اینجا همه به عشق امام رضا(ع) خادم‌اند

کرج _ از جوان ۱۹ ساله‌ای که آرزوی خادمی دارد تا خادمیاری با هشت سال سابقه، همه در «هشت هشت» از شیرینی خدمت و دلبستگی خود به امام رضا(ع) می‌گویند.

خبرگزاری مهر، گروه استان‌ها، حمیدرضا عبدالمنافی: بخار دیگ عدسی از دور دیده می‌شد. مردم در صفی منظم ایستاده بودند تا عدسی تبرکی بگیرند؛ عدسی‌ای که خادمیاران امام رضا (ع) پخته بودند. «هشتِ هشت» نام ویژه‌برنامه روز امام رضا جان بود که خادمیاران رضوی استان البرز در تالار شهیدان نژادفلاح کرج برگزار کردند.

اینجا خدمت را می‌شد دید، پیش از آنکه کسی درباره‌اش حرف بزند. هر کس گوشه‌ای از همین کار را به دوش داشت؛ یکی قیچی به دست، یکی کفگیر.

اولین جایی که ایستادم، گوشه‌ای بود که یک خادمیار رضوی سر مردم را اصلاح می‌کرد. صندلی خالی نمی‌ماند. یکی بلند می‌شد، دیگری می‌نشست و قیچی بی‌وقفه کار می‌کرد.

هیچ‌کس پولی نمی‌داد.

با همین جمله خودش را معرفی کرد: آرایشگر صلواتی هستیم. ما نوکر امام حسین هستیم. هر هفته جمعه‌ها همزمان با برگزاری دعای ندبه در اطراف مزار شهدای گمنام عظیمیه کرج، مشغول اصلاح سر ندبه خوانان هستیم.

او ماشین را از روی سر مشتری برنمی‌داشت و حرف می‌زد. خدمت به عاشقان امام رضا علیه السلام برایش کاری بود که دستش همان لحظه انجام می‌داد، نه موضوعی برای سخنرانی.

چند قدم آن‌طرف‌تر، بخار از دیگ بلند می‌شد. یکی از خادمیاران کاسه‌ها را پر می‌کرد و دست مردم می‌داد و صف کوتاه نمی‌شد.

یک نفر دیگر نمک تبرکی پخش می‌کرد و هر کس که می‌گرفت، لبخندی می‌زد.

حسین قربانی، ساکن ماهدشت است. او دو سه سالی است وقتی به مشهد مشرف می‌شود، در بخش ویلچر حرم امام رضا(ع) کشیک خادمی می‌دهد و زائران را در مسیر زیارت همراهی می‌کند. وقتی پرسیدم این خدمت برایش چه حسابی دارد، گفت: خوشحالم که این افتخار نصیبم شده است. اینکه بتوانم زائر امام رضا (ع) را با ویلچر همراهی کنم و در انجام امور زیارت به او کمک کنم، برای من سعادتی بزرگ است. خدا را شکر می‌کنم و امیدوارم تا زمانی که عمر داریم، این توفیق ادامه داشته باشد.

رضا حیدری خودش را «خادم کوچک حرم امام رضا» معرفی کرد و از تقسیم کار خادمان گفت: وقتی به حرم مشرف می‌شویم، بخش‌های مختلفی خادمین انجام وظیفه می‌کنند. آنهایی که جوان‌ترند بیشتر در بخش ویلچر هستند. بخشی از دوستان هم در بخش کتب مشغول خدمت به زائران و مجاوران آستان هستند.

او گفت گروه آنها «خادمین ایثار و شهادت» است و در البرز به خانواده‌های معظم شهدا خدمت می‌کنند. به گفته او، خدمت برای آنها از همین‌جا شروع می‌شود: خادمی ما از شهداست. ما نوکری می‌کنیم به علی‌بن‌موسی‌الرضا (ع).

فاطمه روشن از کسانی بود که راهشان تازه شروع شده است. شش هفت ماه است به خادمیاران پیوسته و در بخش امانات حرم خدمت می‌کند. انگیزه‌اش را یک جمله گفت: عشق خدمت امام رضا (ع).» درباره تجربه تازه‌اش گفت: خادم بودن خیلی شیرین است. هنوز در ابتدای راه هستم و امیدوارم فرصت بیشتری برای خدمت پیدا کنم.

