پژوهش جدید نشان می‌دهد جمعیت بومیان استرالیا پیش از ورود اروپایی‌ها بسیار بیشتر از برآوردهای تاریخی گذشته بوده است. دانشمندان اکنون تخمین می‌زنند که پیش از ورود نخستین ناوگان بریتانیا در سال ۱۷۸۸، حدود ۲.۲۲ میلیون بومی در سراسر این قاره زندگی می‌کردند؛ رقمی که احتمالاً تا هفت برابر بیشتر از برخی برآوردهای پیشین است.
این پژوهش همچنین ابعاد فاجعه‌بار کاهش جمعیت پس از استعمار را آشکار می‌کند. بر اساس یافته‌های محققان، حدود ۹۳ درصد از جمعیت بومی استرالیا در کمتر از ۸۰ سال پس از ورود اروپایی‌ها از بین رفتند؛ کاهشی بسیار شدیدتر از آنچه پیش‌تر تصور می‌شد.
پروفسور کوری بردشاو، استاد بوم‌شناسی جهانی در دانشگاه فلیندرز و پژوهشگر ارشد مرکز تعالی تاریخ‌ها و آینده‌های بومی و محیط‌زیستی شورای تحقیقات استرالیا (CIEHF)، در این پژوهش ملی مشارکت داشته است. گروه تحقیقاتی با همکاری شرکای بومی در حال بررسی تغییرات جمعیت بومیان در طول تاریخ استرالیا هستند.
محققان با ترکیب مدل‌های پیشرفته رایانه‌ای و منابع مختلف تاریخی و علمی، برآوردهای تازه‌ای ارائه داده‌اند که فرضیات پیشین درباره جمعیت بومیان این قاره را به چالش می‌کشد.
پژوهشگران برای بازسازی جمعیت بومیان استرالیا پیش از استقرار اروپایی‌ها، مشاهدات قوم‌نگارانه، یافته‌های باستان‌شناسی، بازسازی‌های ژنتیکی و مدل‌های رایانه‌ای را با یکدیگر ترکیب کردند. آن‌ها همچنین ظرفیت محیط‌های گوناگون این قاره برای پشتیبانی از جمعیت انسانی را مورد بررسی قرار دادند.
برآوردهای قدیمی جمعیت بومیان تا حد زیادی بر محاسباتی متکی بودند که آلفرد رادکلیف-براون، انسان‌شناس، در دهه ۱۹۳۰ انجام داده بود. او در ارزیابی تأثیرگذار خود، جمعیت بومیان استرالیا پیش از استعمار را حدود ۲۵۰ هزار نفر تخمین زد.
با این حال، رادکلیف-براون نیز پذیرفته بود که برآورد او به‌طور کامل تأثیرات ویرانگر بیماری‌های مرگبار، خشونت در مناطق مرزی استعمار و سرکوب ساختاری گسترده‌تر را در نظر نمی‌گیرد. پژوهش‌های بعدی نشان داده‌اند که این عوامل بسیار مخرب‌تر از تصورات تاریخی رایج بوده‌اند. بنابراین، بسیاری از آمارهای اولیه جمعیت بومیان احتمالاً از همان ابتدا کمتر از میزان واقعی برآورد شده بودند.
تیم تحقیقاتی با استفاده از برآوردهای مبتنی بر مدل‌سازی و داده‌های ژنتیکی، بدون اتکای مستقیم به گزارش‌های تاریخی یا قوم‌نگارانه و با بهره‌گیری تکمیلی از آن‌ها، به رقم میانه ۲.۲۲ میلیون نفر برای جمعیت بومیان پیش از استعمار رسید. این مقدار معادل حدود ۰.۲۹ نفر در هر کیلومتر مربع از مساحت استرالیا محسوب می‌شود.
این رقم به‌مراتب بیشتر از برآوردهای تاریخی پیشین است که معمولاً جمعیت بومیان را بین ۲۵۰ هزار تا یک میلیون نفر تخمین می‌زدند. پژوهشگران معتقدند این آمارهای پایین‌تر تحت تأثیر کاهش گسترده جمعیت بر اثر بیماری‌ها، خشونت در مناطق مرزی و سرکوب نظام‌مند قرار گرفته‌اند؛ عواملی که پیش از برگزاری نخستین سرشماری‌های استرالیا، جمعیت بومیان را به‌شدت کاهش داده بودند.
کاهش فاجعه‌بار ۹۳ درصدی جمعیت پس از سال ۱۷۸۸
برآورد جدید جمعیت به دانشمندان اجازه داد ابعاد فاجعه جمعیتی پس از استعمار اروپا را نیز محاسبه کنند. محققان با استفاده از مدل خود و تطبیق آن با اسناد اولیه سرشماری، تخمین زدند که بین سال‌های ۱۷۸۸ تا ۱۸۶۱ حدود ۲.۰۶ میلیون مرگ اضافی در میان بومیان استرالیا رخ داده است. این رقم در بازه ۷۳ ساله مورد بررسی، به‌طور میانگین حدود ۲۸ هزار و ۲۰۰ مرگ اضافی در سال را نشان می‌دهد.
تا سال ۱۸۶۱، جمعیت بومیان به حدود ۷ درصد از میزان برآوردشده پیش از استعمار رسیده بود؛ به بیان دیگر، این جمعیت با کاهشی تکان‌دهنده معادل ۹۳ درصد مواجه شد.
اگرچه جمعیت بومیان استرالیا از دهه ۱۹۵۰ به بعد افزایش یافته، اما هنوز به سطح تخمین‌زده‌شده پیش از ورود اروپایی‌ها بازنگشته است. بر اساس سرشماری سال ۲۰۲۱ استرالیا، جمعیت بومیان این کشور تقریباً معادل ۳۷ درصد از رقم میانه برآوردشده در این پژوهش برای سال ۱۷۸۸ بوده است.
پژوهشگران پیش‌بینی می‌کنند اگر روند کنونی رشد جمعیت ادامه پیدا کند، جمعیت بومیان استرالیا احتمالاً تا حدود سال ۲۰۴۷ به سطح برآوردشده پیش از استعمار بازخواهد گشت.