یک نمونه بسیار خاص و دست‌نخورده از پلیموث رود رانر RTS که سال‌ها پیش برای تورهای نمایشی کرایسلر ساخته شده بود، بار دیگر سر از حراجی درآورده است.
در دنیای خودروهای کلاسیک گروه کرایسلر (موپار)، کلکسیونرها معمولاً به دنبال مدل‌های مجهز به پیشرانه همی هستند که مدل‌های کمیابی محسوب می‌شوند. بااین‌حال، برخی از محصولات موپار بدون داشتن پیشرانهٔ همی زیر کاپوت، بسیار خاص هستند. این‌ها خودروهای تک‌ساخت و منحصربه‌فردی در قالب پروژه «سیستم ترانزیت سریع» یا RTS بودند؛ اما خودروهای RTS دقیقاً چه بودند؟ در سال ۱۹۷۰، پلیموث یک تور نمایشی متحرک را راه‌اندازی کرد تا خودروهای عضلانی خود را به خریداران جوان در سراسر ایالات‌متحده معرفی کند. این برنامه که کاروان RTS نام داشت، در طول سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۷۱ به نمایشگاه‌های خودرو، نمایندگی‌ها و پیست‌های مسابقه سر می‌زد.
این خودروها بر اساس محصولات موجود پلیموث توسعه یافته بودند اما در بخش بدنه تغییرات سنگینی روی آن‌ها اعمال شد. این کانسپت‌ها که نمونه‌های کاملاً تک‌ساخت بودند، توسط طراحان مختلفی شخصی‌سازی شده بودند. خانوادهٔ RTS سال ۱۹۷۰ شامل یک رود رانر، یک داستر ۳۴۰ و یک کودا با کاربراتور شش دهنه بود. برای سال ۱۹۷۱، پلیموث نسخه‌های داستر و کودا را با رنگ‌آمیزی جدید عرضه کرد و در کنار آن‌ها، نسخه جدیدی از رود رانر را هم معرفی کرد. پس از پایان برنامه RTS در اواخر فصل نمایشگاهی ۱۹۷۱، برخی از این خودروها به دست خریداران شخصی افتادند و برخی دیگر ناپدید شدند.
سه خودرو از این چهار دستگاه سرانجام توسط کلکسیونر معروف، «استیون جولیانو» ردیابی و خریداری شدند که شامل دو دستگاه رود رانر و یک داستر ۱۹۷۰ می‌شد. چهارمین خودرو یعنی کودای ۱۹۷۰ نیز که نزدیک به ۵۰ سال در یک گاراژ پنهان مانده بود، در سال ۲۰۲۳ با قیمت شگفت‌انگیز ۲.۲ میلیون دلار به فروش رسید. خودروهای RTS متعلق به جولیانو در سال ۲۰۱۹ و پس از درگذشت وی به حراج گذاشته شدند. در آن زمان، رود رانر مدل ۱۹۷۰ با قیمت ۳۴۱ هزار دلار، داستر ۱۹۷۰ با قیمت ۲۶۴ هزار دلار و رود رانر مدل ۱۹۷۱ با قیمت ۲۳۶ هزار دلار فروخته شدند. اکنون پس از گذشت هفت سال، مدل ۱۹۷۱ بار دیگر در مسیر حراج قرار گرفته است.
این رود رانر تک‌ساخت اخیراً در میان فهرست خودروهایی قرار گرفته که قرار است در حراجی بزرگ میکام در ژانویه ۲۰۲۷ برای فروش گذاشته شود. خودرو همچنان بدون بازسازی و در شرایط کاملاً دست‌نخورده باقی مانده است؛ درست همان‌طور که از مجموعه جولیانو خارج شده بود. این مدل در سال ۱۹۷۰ توسط «چاک میلر» از استودیوی استایلین کاستوم برای کمپانی کرایسلر ساخته شد و بخش جلویی آن حدود ۱۵ سانتی‌متر کشیده‌تر از یک رود رانر استاندارد است. جلوپنجره توری‌شکل دست‌ساز فولادی با دو لنز افقی که چهار چراغ جلو را در خود پنهان کرده‌اند، از دیگر مشخصات این بخش است.
سازنده همچنین از هواکش‌های رم ایر، طلق شفاف چراغ‌های عقب و درِ صندوق فرورفته استفاده کرده است. چاک میلر سپرهای فولادی را حذف کرد و رینگ‌های مشکی سفارشی را زیر خودرو قرار داد. رنگ بدنه نارنجی آب‌نباتی با نوارهای مرواریدی سفید که در سرتاسر بدنه امتداد یافته‌اند، تکمیل‌کننده ظاهر خودرو است؛ ضمن اینکه مجسمه‌های سه‌بعدی سر رود رانر روی هر چهار گلگیر به‌عنوان چراغ‌های نشانگر جانبی خودنمایی می‌کنند.
فضای داخلی خودرو بدون تغییر باقی مانده و در بخش فنی از یک پیشرانه ساده ۶.۳ لیتری V8 استفاده شده که به یک گیربکس سه سرعته اتوماتیک متصل است؛ موتوری که در سال ۱۹۷۱ به‌صورت استاندارد روی رود رانر عرضه می‌شد. نکته جالب اینجاست که چاک میلر این خودرو را تا اوایل دهه ۹۰ میلادی پیش خود نگه داشت و سپس مستقیماً به استیون جولیانو فروخت تا از شرایط جوی و آسیب‌ها در امان بماند. حراجی میکام هنوز برآورد قیمتی رسمی برای این خودرو اعلام نکرده است اما بدون شک این رود رانر توجه زیادی را به خود جلب خواهد کرد. پیش‌بینی می‌شود این خودرو به بهایی فراتر از سال ۲۰۱۹ دست یابد و پیشنهاد نهایی حتی از مرز ۴۰۰ هزار دلار نیز عبور کند.