در مقابل، خانمی ۴۰ ساله که با فرزندش به مراسم آمده بود، هشت سال است خادم‌یار است. او وقتی به مشهد می‌رود، برای کشیک انتظامات ورودی حرم امام رضا (ع) می‌ایستد. از معجزات خادمی در زندگی‌اش گفت و از دختران جوانی که شاید پوشش چادری نداشته باشند. وقتی با پوشش نامناسب به حرم می‌آیند، به آنها می‌گوید: همان‌طور که برای حضور در مکان‌های مختلف لباس و پوشش مناسبی انتخاب می‌کنیم، بهتر است برای حضور در حرم امام رضا (ع) هم پوشش متناسبی داشته باشیم.

به گفته او، وقتی حرف را با احترام و از زاویه‌ای تازه بزنی، بیشتر زائران نگاه تازه‌ای پیدا می‌کنند.

فاطمه احمدی، مسئول کانون مشاوره و مددکاری شهرستان کرج، هشت سال است خادمیار است و سه چهار سال هم مسئولیت کانون را بر عهده دارد. از فضای حرم گفت: فضای معنوی حرم و اطراف آن به‌گونه‌ای است که وقتی افراد وارد این محیط می‌شوند، خودبه‌خود تحت تأثیر قرار می‌گیرند و تلاش می‌کنند آداب زیارت را بیشتر رعایت کنند.

از دشواری ورود به این مسیر هم حرف زد: سال‌ها دوست داشتیم خادم حرم باشیم، اما اطلاع نداشتیم امکانی به نام خادمیاری وجود دارد. پس از آشنایی با این مجموعه، برای ثبت‌نام و تکمیل مدارک اقدام کردیم و مراحل گزینش را پشت سر گذاشتیم.

برکتی که در خانه‌ها و زندگی خادمیاران رضوی دیده می‌شود

همه حاضران خادم نبودند. زهرا قاسمی، همسر یکی از خادمیاران رضوی، از برکت حضور همسرش در این مسیر گفت: پدرم بیمار بود و همسرم برای خادمی به مشهد رفته بود. زمانی که به‌صورت تصویری با پدرم صحبت کردم، او برای همسرم دعا کرد و من به چشم خودم دیدم که پدرم شفا پیدا کرد.

معصومه فلاح نژاد، ۱۹ ساله، هنوز خادم نشده، اما می‌گفت اگر روزی این فرصت نصیبش شود، «باعث افتخار» است و دوست دارد بهترین خدمت را به زائران ارائه دهد.

در بخش پایانی، وحید عربیان، معاون اجتماعی خادمیاری شهرستان کرج، از ایده پشت «هشتِ هشت» گفت. به گفته او، ماجرا از نشست معاونان مجموعه خدمت رضوی در ماه گذشته شروع شد؛ نشستی که در آن پیشنهاد شد هشتم آبان به نام امام رضا (ع) نام‌گذاری شود تا این روز در سراسر کشور دیده شود.

عربیان برنامه امسال را نقطه آغاز این مسیر دانست.

به گفته او، هر برنامه گسترده‌ای برای رسیدن به مرحله اجرا و توسعه باید از یک نقطه شروع شود و به‌صورت پایلوت شکل بگیرد. او امیدوار است با اتفاق خوبی که امسال رقم خورد، سال آینده این برنامه با ابعاد گسترده‌تری در کرج و سپس در سطح کشور برگزار شود.

معاون اجتماعی خادمیاری کرج امیدوار است سال آینده «هشتِ هشت» در دیگر شهرستان‌های البرز هم برگزار شود. او شکل‌گیری این رویداد را نتیجه همگرایی چند مجموعه دانست و از مدیریت شهری، سازمان فرهنگی، شورای اسلامی شهر، سپاه و کانون‌های خدمت رضوی نام برد. به گفته او، بدون همراهی این مجموعه‌ها چنین اتفاقی امکان‌پذیر نبود.

در پایان مراسم، صف عدسی تبرکی هنوز کوتاه نشده بود. خادمیاران از لبخند زائر، دعای یک بیمار و برکت‌هایی می‌گویند که به باورشان در زندگی‌شان جاری شده است. جمله یکی از آنها همین را خلاصه می‌کند: «ما نوکر امام رضا (ع) هستیم.»