جنگ علیه ایران برنامهریزی برای اعزام ناوگان دریایی آمریکا در سایر مناطق را نیز تحت تأثیر قرار داده است.
گاردین در گزارشی با اشاره به افزایش هزینههای ساخت ناوگان دریایی آمریکا و فشار عملیاتی ناشی از جنگ علیه ایران، نوشت نیروی دریایی این کشور با کمبود ظرفیت عملیاتی، مأموریتهای طولانی و عقبماندگی در رقابت کشتیسازی با چین روبهرو شده است.بر اساس گزارشی که دفتر بودجه کنگره آمریکا منتشر کرده، تصمیم نیروی دریایی برای ساخت ۱۵ ناو جنگی بزرگ و سنگین با عنوان «کلاس ترامپ» هزینه برنامه توسعه ناوگان این کشور را میلیاردها دلار افزایش داده است. این در حالی است که رئیسجمهور آمریکا پیشتر مدعی شده بود این ناوها ۱۰۰ برابر قدرتمندتر از هر ناو جنگی قبلی در ناوگان آمریکا خواهند بود.دفتر بودجه کنگره در بررسی برنامه کشتیسازی نیروی دریایی آمریکا برای سال ۲۰۲۷ اعلام کرد هزینه ساخت ناوگان جدید این کشور در برآوردهای قبلی کمتر از میزان واقعی محاسبه شده است؛ زیرا طراحی برخی شناورها پیچیدهتر از حد انتظار بوده و برآورد هزینه ساخت آنها در برنامههای پیشین «بهطور غیرواقعبینانهای پایین» بوده است.بر اساس این گزارش، هزینه ساخت کشتیهای جنگی آمریکا طی ۳۰ سال آینده بهطور متوسط سالانه ۵۴ میلیارد دلار خواهد بود؛ رقمی که حدود ۱۸ درصد بیشتر از برآورد نیروی دریایی این کشور است.بر اساس این گزارش، هزینه ساخت کشتیهای جنگی آمریکا طی ۳۰ سال آینده بهطور متوسط سالانه ۵۴ میلیارد دلار خواهد بود؛ رقمی که حدود ۱۸ درصد بیشتر از برآورد نیروی دریایی این کشور است.این ناوها بخشی از طرح موسوم به «کلاس ترامپ» هستند. با این حال، کمیته تخصیص بودجه سنای آمریکا این هفته پیشنهاد کرد یک میلیارد دلار بودجهای را که نیروی دریایی برای تأمین مالی اولیه ساخت این ناوها در سال مالی جاری درخواست کرده بود، بهطور کامل حذف کند.
اعتراف نیروی دریایی آمریکا
هانگ کائو، سرپرست وزارت نیروی دریایی آمریکا، روز چهارشنبه در جلسه بررسی صلاحیت خود در سنا اذعان کرد که جنگ علیه ایران ظرفیت عملیاتی نیروی دریایی را تحت فشار قرار داده است.او گفت: «این جنگ، همانطور که میدانم، فشار زیادی بر نیروی دریایی ما وارد کرده است.»این اظهارات در حالی مطرح شد که سناتورهای دموکرات از عملکرد او انتقاد کردند. ریچارد بلومنتال، سناتور دموکرات، گفت: «جهان در نتیجه جنگ علیه ایران ناامنتر شده است. شاهد افزایش هزینهها، از دست رفتن جان انسانها و تلفات بودهایم و روابط ما با متحدانمان نیز در نتیجه این جنگ رو به وخامت گذاشته است.»او همچنین تأکید کرد که نیروی دریایی آمریکا در دوره مسئولیت کائو بیش از ظرفیت پایدار خود به کار گرفته شده و وضعیت ناوگان نسبت به زمان آغاز دولت ترامپ بدتر شده است.الیسـا اسلاتکین، سناتور ایالت میشیگان، نیز در این جلسه هزینه جنگ علیه ایران را ۲۶۰ میلیارد دلار برآورد کرد و گفت: «با وجود این، دیگر آزادی کشتیرانیای را که یک سال پیش داشتیم، در اختیار نداریم.»هر عبور از هرمز؛ ۶۴ میلیون دلار هزینه بیمهگاردین با اشاره به ناکامی نیروی دریایی آمریکا در بازگرداندن تردد دریایی به سطح پیش از جنگ نوشت، با وجود صرف منابع گسترده برای باز نگهداشتن تنگه هرمز، حجم عبور کشتیها از این آبراه همچنان بسیار کمتر از قبل از آغاز جنگ است. بر اساس تازهترین گزارش هفتگی مرکز عملیات تجارت دریایی بریتانیا، تردد کشتیها در تنگه هرمز حدود ۶۵ درصد کمتر از سطح پیش از حملات آمریکا و اسرائیل به ایران در ۲۸ فوریه است.
