹، ۲۰۲۲ و ۲۰۲۵ جام قهرمانی را بالای سر برده و در سال ۲۰۲۱ نایب‌قهرمان شده است. نماینده برزیل همچنین در دوره‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۳ در مرحله یک‌هشتم نهایی و در سال ۲۰۲۴ در مرحله یک‌چهارم نهایی از دور رقابت‌ها کنار رفت.
مقایسه آماری دو تیم نکات جالبی دارد. فلامنگو در این بازه با انجام ۸۸ مسابقه، ۵۶ پیروزی به دست آورده و ۱۶۵ گل به ثمر رسانده است. در مقابل، بوکاجونیورز در دوران مورد بررسی با ۹۰ بازی، ۵۱ پیروزی و ۱۵۶ گل زده ثبت کرده بود.
نماینده برزیل همچنین با ۱۳ شکست و ۶۶ گل خورده، از نظر این دو شاخص عملکرد بهتری نسبت به بوکا با ۱۸ شکست و ۷۹ گل خورده داشته است. با این حال، تیم آرژانتینی در هیچ‌یک از دوره‌هایی که حضور داشت، پیش از مرحله یک‌چهارم نهایی حذف نشد؛ موضوعی که نشان‌دهنده ثبات بالای آن نسل در مراحل حذفی بود.
اما پرسش اصلی این است که آیا فلامنگوی فعلی همان ترسی را در میان باشگاه‌های آرژانتینی ایجاد کرده که بوکاجونیورزِ ریکلمه در گذشته به جان رقبای برزیلی می‌انداخت؟
دیه‌گو ماسیاس، معاون سردبیر روزنامه ورزشی اوله آرژانتین، در پاسخ به این پرسش گفت: «فلامنگو همیشه در آرژانتین مورد احترام بوده، نه فقط در سال‌های اخیر. اکنون نوعی احساس تسلیم در برابر باشگاه‌های برزیلی وجود دارد. وقتی قرار است مقابل یک تیم برزیلی بازی کنید، احساس می‌کنید کار تقریباً تمام شده است.»
او درباره دشواری تقابل با فلامنگو ادامه داد: «اگر قرار باشد بازی برگشت را مقابل فلامنگو در ماراکانا برگزار کنید، باید از مسابقه خانگی نهایت استفاده را ببرید، چون کار در برزیل بسیار دشوار خواهد بود.»
این روزنامه‌نگار آرژانتینی همچنین با اشاره به فاصله ایجادشده میان فوتبال باشگاهی دو کشور اظهار داشت: «آینده برای تیم‌های آرژانتینی بسیار نگران‌کننده است. ایندیپندینته شرایط بسیار بدی دارد؛ نه‌تنها از هشتمین قهرمانی در لیبرتادورس فاصله گرفته، بلکه حتی به کسب سهمیه سودآمریکانا هم نزدیک نیست. برزیل در این رقابت بسیار قدرتمندتر شده و فکر می‌کنم عبور فلامنگو از تیم‌های آرژانتینی در تعداد قهرمانی‌ها فقط مسئله زمان باشد.»
فلامنگو اکنون این فرصت را دارد که با فتح دوباره لیبرتادورس، چهارمین قهرمانی خود در هشت سال اخیر را جشن بگیرد و از نظر تعداد جام‌های کسب‌شده در این دوره، به رکورد تاریخی بوکاجونیورز برسد.
با این حال، تفاوت مهم دو تیم در ثبات عملکرد مراحل حذفی است؛ جایی که نسل طلایی بوکا تقریباً همواره تا مراحل پایانی پیش می‌رفت، اما فلامنگو باوجود قهرمانی‌های متعدد، چند حذف زودهنگام نیز تجربه کرده است.
اکنون قهرمان برزیلی در آستانه فرصتی تاریخی قرار گرفته؛ فرصتی برای تبدیل شدن به قدرتی که نه‌تنها در زمین مسابقه، بلکه در ذهن رقبای آرژانتینی نیز یادآور دوران سلطه بوکاجونیورزِ ریکلمه باشد.