دنسه با احداث نخستین کاندوتل ایران بر پایه استانداردهای پنج ستاره، امکان مالکیت شخصی همزمان با کسب درآمد را فراهم میکند.
گروه هتلهای دنسه در یک نشست خبری از طرح نخستین کاندوتل خود رونمایی کرد. کاندوتل امکان جدیدی در حوزه گردشگری است که در آن هتلداران ساخت یک مجتمع را عهدهدار میشوند اما مالکیت واحدهای اقامتی قابل فروش است و خریداران میتوانند ضمن استفاده از ملک خود، از آن زیر برند مجموعه هتل درآمدزایی کنند.
نیما قاضی، همبنیانگذار گروه هتلهای دنسه، در این نشست خبری با اشاره به تجارب قبلی در حوزه گردشگری و اقتصاد دیجیتال گفت:
گردشگری ایران اکنون سهم ۴ تا ۵ درصدی از تولید ناخالص ملی را دارد. در حالی که این سهم حتی کاهش نیز داشته، سهم اقتصاد دیجیتال به ۷ تا ۸ درصد از تولید ناخالص ملی رسیده است. تجاربی که طی سالها در این دو زمینه وجود داشت، بخشی از راه گروه هتلهای دنسه است. در حال حاضر گروه هتلهای دنسه ۹ مجموعه فعال در اختیار دارد و با اشتغالآفرینی برای ۱۴۵ نفر، ظرفیت ۳۷ هزار و ۹۶۰ تخت سالانه در حوزه اقامت را فراهم کرده است. مجموعههای دیگر نیز در حال ساخت، مرمت یا تجهیز هستند و به این زنجیره اضافه خواهند شد.
همبنیانگذار دنسه درباره وضعیت اشغال هتلهای این مجموعه اظهار داشت:
در نیمه اول امسال، هتلهای گروه دنسه در شمال کشور ۸۳ درصد ضریب اشغال داشتند که این میزان حدود ۳۰ درصد بیشتر از وضعیت عمومی در این مناطق است.
سرمایههای محبوس در خانههای دوم ظرفیتی برای گردشگری
سهیل ممدوح، مدیرعامل گروه هتلهای دنسه، نیز در این نشست خبری به ظرفیتهای سرمایهگذاری در حوزه اقامت اشاره کرد و گفت:
گردشگری میتواند یکی از ابزارهای مهم توسعه اقتصادی کشور باشد؛ صنعتی که بدون نیاز به واردات مواد اولیه و با اتکا به میراث فرهنگی، طبیعت و داشتههای بومی ایران، فرصتهای گستردهای برای اشتغالزایی و رونق مناطق محلی ایجاد میکند. یکی از دلایل اهمیت گردشگری، ماهیت این صنعت و نیاز محدود آن به منابع اولیه و فرایندهای تولیدی پرهزینه است. میراث تاریخی، فرهنگ، طبیعت زیبا و جاذبههای بکر ایران، مواد اولیه این صنعت هستند و برای تامین آنها نیازی به واردات یا استخراج منابع جدید نداریم.
او یکی از بخشهای مهم داراییهای کمبازده در اقتصاد ایران را خانههای دوم دانست و گفت:
برآوردها نشان میدهد تنها در استان مازندران بیش از ۲ میلیون واحد خانه دوم وجود دارد. بخش زیادی از این خانهها در طول سال خالی هستند و حتی در اوج سفرها نیز پیشبینی میشود نزدیک به ۲۰ درصد آنها مورد استفاده قرار نگیرند. تصور کنید فردی در پایان تعطیلات نوروز خانه دوم خود را قفل میکند و تا سفر بعدی به آن بازنمیگردد. در این فاصله، این ملک چه نقشی برای مالک و چه اثری برای اقتصاد منطقه دارد؟ اگر تعداد ۲ میلیون خانه دوم را در میانگین ارزش ۱۰ میلیارد تومانی هر واحد ضرب کنیم، به رقمی حدود ۲۰ هزار همت، معادل ۲۰ میلیون میلیارد تومان، میرسیم. با فرض نرخ هر دلار ۲۷۰ هزار تومان، ارزش این املاک حدود ۷۵ میلیارد دلار خواهد بود؛ میزانی که به گفته او معادل تقریبی یکچهارم تولید ناخالص داخلی کشور است. این حجم از سرمایه در خانههای دوم محبوس شده است؛ درحالیکه میتوان با استفاده از ظرفیت گردشگری، بخشی از این داراییها را به چرخه اقتصادی بازگرداند.
