بحث تغییر دکترین هسته‌ای ایران، وارد فضای عمومی شده است و با اظهارات رئیس شورای سیاستگذاری کشور و امام جمعه تهران حجت‌الاسلام علی‌اکبری و برخی ائمه‌جمعه کشور وارد مرحله جدیدی شده است.
مبلغ - طبق نظرسنجی‌های مورد اشاره، حدود ۷۰ درصد مردم ایران نیز از این موضوع حمایت می‌کنند. دبیر شعام آقای محسن رضایی نیز احتمال تغییر دکترین هسته‌ای و خروج ایران از NPT را مطرح کرده است.
اما پرسش اصلی اینجاست: آیا بازنگری در دکترین هسته‌ای با فتوای رهبر شهید درباره حرمت سلاح هسته‌ای منافات دارد؟
نخست باید توجه کرد که فتوای رهبر شهید ناظر بر حرمت کاربرد سلاح هسته‌ای بود. ضمن اینکه این مطالبه صرفاً از سوی معدود سیاسیون انقلابی مطرح نشده است؛ شهید کمال خرازی نیز پیش‌تر در این باره اظهارنظر کرده بود.
شهید علی لاریجانی هم هشدار داده بود: اگر خطایی از سوی آمریکا صورت بگیرد، ایران تحت فشار افکار عمومی ممکن است به سمت ساخت سلاح هسته‌ای حرکت کند.
از سوی دیگر، برخی مخالفان امروزِ ساخت سلاح اتمی، همان افرادی هستند که در سال‌های گذشته با گسترش صنعت موشکی نیز مخالفت می‌کردند و در عمل مقابل سیاست‌های اعلام‌شده رهبری در این حوزه می‌ایستادند. حالا چه شده که نگران مخالفت با فتوای رهبری شده‌اند؟
«مژدگانا که گربه تائب شد، عابد و زاهد و مسلمانا!»
چند نکته مهم:
۱. سلاح اتمی شاید مانع جنگ متعارف نشود، اما می‌تواند مانع حمله اتمی و ابزاری برای بازدارندگی در برابر تهدید هسته‌ای باشد.
۲. اساسا تهدید به تغییر دکترین هسته‌ای پیش‌تر توسط رهبر شهید از طریق سردار حق‌طلب در سال ۱۴۰۳ به‌صورت رسمی از صداوسیما اعلام شده بود.
۳. موضع رهبر شهید درباره حرمت کاربرد سلاح هسته‌ای روشن بود؛ اما باید میان حرمت استفاده از سلاح هسته‌ای و امکان بازنگری در دکترین دفاعی و بازدارندگی تفاوت قائل شد.
۴. آنچه از موضع رهبر جدید انقلاب مطرح شده ناظر به تفاوت نظر ایشان با رهبر شهید است، بدون آنکه الزاماً مخالف فتوای ایشان باشد.
در نهایت باید گفت: تغییر یا بازنگری در دکترین هسته‌ای ایران امکان‌پذیر است و لزوماً به معنای نقض فتوای رهبر شهید نیست؛ چراکه بحث درباره تغییر سیاست بازدارندگی، الزاماً به معنای تغییر حکم حرمت کاربرد سلاح هسته‌ای نیست.