محمدجواد حسین‌نژاد پس از یک سال و یک ماه برای تیم ملی بازی کرد و طی ۴۵ دقیقه حضورش در زمین خوش درخشید.
تیم ملی فوتبال ایران در اولین بازی خود در تورنمنت بصره با نتیجه 2 بر صفر از سد فلسطین گذشت. امیر قلعه‌نویی در این دیدار از 22 بازیکن بهره برد و یک نیمه را با آرایش سه دفاعه و 45 دقیقه دوم را با سیستم چهار دفاعه بازی کرد. یکی از نکات جالب ترکیب اصلی سفیدپوشان حضور محمدجواد حسین‌نژاد بود. ستاره 23 ساله دینامو ماخاچ‌قلعه پس از یک سال و یک ماه بار دیگر برای تیم ملی به میدان رفت و عملکرد بسیار خوبی داشت.
پست هشت برای شماره هفت
محمدجواد در آرایش «1-2-4-3» یکی از 2 هافبک مرکزی بود و پست شماره هشت را در اختیار داشت. او از همان دقایق ابتدایی با دوندگی فراوان به نقاط مختلف زمین سرک می‌کشید و توپ را از مدافعان تحویل می‌گرفت و با قدرت حمل توپ و تکنیک بالایش به خط حمله می‌رساند. ستاره دینامو در 45 دقیقه‌ای که فرصت برای خودنمایی داشت چندین مرتبه بازیکنان هم‌تیمی را به طرق مختلف صاحب موقعیت کرد که دنیس درگاهی، محمد قربانی و جعفر سلمانی مهم‌ترین‌های‌شان را از کف دادند. بازیکنان فلسطین بارها مجبور شدند با خطا و خشونت، حسین‌نژاد را متوقف کنند. با این حال شماره هفت تیم ملی ماموریت خود را به بهترین شکل انجام داد. او خلاقیت و ریتم را به خط میانی تزریق کرد و پس از مدت‌ها به فوتبال‌دوستان ایرانی تکنیک ناب و هنر رد شدن از بین چند بازیکن را نشان داد.
علت تعویض زودهنگام حسین‌نژاد چه بود؟
سرمربی تیم ملی تصمیم داشت در بازی راحت‌تر این پنجره از حداکثر نفرات بهره ببرد و به همین خاطر بود که هر 11 بازیکن فیکس در جریان بازی جای خود را به نفرات دیگر دادند. حسین‌نژاد اما به همراه چهار بازیکن دیگر در بین 2 نیمه زمین را ترک کرد. این تعویض زودهنگام می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد. یکی از آن‌ها استراحت حسین‌نژاد و رسیدن زمان به بازیکنانی بود که در پست او حضور داشتند. دیگر علتی که احتمال آن کم نیست، تغییری بود که در آرایش تیم به وجود آمد.
قلعه‌نویی بار دیگر در سیستم چهار دفاعه، دابل پیوت خود را با بازیکن پست شماره 6 و هافبک‌های دفاعی تشکیل داد و امیرمحمد رزاقی‌نیا زوج سعید عزت‌اللهی شد. این یعنی حسین‌نژاد و بازیکنانی با شناسنامه‌ای شبیه به او احتمالا شانس فراوانی برای حضور در پست هافبک میانی در صورتی که تیم با چهار دفاع روانه میدان شود، ندارند. البته هنوز برای جمع‌بندی و به قطعیت رسیدن زود است اما شواهد حکایت از صحت گزاره قبلی دارد.
ششمین بازی و یک نمره بالا برای محمدجواد
حسین‌نژاد در شرایطی پس از 13 ماه دوباره برای تیم ملی به میدان رفت که تقریبا به اندازه حضور قبلی‌اش در مصاف دوستانه مقابل تانزانیا زمان گرفت. او با اعتماد‌به‌نفس فراوان در میدان ظاهر شد و ابایی از پا‌به‌توپ شدن و زدن ضربات ایستگاهی نداشت. کرنر او از سمت راست بود که به شکلی مواج وارد محوطه شد و محمد قربانی توپ را با سر به تیر دروازه زد.
محمدجواد در انجام امور تدافعی نیز مسئولیت‌پذیر بود و بارها برای جلوگیری از ضدحملات فلسطین به خط دفاعی اضافه می‌شد و یا در ایجاد ضدحمله قرمزپوشان اختلال و تاخیر به وجود می‌آورد. حسین‌نژاد در دقایق پایانی نیمه اول 2سه مرتبه در تصمیم‌گیری دچار اشتباه شد اما در مجموع جزو بهترین بازیکنان ایرانی در نیمه اول بود و باید دید در مصاف با عراق نیز کادر فنی به او فرصت خواهد داد یا خیر.
درست هر زمانی که حسین‌نژاد پا‌به‌توپ می‌شد، ضمن لذت بردن از این استعداد، این سوال بار دیگر در ذهن‌ها متبادر می‌شدد که قلعه‌نویی و دستیارانش چه‌طور این حجم از توانایی و پتانسیل را پیش از جام جهانی ندیدند و حتی محمدجواد را به اردوهای آماده‌سازی پیش از اعزام هم دعوت نکردند. این بازیکن هنوز به فرم خوب فصل گذشته‌اش نرسیده و با این حال مشاهده شد که چه طراواتی به خط هافبک ایران افزوده بود و چه‌قدر می‌توانست کارایی داشته باشد.