ایلام- ایرنا- دانشیار و مدرس روابط بین‌الملل دانشگاه‌های ایلام با تشریح ابعاد جنایت‌های رژیم صهیونیستی ضد زنان و کودکان غزه گفت: استفاده از گرسنگی و محرومیت دارویی به عنوان ابزار جنگی، جلوه‌ای آشکار از جنایت‌های این رژیم علیه غیرنظامیان است و رویکرد دوگانه کشورهای غربی در قبال این فاجعه، اعتبار ادعاهای آنها در باره حقوق بشر را زیر سؤال برده است.
به گزارش ایرنا، سه سال پس از آغاز دور تازه حمله‌های رژیم صهیونیستی به نوار غزه، زنان و کودکان فلسطینی همچنان سنگین‌ترین هزینه جنگ، محاصره و فروپاشی خدمات حیاتی را متحمل می‌شوند، بحرانی که بر پایه آخرین آمارها، به شهادت افزون بر ۷۴ هزار فلسطینی، مجروح شدن بیش از ۱۷۵ هزار نفر، آوارگی بیش از یک میلیون و ۹۰۰ هزار نفر و ایجاد بیش از ۶۰ میلیون تن آوار انجامیده است.
وزارت بهداشت غزه شمار شهدا را تا پنجم اکتبر ۲۰۲۶ نزدیک به ۷۵ هزار نفر و شمار زخمی‌ها را ۱۷۵ هزار و ۲۳۲ نفر اعلام کرده است و در تازه‌ترین آمار تفکیکی ۱۸ هزار و ۵۹۲ کودک و ۱۲ هزار و ۴۰۰ زن در شمار شهدا قرار دارند.
هم‌زمان وزارت بهداشت فلسطین از ثبت ۴۶۶ مرگ ناشی از گرسنگی و سوءتغذیه از سال ۲۰۲۴ تاکنون خبر داده که ۱۵۷ نفر از جان‌باختگان کودک بوده‌اند، که این آمار نشان می‌دهد بحران غزه تنها به میدان نبرد محدود نیست و دسترسی به آب، غذا، درمان، آموزش و سرپناه را نیز دربر گرفته است.
فاجعه انسانی در باریکه غزه و کرانه باختری در شرایطی به نقطه اوج خود رسیده است که زنان و کودکان به عنوان آسیب‌پذیرترین اقشار جامعه، قربانیان اصلی ماشین جنگی رژیم صهیونیستی و سیاست اعمال گرسنگی و محرومیت هدفمند شده‌اند، فاجعه‌ای که بزرگ‌ترین آزمون تاریخ برای ادعاهای دروغین حقوق بشر در جهان به شمار می‌رود.
بررسی‌های میدانی و گزارش‌های نهادهای بین‌المللی نشان می‌دهد که بنیادین‌ترین حق طبیعی انسان‌ها یعنی حق حیات فلسطینی‌ها به صورت روزمره و برنامه‌ریزی شده در سرزمین‌های اشغالی از سوی رژیم صهیونیستی نقض می‌شود.
محاصره همه‌جانبه، قطع شریان‌های حیاتی شامل آب، خوراک، دارو، سوخت و انرژی الکتریکی زیرساخت‌های زیستی را به طور نابود کرده و بقای انسانی را به چالش کشیده است.
رژیم صهیونیستی با استفاده عامدانه از ابزار گرسنگی دادن و سلب دسترسی به درمان به عنوان سلاح جنگی، بحرانی بی‌سابقه آفریده که کودکان بی‌دفاع و زنان رنج‌دیده غزه قربانیان اصلی آن هستند.
دکتر جهانبخش مرادی دانشیار روابط بین‌الملل و از استادان دانشگاه‌های ایلام روز چهارشنبه در گفت‌وگو با خبرنگار ایرنا، ریشه این وضعیت را در سیاست عمدی محروم‌سازی دانست و اظهار کرد که حق زیستن بنیادین‌ترین و کهن‌ترین حق طبیعی و قانونی هر انسان به شمار می‌رود که در همه اسناد و پیمان‌نامه‌های بین‌المللی بر صیانت از آن پافشاری شده است اما با این وجود، در غزه و کرانه باختری این حق آشکارا و مقابل چشم جهانیان به شکل روزمره پایمال می‌شود.
