به گزارش تجارت نیوز، یکی از مشکلات اصلی صنعت سیمان به نحوه محاسبه قیمت مازوت بازمی‌گردد. کارخانه سوخت را خریداری و وجه آن را پرداخت می‌کند، اما نرخ اعلامی همچنان علی‌الحساب است و قیمت قطعی بر مبنای زمان مصرف تعیین می‌شود. این موضوع برای فعالان صنعت قابل درک نیست، زیرا محصول تولید و فروخته شده، اما هزینه نهایی یکی از نهاده‌های اصلی آن هنوز مشخص نیست.
وقتی سیمان فروخته می‌شود، امکان بازگشت و اصلاح قیمت فروش وجود ندارد / ممکن است کارخانه بابت مازوتی که قبلا خریداری کرده و در مخازن خود نگه داشته، با مابه‌التفاوت جدید مواجه شود
علی اکبر الوندیان، دبیر انجمن سیمان، با بیان این مطلب به تجارت‌نیوز گفت: وقتی سیمان فروخته می‌شود، امکان بازگشت و اصلاح قیمت فروش وجود ندارد. در مقابل، ممکن است پس از مدتی قیمت سوخت تغییر کند و کارخانه بابت مازوتی که قبلا خریداری کرده و در مخازن خود نگه داشته، با مابه‌التفاوت جدید مواجه شود. در چنین شرایطی، تولیدکننده عملا نمی‌تواند قیمت تمام‌شده واقعی محصول را در زمان فروش با دقت محاسبه کند.
شیوه قیمت‌گذاری فعلی می‌تواند برای سهامداران شرکت‌های بورسی مشکل ایجاد کند
دبیر انجمن سیمان با اشاره به اثر این موضوع بر شرکت‌های بورسی گفت: شیوه قیمت‌گذاری فعلی می‌تواند برای سهامداران مشکل ایجاد کند. ممکن است صورت‌های مالی یک شرکت در مقطعی سود مشخصی، برای مثال ۱۰۰ میلیارد تومان داشته باشد اما سهامدار نداند که کارخانه ممکن است بعدا با یک صورتحساب چند ده میلیارد تومانی بابت مابه‌التفاوت سوخت مواجه شود.
وی ادامه داد: سهامداری که براساس اطلاعات موجود تصمیم به خرید یا فروش سهم می‌گیرد، از هزینه‌ای که هنوز قطعی نشده اطلاع ندارد. در مقابل، ممکن است برخی افراد زودتر از سایرین از تغییرات احتمالی مطلع شوند. این وضعیت می‌تواند نوعی عدم تقارن اطلاعاتی و حتی زمینه شکل‌گیری رانت اطلاعاتی را ایجاد کند.
او تاکید کرد: وقتی هزینه‌ای در این ابعاد می‌تواند بعدا به حساب شرکت اضافه شود، شفافیت مالی بنگاه و امکان ارزیابی واقعی سودآوری آن برای سهامداران تحت تاثیر قرار می‌گیرد.
کارخانه مازوت را با نرخ روز خریداری و وجه آن را نیز کامل پرداخت کرده و هزینه حمل و نگهداری را بر عهده گرفته، اما همچنان نرخ مازوت علی‌الحساب درج می‌شود
دبیر انجمن سیمان گفت: ابهام اصلی این است که کارخانه مازوت را با نرخ روز خریداری و وجه آن را نیز کامل پرداخت کرده و هزینه حمل و نگهداری را بر عهده گرفته است، اما همچنان نرخ مازوت علی‌الحساب درج می‌شود.
قیمت مازوت با قیمت گاز و فاصله تعیین‌شده میان این دو مرتبط است و در زمان مصرف محاسبه نهایی انجام می‌شود
وی افزود: طبق سازوکار موجود، قیمت مازوت با قیمت گاز و فاصله تعیین‌شده میان این دو مرتبط است و در زمان مصرف محاسبه نهایی انجام می‌شود. به این ترتیب، هر بار که قیمت گاز تغییر می‌کند، آثار آن می‌تواند بر مازوت موجود در مخازن کارخانه نیز اعمال شود.
الوندیان گفت: پرسش ما این است که وقتی سوخت خریداری و پول آن پرداخت شده، چرا باید موجودی داخل مخزن همچنان با تغییرات بعدی قیمت مواجه باشد؟
هزینه انبارداری هم بر عهده صنعت است
دبیر انجمن سیمان ادامه داد: صنعت برای ذخیره مازوت سرمایه‌گذاری سنگینی انجام داده است. مخازن احداث شده، نیروی انسانی برای نگهداری آنها به‌کار گرفته شده و هزینه‌های ایمنی، تعمیر و نگهداری و انبارداری نیز توسط کارخانه پرداخت می‌شود.
