نشریه آمریکایی پروپابلیکا فاش کرد که قرارداد نفتی ترامپ با ونزوئلا راه را برای سلطه این کشور باز می‌کند.
به گزارش مشرق، نشریه آمریکایی پروپابلیکا با دستیابی به نسخه‌ای از قرارداد محرمانه ۱۸ صفحه‌ای توافق نفتی دونالد ترامپ با ونزوئلا، امروز (چهارشنبه) در گزارشی جزئیات آن را فاش کرد که نشان می‌دهد این توافق امتیازهای گسترده‌ای به آمریکا می‌دهد، اما تعهدات الزام‌آور درباره منافع اقتصادی ونزوئلا و مردم این کشور در آن محدود و مبهم است.
در ادامه این گزارش آمده است که متن محرمانه توافق راهبردی نفتی دولت ترامپ با ونزوئلا نشان می‌دهد این قرارداد امتیازهای گسترده‌ای برای آمریکا و گروهی از افراد منتخب دولت ترامپ در نظر گرفته، اما نقش دولت ونزوئلا و منافع احتمالی مردم این کشور در آن به‌روشنی مشخص نشده است. این توافق ۱۸ صفحه‌ای را مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، و پیت هگست، وزیر جنگ این کشور، امضا کرده‌اند.
بر اساس این توافق، دولت آمریکا ۳۵ درصد از سهام شرکت نورث امریکن بلو انرژی پارتنرز را از طریق خرید سهام شرکت مادر ثبت‌شده در باربادوس به دست می‌آورد. این قرارداد همچنین جایگاه آلخاندرو بتانکورت، میلیاردر ونزوئلایی و مدیرعامل این شرکت، را تثبیت می‌کند و برای اداره مجموعه، هیئتی هفت‌نفره با دوره اولیه ۱۵ساله در نظر می‌گیرد. اکثریت اعضای این هیئت باید شهروند آمریکا باشند و حضور نماینده‌ای از دولت ونزوئلا در آن الزامی نیست.
توافق، حق خرید ۲۰ درصد از نفت این شرکت را با قیمت هر بشکه ۳۰ دلار برای آمریکا تضمین می‌کند؛ قیمتی که به‌مراتب پایین‌تر از بهای نفت در ماه‌های اخیر است.
واشنگتن همچنین برای خرید باقی‌مانده تولید این شرکت طی ۵۰ سال آینده در اولویت قرار می‌گیرد و در صورت اعلام وضعیت اضطراری ملی از سوی آمریکا، حق غیرقابل‌لغو خرید تمام نفت تولیدی این شرکت را خواهد داشت.
با این حال، هزینه انتقال نفت ونزوئلا و واردات مواد لازم برای رقیق‌کردن نفت سنگین این کشور در قیمت اعلام‌شده محاسبه نشده است.
برخلاف اظهارات عمومی ترامپ درباره منافع مالی این توافق برای ونزوئلا، متن قرارداد به‌صراحت این شرکت را ملزم نمی‌کند که حدود ۲۰۰ میلیارد دلار حق امتیاز و مالیات برآوردشده را به این کشور بپردازد.
کاخ سفید مدعی شده است این مبالغ به اقتصاد ونزوئلا کمک خواهد کرد، اما توافق تضمین الزام‌آوری درباره تحقق این پرداخت‌ها ارائه نمی‌دهد.
شرکت آلخاندرو بتانکورت اکنون روزانه حدود ۲۰۰ هزار بشکه نفت تولید می‌کند و قصد دارد این میزان را تا پایان سال ۲۰۲۸ به ۵۰۰ هزار بشکه برساند.
این قرارداد برای بتانکورت و سرمایه‌گذاران نامشخص نیز حمایت‌های قابل‌توجهی ایجاد می‌کند. برکناری مدیرعامل، تغییر ترکیب هیئت‌مدیره یا انجام برخی معاملات مهم به رأی دست‌کم پنج عضو از هفت عضو نیاز دارد.
هویت برخی سهامداران و سرمایه‌گذاران پشت شرکت مادر نیز روشن نیست و قانون شرکت‌ها در باربادوس الزام چندانی برای افشای عمومی این منافع ایجاد نمی‌کند.
انتخاب بتانکورت همچنین با انتقادهایی درباره سوابق تجاری وی و تحقیقات پول‌شویی مرتبط بوده است. وی در سه کشور با تحقیقات پول‌شویی روبه‌رو شده، اما تاکنون در هیچ کشوری به جرمی متهم نشده است. سخنگوی این شرکت نیز اتهامات مطرح‌شده علیه وی و اورلاندو آلوارادو، دیگر امضاکننده توافق، را بی‌اساس خوانده است.
منتقدان همچنین درباره علت انتخاب این شرکت به‌جای غول‌های نفتی آمریکایی مانند شورون، اکسون و کونوکو فیلیپس پرسش‌هایی مطرح کرده‌اند.
بر اساس این گزارش، در صورت بروز اختلاف، رسیدگی قضایی بر اساس قوانین آمریکا انجام خواهد شد و دادگاه منطقه‌ای شمال تگزاس محل رسیدگی به دعاوی مدنی یا داوری تعیین شده است؛ بنابراین، ونزوئلا نمی‌تواند برای به چالش کشیدن توافق به دادگاه‌های داخلی خود متوسل شود.
دولت آمریکا همچنین بدون پرداخت مبلغ اولیه، قصد دارد سهم خود را از طریق خرید سهام مبتنی بر اختیار خرید با قیمت هر سهم یک سنت به دست آورد. این قرارداد پس از ماه‌ها مذاکره و در پی اعلام ترامپ در ۲۸ اوت امضا شد و جزئیات آن احتمالاً با افزایش نظارت کنگره، به‌ویژه در صورت پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای، با بررسی‌های بیشتری روبه‌رو خواهد شد.