وی افزود: محاصره همه‌جانبه، قطع شریان‌های حیاتی آب، خوراک، دارو، سوخت و انرژی برق بنیان‌های زیستی را در غزه فرو ریخته و ماندگاری انسانی را در تنگنای مرگ‌باری فرو برده است.
این کارشناس حوزه روابط بین‌الملل اظهار ادامه داد: رژیم جنایتکار صهیونیستی با ابزار گرسنگی دادن آسیب‌پذیرترین بخش جامعه یعنی کودکان و مادران را آماج حمله قرار داده است.
پیدایش نسل آواره و ویرانی زیرساخت‌های آموزش و پناهگاه‌ها
استاد دانشگاه‌های ایلام با اشاره به وضعیت فاجعه‌بار آوارگی در نوار غزه، یادآور شد: کودکان فلسطینی در چرخه‌ای پایان‌ناپذیر از بمباران‌های هوایی خانه، مدرسه و آرامش خود را از دست داده‌اند و پهنه‌های زیستی، آموزشگاه‌ها، مساجد و حتی پناهگاههای زیر پرچم سازمان ملل متحد نیز به طور پیوسته با خاک یکسان شده‌اند.
مرادی ادامه داد: موج‌های پی‌درپی رانده‌شدن غیرنظامیان از شمال به جنوب غزه پدیده‌ای تلخ آفریده که می‌توان آن را «نسل بدون سقف» نامید، کودکانی که مفهوم سقف امن را نچشیده‌اند و فصل‌های سال را در زیر چادرهای پاره، سرمای استخوان‌سوز و گل‌ولای به سر می‌برند.
وی گفت: کشتار همگانی، سازمان‌دهی نابودی ساختاری یک جمعیت و وارد آوردن زخم‌های هولناک جسمی و روانی به خردسالان، مواردی آشکار از جنایت نسل‌کشی (Genocide) بر پایه حقوق بین‌الملل و پیمان‌های چهارگانه ژنو محسوب می‌شود.
دانشیار روابط بین‌الملل دانشگاه‌های ایلام اضافه کرد: آنچه بر سر این مردم مظلوم می‌آید، نقض آشکار کنوانسیون حقوق کودک و اصول بدیهی حقوق بین‌الملل بشردوستانه است.
مرادی افزود: بزرگ‌ترین تناقض تاریخ معاصر ما اینجا است که نهادهای جهانی و دولت‌های غربی مدعی دفاع از آزادی در برابر کشتار ده‌ها هزار زن و کودک فلسطینی چشم بسته‌اند و با پشتیبانی تسلیحاتی، نقاب از دروغ بودن شعارهای خود برداشته‌اند.
جنگ خاموش ضد سلامت و فردای فکری کودکان غزه
وی با تشریح مفهوم جنگ پنهان و خاموش یادآور شد: آسیب وارده به کودکان فراتر از ترکش بمب‌ها است چرا که این نسل از حق بنیادین آموزش و بهداشت محروم مانده است و ویرانی صدها مدرسه و شهادت استادان و معلمان، کوششی هدفمند برای خشکاندن ریشه‌های دانایی و امید به آینده در یک ملت تلقی می‌شود.
دانشیار و دکترای تخصصی روابط بین‌الملل دانشگاه‌های ایلام ادامه داد: خاموش شدن دستگاه‌های نگهداری نوزادان زودرس در زایشگاه‌ها، شیوع بیماری‌های واگیر به سبب نبود واکسن و محرومیت از درمان‌های ویژه دارویی، چهره‌ای هولناک از نابودی آینده نسلی در فلسطین را عیان ساخته که جهان نباید آن را فراموش کند.
مرادی با ارج نهادن به پایداری شگفت‌انگیز بانوان و مادران غزه در شرایط بسیار سخت و با وجود جنایت‌های هر روزه رژیم صهیونیستی، گفت: زن فلسطینی بار سنگین چند نقش دشوار را هم‌زمان به دوش می‌کشد، زنانی که داغ‌دیده همسر و فرزندان پرپرشده هستند و هم‌زمان نیز باید ستون نگهدارنده بنیاد خانواده فروپاشیده در دل آوار باشند.
این تحلیلگر مسائل منطقه تاکید کرد که سپری کردن دوران بارداری برای مادران غزه، بدون کمترین دسترسی به غذا و زایمان‌های دردناک در نبود ابزارهای بهداشتی و داروی بیهوشی، عمق ظلم و ستم تاریخی است که این شیرزنان متحمل می‌شوند بدون این که تسلیم خواست دشمن متجاوز شوند.