وی افزود: بنابراین تولیدکننده هم سرمایه خود را برای خرید سوخت درگیر کرده و هم هزینه نگهداری آن را می‌پردازد، اما همچنان نمی‌داند قیمت قطعی همین موجودی در زمان مصرف چقدر خواهد بود.
او درباره احتمال ارتباط این شیوه قیمت‌گذاری با جلوگیری از انباشت سوخت گفت: اگر منطق این سیاست جلوگیری از ذخیره‌سازی یا احتکار باشد، درباره صنعت سیمان صدق نمی‌کند؛ زیرا کارخانه‌ها اساسا مکلف یا ناچار به ذخیره‌سازی سوخت برای فصل سرد هستند.
الوندیان افزود: در شرایطی که تامین گاز محدود می‌شود، صنعت باید با مخازن پر وارد فصل سرد شود. حتی به کارخانه‌ها تاکید می‌شود که ذخایر خود را تکمیل کنند تا در صورت کاهش گاز، امکان ادامه تولید وجود داشته باشد.
حل ریشه‌ای موضوع نیازمند اصلاح قانون و بازنگری در سازوکار قیمت‌گذاری است
وی تاکید کرد: بنابراین نمی‌توان از یک طرف از صنعت خواست مازوت ذخیره کند و از طرف دیگر، همان موجودی را در هر مقطع با قیمت جدید محاسبه کرد.
دبیر انجمن سیمان گفت: این مساله صرفاً به عملکرد وزارت نفت محدود نمی‌شود و بخشی از آن به احکام قانونی و بودجه‌ای بازمی‌گردد. در نتیجه، حل ریشه‌ای موضوع نیازمند اصلاح قانون و بازنگری در سازوکار قیمت‌گذاری است.
وی افزود: صنعت این موضوع را از مسیرهای مختلف پیگیری کرده و در جلسات نیز مطرح شده است، اما تا زمانی که مبنای قانونی قیمت‌گذاری اصلاح نشود، مشکل به‌صورت کامل برطرف نخواهد شد.
امسال ذخیره‌سازی دشوارتر شده است
الوندیان با اشاره به شرایط امسال گفت: در سال گذشته، از نیمه دوم شهریور تا حدود پایان آبان بخشی از محدودیت‌ها کاهش پیدا می‌کرد و کارخانه‌ها فرصت داشتند هم تولید خود را جبران کنند و هم ذخایر سوخت را برای فصل سرد افزایش دهند.
وی افزود: امسال شرایط متفاوت است. محدودیت گاز از ماه‌های گرم نیز ادامه داشته و صنعت مجبور شده همان سوختی را که باید برای زمستان ذخیره می‌کرد، زودتر مصرف کند. در نتیجه امکان تکمیل کامل مخازن کاهش یافته است.
وی ادامه داد: از سوی دیگر، درباره برق نیز همچنان عدم قطعیت وجود دارد و مشخص نیست صنعت در ماه‌های پیش‌رو با چه سطحی از محدودیت مواجه خواهد شد.
صنعت باید با ذخایر کافی وارد زمستان شود
دبیر انجمن سیمان تاکید کرد: با توجه به عدم قطعیت‌های موجود، صنعت سیمان باید تا حد امکان با ذخایر مناسب وارد فصل سرد شود. هرگونه اختلال جدید در گاز یا برق می‌تواند تولید را تحت تاثیر قرار دهد و بدون ذخیره کافی سوخت، امکان مدیریت شرایط دشوارتر خواهد شد.
وی افزود: مساله اصلی این است که صنعت همزمان با چند عدم قطعیت مواجه است؛ از یک طرف میزان انرژی قابل دریافت مشخص نیست و از طرف دیگر، قیمت قطعی سوختی که برای روزهای کمبود ذخیره شده نیز از ابتدا روشن نیست.
او گفت: ادامه این شرایط، برنامه‌ریزی مالی و عملیاتی کارخانه‌ها را دشوار می‌کند. صنعت نیاز دارد بداند سوختی که امروز خریداری می‌کند با چه قیمت نهایی در حساب‌هایش ثبت خواهد شد تا بتواند درباره تولید، فروش، ذخیره‌سازی و هزینه‌های آینده تصمیم‌گیری دقیق‌تری داشته باشد.