چین جزئیات برنامه فرود انسان روی ماه را طی مراحل زمان‌بندی شده‌ی مشخص اعلام کرد و بدین ترتیب رقابت فضایی با آمریکا وارد فاز تازه‌ای شد.
با اعلام برنامه‌ی چین برای فرود انسان در ماه تا سال 2030، رقابت برای رسیدن به سطح ماه رسما آغاز شده است و دو غول فضایی قصد دارند جایگاه خود را در این رقابت به نمایش بگذارند.
چین در بیانیه‌ای کم‌سابقه، برنامه‌ای دقیق برای فرود فضانوردان خود روی ماه طی سه سال آینده ارائه کرده است. این نقشه‌ی راه که به تازگی منتشر شده، جامع‌ترین تصویر کنونی را از اهداف ماه‌نوردی این کشور نشان می‌دهد و مراحل مورد نظر برای رساندن فضانوردان به سطح ماه را تشریح می‌کند.
به گزارش روزنامه‌ی چینی گلوبال تایمز، «وانگ شیانگ» (Wang Xiang) طراح ارشد برنامه‌ی کاوش ماه چین، در هفتمین سمپوزیوم فضانوردی سرنشین‌دار در پکن، دورنمایی جامع از مجموعه مأموریت‌هایی ارائه کرد که قرار است در نهایت فضانوردان را پیش از سال 2030 روی ماه فرود بیاورند. این برنامه شامل یک تمرین کامل بدون سرنشین فرود بر ماه و همچنین اتصال دو فضاپیما در مدار ماه، پیش از نخستین تلاش چین برای فرود فضانوردان روی سطح تنها قمر زمین است.
نقشه راه چین برای رسیدن به ماه
چین برای اجرای مأموریت‌های خود روی ماه، ابتدا آزمایش‌هایی را در مدار زمین با موشک «لانگ مارچ 10اِی» (Long March 10A) آغاز خواهد کرد. این موشک از خانواده‌ی لانگ مارچ، در پیکربندی مورد نظر، یک بدنه‌ی اصلی دارد و از بوسترهای جانبی استفاده نمی‌کند.
برنامه‌ی اولیه این است که موشک در اوایل سال 2027 فضاپیمای سرنشین‌دار «منگژو» (Mengzhou) را برای انجام مأموریت‌های باری به ایستگاه فضایی «تیانگونگ» (Tiangong) چین بفرستد. هدف از این پروازها، جمع‌آوری داده‌ها و اثبات قابلیت اطمینان سامانه‌هاست.
در سال بعد، چین قصد دارد پرواز آزمایشی بدون سرنشین را توسط موشک بزرگ‌تر لانگ مارچ 10 که سه مرحله دارد، همراه با ماه‌نشین «لانیوئه» (Lanyue) پیش ببرد. در این آزمایش، ماه‌نشین بدون سرنشین تلاش می‌کند تا روی ماه فرود بیاید و سپس دوباره از سطح آن بلند شود.
گام بعدی که برای سال 2029 برنامه‌ریزی شده است، شامل پرتاب جداگانه‌ی فضاپیمای منگژو و ماه‌نشین لانیوئه به فضا با دو موشک لانگ مارچ 10 است. این دو فضاپیما قرار است در مدار ماه به یکدیگر متصل شوند و مأموریتی تمرینی را در مقیاس کامل اجرا کنند.
این روش اتصال در مدار ماه، پیش‌تر در برنامه‌ی آپولو هم به‌کار گرفته شده بود و با این تفاوت که در آن برنامه، موشک «ساترن 5» (Saturn V)، ماه‌نشین آپولو و فضاپیمای فرماندهی و خدمات را به‌طور هم‌زمان و با یک پرتاب به فضا می‌برد. فضاپیمای فرماندهی و خدمات، سکونتگاه فضانوردان به شمار می‌رفت.
اتصال موفق ماه‌نشین و فضاپیمای سرنشین‌دار در مدار ماه، راه را برای تلاش چین در زمینه‌ی فرود فضانوردان روی ماه هموار خواهد کرد. این گروه فضانوردان از سه فضانورد چینی (تایکونات) تشکیل می‌شود که دو نفر از آن‌ها روی سطح ماه فرود خواهند آمد. برنامه‌ی پیش‌بینی شده برای مأموریت سطح ماه، سه روز زمینی طول می‌کشد. فضانوردان در هر یک از این روزها فعالیت‌هایی را خارج از فضاپیما انجام خواهند داد.
رقابت فضایی جدید
پیش از این، چین موفق به برافراشتن پرچم خود روی ماه شده است و اکنون این برنامه‌ی چهار ساله، با وجود جاه‌طلبانه بودن، تغییر مهمی نسبت به زمان‌بندی‌های مبهم پیشین مقام‌های چینی درباره‌ی مأموریت‌های آن‌ها به ماه محسوب می‌شود.
این اعلام برنامه همچنین منجر به انتشار ویدیوهایی در شبکه‌های اجتماعی چین شد که ظاهرا آمادگی برای پروازهای آزمایشی آینده را در پایگاه فضایی «ونچانگ» (Wenchang) نشان می‌دهند. به گزارش اسپیس‌نیوز، در این تصاویر، محموله‌های بزرگ قرارگرفته درون کانتینرها هنگام تخلیه از یک کشتی باری دیده می‌شوند. این تجهیزات برای یکی از تمرین‌های پیش‌رو در نظر گرفته شده‌اند.
پرتاب موشک لانگ مارچ در سال 2021 برای فرستادن فضانوردان به ایستگاه فضایی تیانگونگ
Credit: Ng Han Guan (AP)
همان‌طور که Gizmodo اعلام کرده است، به نظر می‌رسد چین برای اجرای برنامه‌ی خود، زمان را از دست نمی‌دهد. برنامه‌ی طراحی شده نشان می‌دهد که این کشور در رقابت با برنامه آرتمیس ایالات متحده آمریکا برای فرود فضانوردان روی ماه، با جدیت پیش می‌رود.
ناسا قصد دارد در چارچوب مأموریت آرتمیس 4، در اوایل سال 2028 فضانوردان را روی ماه فرود بیاورد. با این حال، هنوز تردیدهایی هست که آیا این سازمان فضایی آمریکا می‌تواند به زمان‌بندی پایبند بماند یا خیر؟ یکی از مهم‌ترین نگرانی‌ها، آماده‌شدن ماه‌نشین‌های شرکت‌های خصوصی اسپیس‌ایکس و بلو اوریجین در زمان تعیین شده است.
در همین حال، چین برای دستیابی به هدف خود تا سال 2030 تلاش می‌کند. این رقابت می‌تواند فصل تازه‌ای را در تلاش بشر برای بازگشت به سطح ماه رقم بزند. هرچند هر دو برنامه همچنان با موانع فنی متعددی روبه‌رو هستند.