کائو در جلسه سنا گفت هزینه بیمه عبور یک کشتی تجاری از تنگه هرمز که یک سال پیش ۵۴ هزار دلار بود، اکنون به ۶۴ میلیون دلار رسیده است.هزینههای اضافی عبور از این آبراه در نهایت به مصرفکنندگان در سراسر جهان منتقل میشود و خود را در افزایش قیمت سوخت، کودهای شیمیایی و مواد غذایی نشان میدهد.مأموریتهای طولانی و فرسودگی ناوگانبر اساس این گزارش، از آغاز جنگ علیه ایران، مدت مأموریت ناوهای آمریکایی به ۱۰ تا ۱۱ ماه افزایش یافته است؛ در حالی که مدت معمول مأموریت آنها هفت ماه است. به ملوانان نیز گفته شده که مأموریتهای طولانیتر ممکن است برای چند سال به رویهای معمول تبدیل شود.چندین ناو آمریکایی از زمان آغاز جنگ بیش از ۳۰۰ روز در مأموریت بودهاند. ناو هواپیمابر «آبراهام لینکلن» نیز ۲۶۵ روز را بدون ورود به بندر در دریا سپری کرده که طولانیترین مدت ثبتشده برای یک ناو نیروی دریایی آمریکا بدون توقف در بندر است.در جلسه سنا همچنین درباره بحران سلامت روان در ناو لینکلن و هشت مورد اقدام به خودکشی گزارششده در میان خدمه آن پرسشهایی مطرح شد. کائو این موارد را نه اقدام به خودکشی، بلکه «اقدامات پیشگیرانه برای جلوگیری از خودکشی» توصیف کرد.او همچنین نگرانیها درباره کمبود غذا در ناوهای آمریکایی را رد کرد. در واکنش به شهادت یکی از ملوانان مبنی بر اینکه بهدلیل کمبود غذا طی شش ماه مأموریت حدود ۲۰ کیلوگرم وزن کم کرده است، کائو این موضوع را به سختپسندی در انتخاب غذا تشبیه کرد و گفت: «مثل بچههای من که در یخچال را باز میکنند و میگویند چیزی برای خوردن نیست.»خلأ ناوهای آمریکایی در اقیانوس آرام
گاردین یادآور شد که بازگشت ناو هواپیمابر «یواساس جورج واشنگتن» از خاورمیانه در روز چهارشنبه، به دورهای کمسابقه پایان داد که طی آن، نیروی دریایی آمریکا به مدت سه ماه هیچ ناو هواپیمابری در سراسر اقیانوس آرام مستقر نداشت.این دومین بار در دو دهه گذشته بود که نیروی دریایی آمریکا در فاصله ماههای اوت تا نوامبر هیچ گروه ناو هواپیمابری در اقیانوس آرام نداشت. این ناو اکنون برای انجام مأموریتهای معمول به ناوگان اقیانوس آرام آمریکا بازگشته است.کوین رولندز، استاد و سردبیر نشریه مؤسسه خدمات متحد سلطنتی بریتانیا، در گفتوگو با گاردین وضعیت فشار بر ناوگان آمریکا را «بحرانی، اما فعلاً قابل مدیریت» توصیف کرد. به گفته او، در صورت ادامه جنگ، پیامدهای مأموریتهای طولانی در آینده و در حوزه تعمیر و نگهداری شناورها و نیروی انسانی آشکارتر خواهد شد.او توضیح داد که برنامهریزان دریایی معمولاً از «قاعده سهتایی» استفاده میکنند: برای آنکه یک شناور بهطور دائمی آماده مأموریت باشد، نیروی دریایی به سه شناور نیاز دارد؛ یکی در حال انجام مأموریت، دیگری در حال آمادهسازی و آموزش برای جایگزینی و سومی در مرحله تعمیر و بازیابی پس از بازگشت.رولندز افزود که جنگ علیه ایران برنامهریزی و تخصیص ظرفیت ناوگان را در سایر مناطق نیز تحت تأثیر قرار داده است.چین در کشتیسازی از آمریکا پیش افتاده استگاردین در ادامه به رقابت فزاینده آمریکا و چین در حوزه ساخت شناورهای نظامی اشاره کرد. نیروی دریایی آمریکا قصد دارد شمار ناوگان رزمی خود را از ۲۸۶ فروند به ۳۸۱ فروند طی ۳۰ سال آینده افزایش دهد، اما ظرفیت کشتیسازی چین با سرعت بیشتری در حال رشد است.
برآوردهای اطلاعاتی نیروی دریایی آمریکا نشان میدهد ظرفیت کلی کشتیسازی چین حدود ۲۳۲ برابر آمریکا است. همچنین بر اساس گزارش جهانی کشتیسازی دفاعی، کارخانههای کشتیسازی چین در سالهای ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ بیش از دو برابر کارخانههای آمریکایی تناژ شناورهای نظامی تحویل دادهاند.رولندز گفت متحدان آمریکا در منطقه هند و اقیانوس آرام، از جمله استرالیا و کشورهای زنجیره نخست جزایر در نزدیکی سواحل چین، همچنان خواهان حضور ناوهای آمریکایی در منطقه خود هستند؛ اما واشنگتن نیز انتظار دارد متحدانش بخشی از بار تأمین امنیت را برعهده بگیرند.او با اشاره به تعهدات آمریکا در پیمان آکوس، منطقه هند و اقیانوس آرام، ناتو و خاورمیانه گفت این کشور فعلاً میتواند همه این تعهدات را مدیریت کند، اما هیچ ظرفیت مازادی در اختیار ندارد. به گفته او، همین مسئله باعث میشود بروز هر مشکل تازه در یک منطقه، بر توان عملیاتی آمریکا در سایر مناطق نیز اثر منفی بگذارد.
