تهران- ایرنا- رئیس فدراسیون دوومیدانی گفت: از نگاه جامعه ورزش، کمیته ملی المپیک و مردم، نتیجه خوبی کسب کردیم و رسانه‌ها نیز ارزیابی مثبتی از عملکرد ما دارند، اما از نظر خودمان در ناگویا ضعیف عمل کردیم.
به گزارش ایرنا، احسان حدادی امروز سه‌شنبه در نشست خبری درباره نتایج دوومیدانی ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا، اظهار کرد: حتی اگر ۱۰ مدال هم می‌گرفتیم، کار خارق‌العاده‌ای انجام نداده بودیم. جامعه باید بپذیرد که اگر مدال نگرفته‌ایم، به اندازه کافی تلاش نکردیم که به آن برسیم. زمانی که مسئولیت فدراسیون دوومیدانی را برعهده گرفتم، روی کاغذ حتی یک نفر هم نداشتیم که بتواند برای کسب مدال به بازی‌های آسیایی اعزام شود. همواره کمبودهایی را در دوومیدانی کشور احساس می‌کردم؛ اینکه دائماً می‌گوییم نمی‌شود و کسی نمی‌تواند و نوعی ناامیدی در این رشته وجود داشت، در حالی که من باور داشتم این کار شدنی است.
وی افزود: روزی که از کسب مدال المپیک صحبت کردم، عده‌ای به من می‌خندیدند. اگر به‌درستی مدیریت می‌شدم، امروز سه مدال المپیک داشتیم. بعد از اینکه مدال گرفتم، به آمریکا رفتم، اما فدراسیون اعلام می‌کرد پولی در اختیار ندارد و از من حمایت نکرد تا بتوانم در شرایط مناسبی به کارم ادامه دهم.
رئیس فدراسیون دوومیدانی در واکنش به وعده کسب ۱۰ مدال گفت: اگر قرار بود ۷۰ نفر را به میدان بیاورم و به آنها بگویم فقط یک یا دو نفر مدال می‌گیرند، قطعاً آن سیستم از هم می‌پاشید. در چنین شرایطی، ورزشکاران از خود می‌پرسیدند آن یک نفر چه کسی است. به همین دلیل، همه بچه‌های ما با انگیزه کسب مدال وارد مسابقات شدند.
حدادی با اشاره به نتیجه تیم در ناگویا تصریح کرد: اگر می‌خواستیم دوومیدانی ایران نتیجه بگیرد، باید می‌گفتم ۱۰ مدال کسب می‌کنیم. با این حال، ما باختیم و بد هم باختیم. نقی معمولی می‌گوید بد باختیم، اما ما همچنان تلاش می‌کنیم و بار دیگر قول می‌دهیم که برای بازی‌های آسیایی بعدی ۱۵ مدال کسب کنیم.
وی ادامه داد: حتی اگر ۱۰ مدال هم می‌گرفتیم، کار خارق‌العاده‌ای انجام نداده بودیم. جامعه باید بپذیرد که اگر مدال نگرفته‌ایم، بی‌عرضه بوده‌ایم که نتوانسته‌ایم به آن برسیم. اگر در کمپ تیم‌های ملی می‌ماندیم، تمرینات را به‌درستی انجام می‌دادیم و برای خودمان کلاس نمی‌گذاشتیم، می‌توانستیم مدال بگیریم. اسم‌مان را تریلی نمی‌کشد، اما مدال‌هایمان را ژیان می‌کشد.
رئیس فدراسیون دوومیدانی همچنین درباره توصیه خود به طیبی، قهرمان پرتاب وزنه بازی‌های آسیایی، گفت: به او گفته‌ام که مدال گرفته‌ای، اشکالی ندارد؛ آن را کنار بگذار و دوباره شروع کن. اگر می‌خواهی مدالت را تکرار کنی، باید آن را فراموش کنی و مسیرت را از نو ادامه بدهی. در مجموع، من و فدراسیون دوومیدانی از عملکرد تیم رضایت نداشتیم و شکست خوردیم. اکنون باید آسیب‌شناسی کنیم و از تجربه‌های سجاد انوشیروانی و علیرضا دبیر بهره ببریم.
حدادی در پاسخ به پرسشی درباره دلیل همراهی نکردن تیم در سفر به ناگویا توضیح داد: فضای بازی‌های آسیایی همیشه برای من سنگین بوده است. علاقه‌ای به این فضا نداشتم و حتی در دوره ۲۰۱۸ به آنجا رفتم و هتل گرفتم. موضوع دیگر این بود که اعتقاد دارم مربیان تخصصی ورزشکاران باید در محل مسابقات حضور داشته باشند. حضور مربی امیریان فراهم نشد و مربی خانم زارعی نیز نتوانست اعزام شود. حتی ۵۰۰ میلیون تومان هم برای ویزا هزینه کردیم، اما این موضوع به نتیجه نرسید. درباره محیطی‌زاده نیز می‌دانستیم که رشته تخصصی او هفتگانه است و رشته سپهرزاد هم دهگانه است؛ بنابراین دلیلی نمی‌دیدم که خودم به آنجا بروم.