وی در ادامه افزود: ارتش رژیم اشغالگر قدس، فقط به دنبال ویران‌سازی کالبدی نیست و هدف اصلی آن، از بین بردن حافظه ملی، اصالت تاریخی و امید زیستن در میان فرزندان فلسطین است.
دانشیار روابط بین‌الملل دانشگاه‌های ایلام اظهار کرد: البته باید گفت که این رویای اشغالگران از پیش باخته است چرا که پایبندی این مادران و خردسالان به نمادها، خاک مادری و آرمان‌های رهایی‌بخش، نشان می‌دهد درخت ریشه‌دار هویت یک ملت را با بولدوزر و جنگنده نمی‌توان از ریشه درآورد.
وظیفه جامعه جهانی و راهکارهای بازدارنده حقوقی و اقتصادی
مرادی در بخش دیگری از این گفت و گو، وظایف ضروری پیش روی نهادها و دولت‌های آزاده را برشمرد و بیان کرد: گسترش فشارهای حقوقی و رسمی بین‌المللی برای توقف بی‌درنگ گلوله‌باران و پایان دادن به محاصره ستمگرانه، بازگشایی دالان‌های هوایی و زمینی برای رساندن بسته‌های خوراکی، دارویی و ابزارهای پزشکی و بیمارستانی صحرایی، شتاب‌بخشی به پیگرد قضایی سران جنگ‌طلب رژیم صهیونیستی در دیوان بین‌المللی دادگستری و دیوان کیفری لاهه به عنوان جنایتکاران جنگی و برقراری تحریم‌های اقتصادی فراگیر، لغو پیمان‌های تجاری و بایکوت علمی و فرهنگی رژیم متجاوز در صحنه بین‌الملل از وظایف و رسالت‌های اصلی امروز مجامع بین‌المللی است.
وی یادآور شد: رویارویی پیوسته با پیکرهای تکه‌تکه شده خانواده، غرش پهپادها و ترس‌های بی‌پایان شبانه، زخم‌های پنهانی مانند ضربه پس از سانحه، اضطراب‌های شدید و اندوه عمیق روحی را در وجود کودکان غزه ایجاد کرده است و بازسازی سلامت روانی این جمعیت رنج‌دیده در دوران بازسازی پس از جنگ، تکلیفی اخلاقی بر دوش نهادهای روان‌پزشکی و انسان‌دوستانه گیتی خواهد بود.
این استاد روابط بین‌الملل دانشگاه‌های ایلام با تاکید بر اقدام‌های عملی جامعه جهانی برای پیگیری جنایت‌های رژیم اشغالگر قدس در غزه و فلسطین، گفت: حکم دیوان بین‌المللی دادگستری باید مبنای فشار دیپلماتیک همه‌جانبه قرار گیرد و دولت‌ها موظفند با قطع هرگونه همکاری تسلیحاتی و اقتصادی با این رژیم، از مشارکت در جنایت جنگی خودداری کنند و پرونده جنایتکاران در دادگاه کیفری بین‌المللی و دادگاه‌های ملی با استناد به صلاحیت جهانی پیگیری شود.
تصویر روزمره کودکان فلسطینی، آوارگی مکرر در میان خرابه‌هایی است که تا دیروز خانه، مدرسه و مأوای آنان بود.
مناطق مسکونی، مدارس، مساجد و حتی پناهگاههای سازمان ملل در بمباران‌های کور و بی‌رحمانه با خاک یکسان شده‌اند و موج‌های پی‌درپی جابه‌جایی از شمال به جنوب غزه آوارگی زنجیره‌ای را رقم زده که نسلی را پدید آورده است که مفهوم «خانه امن» را هرگز تجربه نکرده و کودکی‌اش در میان چادرهای فرسوده، سرما، گرما و گل‌ولای سپری می‌شود.
وضعیت در شمال غزه به وخیم‌ترین حالت رسیده است و سازمان ملل اعلام کرد در دو هفته نخست اکتبر ۲۰۲۴ هیچ محموله غذایی به شمال این باریکه وارد نشده است.
کمیته ویژه سازمان ملل نیز در گزارشی تاکید کرده که جنگ رژیم صهیونیستی در غزه با ویژگی‌های نسل‌کشی، تلفات گسترده غیرنظامیان و شرایط تهدیدکننده جانی که به طور عمدی بر فلسطینیان تحمیل شده، مطابقت دارد.