بیرجند - ایرنا - رزمایش مردمی «جان‌فدا» در بیرجند، صحنه حضور مردمانی با باورها و انگیزه‌های متفاوت شد که هرکدام از معنای جان‌فدایی و سهم خود در دفاع از ایران می‌گویند.

به گزارش ایرنا، در میان هیاهوی تهدیدها و فشارهای دشمن، گاهی رساترین پاسخ نه در واژه‌ها، که در حضور آدم‌ها معنا پیدا می‌کند؛ مردمی که کنار هم می‌ایستند تا نشان دهند سرنوشت سرزمینشان برایشان بی‌اهمیت نیست و در برابر آینده آن احساس مسئولیت می‌کنند.

رزمایش بزرگ مردمی «جان‌فدا» در بیرجند، از همین جنس روایت‌هاست؛ روایتی که معنای آن را نمی‌توان تنها در شمار حاضران یا مسیر پیموده‌شده جست‌وجو کرد. این اجتماع ۳۰ هزار نفری، فرصتی برای بازخوانی پیوند میان مردم و سرزمین، احساس تعلق به میهن و مسئولیت اجتماعی است؛ پیوندی که در روزگار تهدیدها و فشارهای بیرونی، اهمیت انسجام و همدلی را بیش از پیش نمایان می‌کند.

آنچه به چنین حضوری معنا می‌بخشد، انگیزه‌ها و باورهایی است که آدم‌ها را به میدان می‌آورد؛ اینکه هر فرد چگونه می‌تواند با تکیه بر توانایی‌ها و جایگاه خود، در حفظ امنیت، پیشرفت و آبادانی کشور نقش داشته باشد.

امروز، مسیر میدان جانبازان تا میدان قدس در خیابان پاسداران بیرجند، به صحنه‌ای برای بازتاب جلوه‌های مختلف این مشارکت تبدیل شد؛ حضوری که معنای آن را باید در نگاه و باور مردم و روایت‌هایشان از ایران و آینده آن جست‌وجو کرد.

بیرجند در قاب جان‌فدایی؛ حکایت مردمانی با آرمان مشترک

از خانه تا میدان؛ سهم یک مادر در دفاع از ایران

برای خانم حیدری، حضور در رزمایش «جان‌فدا» تنها به معنای همراهی با جمعیت و پیمودن مسیر نیست؛ او که خانه‌دار است، این حضور را فرصتی برای اعلام همبستگی با مردم و تأکید بر آمادگی برای دفاع از کشور می‌داند.

وی معتقد است دفاع از میهن تنها بر عهده نیروهای نظامی نیست و هر فرد می‌تواند متناسب با جایگاه خود در این مسیر نقش‌آفرینی کند. او سهم خود را در وهله نخست در خانواده و تربیت فرزندان می‌بیند؛ نسلی که باید با ارزش‌های دینی و ملی، فداکاری شهدا و چرایی ایستادگی آنان در دفاع از سرزمین آشنا شود.

از نگاه این مادر، تربیت درست فرزندان و انتقال ارزش‌های نسل‌های گذشته، راهی برای زنده نگه داشتن یاد کسانی است که برای امنیت کشور جان خود را از دست داده‌اند.

بیرجند در قاب جان‌فدایی؛ حکایت مردمانی با آرمان مشترک

قهرمانی در میدان ورزش؛ روایتی دیگر از جان‌فدایی

علیرضا نخی‌زاده، ورزشکار ۲۳ ساله خراسان جنوبی و رکورددار ضربات روپایی، با انگیزه گرامیداشت یاد ۷۶ شهید ورزشکار استان در این رزمایش شرکت کرده است؛ شهدایی که نامشان بخشی از حافظه جامعه ورزشی خراسان جنوبی است.

این ورزشکار جوان، تلاش برای موفقیت در رشته ورزشی و برافراشتن پرچم ایران در رقابت‌ها را سهم خود در سربلندی کشور می‌داند. از نگاه او، دفاع از میهن لزوماً به حضور در میدان نظامی محدود نیست و هرکس می‌تواند با توانایی و تخصص خود برای کشورش افتخارآفرینی کند.

روایت نخی‌زاده، پیوند میان ورزش، هویت ملی و پاسداشت یاد شهدا را نشان می‌دهد؛ جایی که موفقیت فردی می‌تواند به افتخاری برای یک ملت تبدیل شود.

بیرجند در قاب جان‌فدایی؛ حکایت مردمانی با آرمان مشترک

از حضور در میدان تا مسئولیت روشنگری

حجت‌الاسلام حاجی‌زاده، امام جماعت مسجد حضرت رقیه(س) بیرجند و استاد دانشگاه، به همراه جمعی از نمازگزاران در رزمایش «جان‌فدا» شرکت کرده است. وی حضور در این اجتماع را بخشی از مسئولیت اجتماعی مردم می‌داند و معتقد است هر اقدامی که به تقویت امنیت، همبستگی و آرامش جامعه کمک کند، می‌تواند در خدمت کشور باشد.

این روحانی با اشاره به اینکه تهدیدها تنها به عرصه نظامی محدود نمی‌شوند، بر اهمیت آگاهی‌بخشی در مواجهه با جنگ شناختی تأکید می‌کند.