وی افزود: زمانی که خودم ورزشکار بودم، اگر می‌دیدم نام رئیس فدراسیون در فهرست اعزامی قرار دارد، اما مربی‌ام حضور ندارد، ناراحت می‌شدم. در المپیک ۲۰۱۲ حتی ماساژور من را هم اعزام نکردند. به همین دلیل، مربی خانم محیطی‌زاده را فرستادم تا چنین اتفاقی برای او رخ ندهد، اما در نهایت همان اتفاق افتاد.
حدادی در ادامه به ماجرای دیسکالیفه شدن فاطمه محیطی‌زاده پرداخت و گفت: من در همین فدراسیون بزرگ شدم، به شهرت رسیدم، مدال گرفتم و امروز هم مسئولیت آن را برعهده دارم. با این حال، از نظر خودم کوچک‌ترین عضو خانواده دوومیدانی هستم و کسی مانند من بسیاری از مسائل این رشته را می‌شناسد. اشتباهات محیطی‌زاده را کنار می‌گذاریم، زیرا معتقدیم او می‌تواند در آینده باعث شادی مردم شود و مدال بگیرد؛ البته به شرط اینکه در مسیر فدراسیون حرکت کند.
وی با تشریح اتفاقات پیش از اعزام تیم به ناگویا اظهار کرد: زمستان سال گذشته سه مربی خارجی به ایران آوردیم و جلسات متعددی برگزار شد. هدف ما این بود که تیمی تشکیل دهیم که بتواند در ناگویا مدال بگیرد. با این حال، مربی ایرانی خانم محیطی‌زاده با حضور مربی خارجی موافقت نکرد. ما پروتکل‌هایی داریم که برای هیچ‌کس تغییر نمی‌کند. محیطی‌زاده سه ماه از اردوی ما دور بود، اما با میانجیگری دوستان در فدراسیون، دوباره به اردو بازگشت.
حدادی ادامه داد: او پس از بازگشت به اردو، درخواست مربی تخصصی پرتاب نیزه، کفش و موارد دیگر را مطرح کرد. در زمان اعزام نیز اعلام شد که کمبودی ندارند. به سپهرزاد و بهزادی گفته بودم که در ناگویا مسئولیت دارند و باید مراقب محیطی‌زاده باشند، اما اجازه ندادند سپهرزاد وارد موضوع شود و می‌خواستند مدال به نام خودشان تمام شود؛ در حالی که پشت هر مدالی، یک کار تیمی قرار دارد.
رئیس فدراسیون دوومیدانی با اشاره به ضوابط فنی مسابقات گفت: در جلسه فنی، همه موارد بررسی و آزمایش می‌شود و توضیحات لازم را ارائه می‌کنند. در هتل اعلام می‌شود که طبق پروتکل‌های جدید، کفش‌ها باید استاندارد باشند. شما پنج جفت کفش در کیف خود دارید و در اتاق انتظار، کفش را نشان می‌دهید و مسئولان تأیید می‌کنند که مشکلی ندارد و می‌توانید وارد شوید. اما اگر بعد از آن کفش دیگری بپوشید، طبیعی است که دیسکالیفه شوید. ما اقدامات لازم را انجام دادیم. باز هم تأکید می‌کنم که ورزشکار مقصر نیست. اگر تیم نتیجه نگیرد، مربی و سرپرست مسئول هستند، اما اگر نتیجه بگیرد، همه پاداش می‌گیرند.
حدادی درباره پیگیری این پرونده نیز عنوان کرد: فردی که او را کنار گذاشته‌ایم، اکنون به منتقد فدراسیون در این ماجرا تبدیل شده است. دیروز به جمع‌بندی رسیدم که چه کسی در این اتفاق مقصر است. صحبت‌های همه افراد را شنیدم و اکنون تصمیم گرفته‌ایم سرپرست تیم و مربی محیطی‌زاده به کمیته انضباطی دعوت شوند تا پاسخگو باشند. هر تصمیمی که این کمیته بگیرد، می‌پذیریم. این موضوع را تا آخرین روز پیگیری خواهیم کرد، زیرا یک مدال از دوومیدانی گرفته شد.