ممدوح با اشاره به هزینههای نگهداری خانههای دوم برای مالکان گفت:
خرید خانه دوم لزوما به معنای ایجاد درآمد نیست. مالک باید بهصورت مستمر هزینههای امنیت، نظافت و نگهداری ملک را پرداخت کند و در بسیاری از موارد، این خانه بهجای یک دارایی درآمدزا به مرکز هزینه تبدیل میشود.
او با اشاره به شاخص نسبت درآمد اجاره به ارزش ملک افزود:
برآوردها نشان میدهد میانگین این شاخص برای املاک مسکونی تهران حدود ۳.۳ درصد است. اما به گفته او، عملکرد املاک تحت مدیریت مجموعه دونسه در دومین سال فعالیت این کسبوکار، دستکم به ۸ درصد و در یک مورد خاص به ۲۲ درصد رسیده است.
مدل جدید دونسه برای سرمایهگذاری در گردشگری
صادق ارنواز، مدیرعامل شرکت دونسه توسعه، در این نشست خبری از برنامه این شرکت برای ساخت نخستین کاندوتل ایران در چالوس خبر داد و گفت:
کاندوتل مدلی برای سرمایهگذاری در حوزه اقامت و گردشگری است. این مدل، مالکیت ملکی یک واحد را با بهرهبرداری هتلی و کسب درآمد از آن ترکیب میکند. خانه دوم مسئلهای است که بسیاری از افراد با آن مواجهاند و اقتصاد کلان نیز از پیامدهای آن تاثیر میپذیرد. این مسئله مختص ایران نیست. در کشورهای مختلف، مدلهایی برای استفاده اقتصادی از خانههای دوم شکل گرفته که یکی از آنها کاندوتل (Condotel) نام دارد.
او با توضیح تفاوت میان مالکیت مسکونی و اقامت هتلی افزود:
در یک سوی این طیف، خانه قرار دارد. مالکیت خانه شخصی و تفکیکی است و میتوان بهطور دائمی در آن اقامت داشت. در سوی دیگر، هتل قرار دارد. مالکیت واحدهای هتل بهصورت تفکیکی در اختیار افراد نیست و مدت اقامت نیز به زمان رزرو محدود میشود. میان این دو، مدلهای مختلفی مانند مالکیت اشتراکی، برند رزیدنس و مالکیت زمانی یا تایمشیرینگ وجود دارد.
مدیرعامل دونسه توسعه با اشاره به تفاوت کاندوتل با این مدلها گفت:
کاندوتل ترکیبی از آپارتمان و هتل است. در این مدل، مالکیت ملکی یک واحد به خریدار واگذار میشود، اما بهرهبرداری از آن به شکل هتلی است. مالک سند مستقل واحد خود را دارد و میتواند در زمانهایی که از آن استفاده نمیکند، از اجاره هتلی آن درآمد کسب کند.
ارنواز چهار ویژگی اصلی را برای کاندوتلها برشمرد و توضیح داد:
نخست، خریدار مالک یک دارایی واقعی با سند مستقل است. دوم، یک مجموعه بهرهبردار هتلی در زمان عدم استفاده مالک، واحد را مدیریت میکند و از محل درآمد آن به مالک منفعت میرساند. سوم، این واحدها قابلیت تبدیل شدن به برندهای هتلی را دارند و چهارم، مالکان از امکانات و خدمات یک مجموعه هتلی برخوردار میشوند.
او درباره تفاوت ارزش اقتصادی کاندوتل با واحدهای مسکونی معمولی گفت:
در املاک مسکونی، معمولا بیشترین ارزش واحد در زمان ساخت و پیش از بهرهبرداری است و با گذشت زمان و استفاده از ملک، ارزش آن ممکن است کاهش پیدا کند. اما در کاندوتلها، با آغاز بهرهبرداری، ایجاد درآمد و شکلگیری برند، ظرفیت افزایش ارزش اقتصادی واحد وجود دارد.
چالوس؛ میزبان نخستین کاندوتل ایران
سهیل ممدوح، مدیرعامل گروه هتلهای دنسه در پاسخ به کجارو درباره جزییات پروژه چالوس اظهار داشت:
پروژه چالوس در مرحله اجرا قرار دارد؛ سند مالکیت منتقل و پروانه ساخت و ساز آن نیز صادر شده است. این پروژه شامل ۴۰ واحد مسکونی سندی شامل ۸۰ اتاق هتلی است. جزییات فنی و دقیق این مجموعه در آینده به طور کامل رونمایی خواهد شد.
نیما قاضی، همبنیانگذار دونسه نیز درباره ضوابط حوزه اقامتی کشور در این حوزه گفت:
این پیگیری وجود دارد تا همزمان و متناسب با موضوع کاندوتل قوانین مرتبط به آن تنظیم شود. با این وجود با قوانین جاری در حوزه اقامت گردشگری نیز امکان بهرهبرداری وجود دارد.