حاجی‌زاده، جهاد تبیین و روشنگری را از مسئولیت‌های مهم روحانیون و فعالان فرهنگی می‌داند و معتقد است شناخت مسائل جامعه، آگاهی از وضعیت محله و همراهی مسئولانه با نهادهای مربوط در مواقع ضروری نیز می‌تواند در حفظ امنیت اجتماعی مؤثر باشد.

بیرجند در قاب جان‌فدایی؛ حکایت مردمانی با آرمان مشترک

مادری که آینده ایران را در تربیت فرزند می‌بیند

خانم غدیری، یکی دیگر از حاضران در رزمایش، به همراه فرزندان خردسالش در این اجتماع شرکت کرده است. او از آمادگی خود برای خدمت به کشور در عرصه‌های موردنیاز می‌گوید و در عین حال، بر نقش خانواده در ساختن آینده جامعه تأکید دارد.

غدیری، تربیت فرزندی شایسته، مسئولیت‌پذیر و آشنا با ارزش‌های کشور را یکی از راه‌های اثرگذاری مادران می‌داند؛ فرزندی که بتواند در سال‌های آینده، ادامه‌دهنده مسیر خدمت و در صورت نیاز، مدافع سرزمین خود باشد.

در نگاه او، مسئولیت مادر تنها به مراقبت از فرزندان محدود نمی‌شود، بلکه پرورش نسلی که بتواند در آینده مسئولیت‌های اجتماعی خود را بر عهده بگیرد نیز بخشی از این نقش است.

رؤیای کوچک نرگس برای آینده ایران

گفت‌وگو با نرگس صالحی‌تبار، دانش‌آموز کلاس اول دبستان، حال‌وهوای متفاوتی دارد. او هنوز در آغاز مسیر تحصیل است، اما وقتی از چگونگی خدمت به ایران در آینده می‌پرسیم، از آرزوی دکتر شدن می‌گوید؛ اینکه بزرگ شود و بیماران را درمان کند.

پاسخ نرگس، ساده و بی‌تکلف است؛ او سهم خود را در آینده کشور در حرفه‌ای می‌بیند که با کمک به دیگران و نجات جان انسان‌ها پیوند دارد. همین آرزوی کودکانه، تصویری از نسلی ارائه می‌دهد که می‌تواند با علم‌آموزی و خدمت به مردم، نقش خود را در جامعه ایفا کند.

بیرجند در قاب جان‌فدایی؛ حکایت مردمانی با آرمان مشترک

از مرزداری تا تولید؛ مسئولیت عشایر در قبال سرزمین

الله‌نظر اسعدزاده، از عشایر ایل بهلولی خراسان جنوبی، حضور در رزمایش «جان‌فدا» را برخاسته از وظیفه ملی و میهنی خود می‌داند. او با اشاره به پیشینه مرزداری عشایر در نسل‌های گذشته، از پیوند دیرینه زندگی عشایری با حفاظت از سرزمین سخن می‌گوید.

اسعدزاده معتقد است عشایر، در کنار دیگر اقشار جامعه و مجموعه‌های مسئول، می‌توانند در تقویت امنیت کشور نقش داشته باشند. با این حال، از نگاه او، خدمت به ایران تنها به دفاع از مرزها محدود نیست و تقویت تولید داخلی نیز جایگاه مهمی دارد.

به گفته وی، ظرفیت عشایر در حوزه‌هایی مانند دامداری، کشاورزی و صنایع‌دستی می‌تواند به رونق اقتصادی و افزایش خوداتکایی کشور کمک کند. از این منظر، پاسداری از سرزمین در کنار تلاش برای آبادانی و بهره‌گیری از ظرفیت‌های بومی معنا پیدا می‌کند.

بیرجند در قاب جان‌فدایی؛ حکایت مردمانی با آرمان مشترک

جان‌فدایی؛ از یک حضور مشترک تا مسئولیت‌های متفاوت

گفت‌وگو با حاضران در رزمایش «جان‌فدا» در بیرجند، از برداشت‌های متفاوت مردم از مفهوم دفاع از میهن حکایت دارد؛ مفهومی که برای برخی در تربیت نسل آینده، برای عده‌ای در تلاش ورزشی و برای گروهی دیگر در آگاهی‌بخشی، حفظ امنیت اجتماعی یا تقویت تولید داخلی معنا پیدا می‌کند.

وجه مشترک این روایت‌ها، تأکید بر نقش فرد در قبال جامعه است؛ اینکه مشارکت در سرنوشت کشور به یک موقعیت یا مسئولیت مشخص محدود نمی‌شود و هرکس می‌تواند متناسب با توانایی و جایگاه خود در مسیر پیشرفت و سربلندی ایران گام بردارد.

مسیر رزمایش جان‌فدایان از میدان جانبازان تا میدان قدس بیرجند به پایان رسید، اما روایت حاضران از مسئولیت‌هایشان به همان مسیر محدود نمی‌ماند؛ این مسئولیت‌ها در خانه، مدرسه، مسجد، میدان ورزش، مرزها و عرصه تولید ادامه پیدا می‌کند؛ جایی که ایران نه فقط یک نام جغرافیایی، بلکه بخشی از زندگی، انتخاب‌ها و دغدغه‌های مردم است.