وی خاطرنشان کرد: پوست من کلفت است و از انتقادها نگرانی ندارم. تلاش می‌کنم ورزشکاران ما مدال بگیرند و به الگوهایی برای دیگران تبدیل شوند. در حال حاضر، زهرا زارعی الگوی بانوان در دوومیدانی است و باید مراقب رفتار و حرکات خود باشد.
رئیس فدراسیون دوومیدانی در واکنش به انتقادهای فرزانه فصیحی از او گفت: در ورزش قهرمانی، وقتی سن ورزشکاران بالا می‌رود، ممکن است از زمین و زمان ناراحت باشند. برای خانم فصیحی آرزوی موفقیت داریم و به او خداقوت می‌گوییم. صحبت‌هایی مطرح شده که حتماً صلاح دیده‌اند بیان کنند، اما این مسائل به من لطمه‌ای نمی‌زند؛ آسیب آن متوجه جامعه‌ای می‌شود که فرد در آن رشد کرده است. با این حال، در فدراسیون به روی او باز است. حتی اگر روزی من در فدراسیون نباشم، جای من در میز کناری خواهد بود، چون جای همه ما در این فدراسیون است.
حدادی با اشاره به حواشی و برخوردهای صورت‌گرفته افزود: نباید از این موضوع غافل شویم که اگر کسی بی‌ادبی یا بی‌احترامی کرد، او را ببخشیم و به خدا واگذار کنیم. اگر روز بدرقه مقابل پرچم ایران گریه کردم، آن اشک‌ها از ته دل بود؛ من که نمی‌توانم مقابل پرچم پاکستان گریه کنم.
وی همچنین درباره حمایت خود از فرزانه فصیحی در گذشته گفت: من خانم فصیحی را در اداره مهاجرت آمریکا تأیید کرده‌ام. به او خوبی کرده‌ام، اما در مقابل بدی دیده‌ام. با این حال، فکر می‌کنم مردم خودشان درباره این موضوع قضاوت خواهند کرد.
حدادی در بخش دیگری از صحبت‌هایش با اشاره به انتقادهای گذشته خود در دوران ورزشکاری اظهار کرد: من منتقدترین ورزشکار ایران بودم، زیرا الگویی برای مدال‌آوری در المپیک نداشتم. اگر اعتراض می‌کردم، هدفم این بود که شرایط مناسبی برای کسب مدال فراهم شود. تا پیش از سال ۲۰۱۰ اعتراضی نمی‌کردم، اما پس از آن متوجه شدم که برای مدال گرفتن باید مربی‌ای در کنارم باشد که سابقه پرورش شاگرد المپیکی را داشته باشد.
وی ادامه داد: در آن زمان یاد گرفتم که برای کسب مدال باید تیمی تشکیل شود که بتواند این هدف را محقق کند. اکنون باید از خودمان بپرسیم آیا ورزشکاران ما چنین شرایطی دارند؟ من ابتدا مدال بازی‌های آسیایی را گرفتم و بعد به اردوی خارجی رفتم؛ پیش از آن، تمریناتم در اردوهای داخلی بود. بنابراین، ورزشکاران ما نیز باید از اردوهای مناسب و شرایط تمرینی مطلوب برخوردار باشند.
حدادی با تأکید بر ادامه مسیر فعلی فدراسیون دوومیدانی اظهار کرد: ما ادعا نمی‌کنیم که همه‌چیز را بلد هستیم یا دانش زیادی داریم، اما مسیری را طی کرده‌ایم که به موفقیت‌های محدودی منجر شده است. راه رسیدن به موفقیت همین مسیر است و از عملکرد خودمان به خودمان نمره ۱۰ از ۱۰۰ می‌دهیم. بزرگ‌ترین منتقد فدراسیون نیز خودم هستم. اگر بخواهیم به نمره ۱۰۰ برسیم، هنوز ۹۰ درصد راه باقی مانده و این یعنی باید تغییرات زیادی ایجاد کنیم. هدف ما کسب ۱۲ درصد از مدال‌های بازی‌های آسیایی آینده است و برای رسیدن به این هدف، به مربیان خارجی و بودجه بیشتری نیاز داریم.
وی افزود: احمد دنیامالی اعلام کرده که دوومیدانی موفق نبوده است؛ این انتقاد بجاست، چراکه ما باید ۱۰ مدال کسب می‌کردیم. در این مسیر به حمایت شما نیز نیاز داریم. اگر روزی با ورزشکاری به دلیل تخلف برخورد کردیم، انتظار داریم شما هم از این تصمیم حمایت کنید. در حال حاضر، برخی افراد از صحبت‌های من استفاده می‌کنند و می‌گویند خودت تخلف‌کار هستی. اگر تخلف‌کار بودم، نمی‌توانستم به مدت ۲۰ سال مدال کسب کنم.
ادامه دارد ...