تهران- ایرنا- دبیرکل حزب مردم با اشاره به تهدیدهای مستمر آمریکا علیه ایران گفت: واشنگتن با بهره‌گیری از جنگ روانی و ترویج سناریوهای ایران‌هراسانه، درصدد افزایش فشار بر جمهوری اسلامی، توجیه عملیات نظامی احتمالی و جلب افکار عمومی آمریکا در راستای اهداف انتخاباتی جمهوری‌خواهان است.
«امرالله شیخیانی» در گفت و گو با خبرنگار سیاسی ایرنا، در پاسخ به این پرسش که هدف تهدیدهای آمریکا تغییر محاسبات ایران از طریق جنگ روانی است یا آزمودن واکنش ایران از طریق ترکیب مذاکره، تهدید و میانجی‌گری، گفت: تهدیدهای گوناگون، متفاوت و مستمر یا غیرمستمر فراتر از روال جنگ سرد آمریکا علیه ایران، حاکی از افزایش فشارهای روانی برای به ستوه آوردن مردم، دولت و حاکمیت، ایجاد افتراق میان آنها و سنجش واکنش‌های ایران است.
این فعال سیاسی افزود: آمریکا می‌خواهد با به کارگیری شیوه جدید علیه ایران، جمهوری اسلامی را برای پذیرش خواسته‌ها و شرایط خود در مذاکره و تفاهم مورد نظر مجبور کند.
شیخیانی درباره تعدد و تناقض مواضع مقامات آمریکایی درقبال ایران بیان کرد: مواضع اصلی و اصولی آمریکا منطبق بر استراتژی و خاستگاه نظام حاکم بر این کشور است؛ اما بعضاً در مواردی متناسب با مصارف و اختلافات داخلی نیز اقداماتی صورت می‌گیرد.
وی درباره توهم جدید ترامپ درباره حمله احتمالی ایران به دو شهر آمریکا تصریح کرد: تبلیغ و ترویج موضوعاتی چون حمله ایران به بعضی از ایالات آمریکا، سناریوی ایران‌هراسی بین‌المللی و با هدف جلب افکار عمومی مردم آمریکا علیه ایران است.
دبیرکل حزب مردم ادامه داد: این اقدام ترامپ برای توجیه جنگ احتمالی، عملیات نظامی گذشته، هزینه‌های سرسام‌آور صرف‌شده، اخذ رضایت برای حملات جدید، ادامه تقابل با ایران و افزایش مشارکت حامیان کاندیداهای جمهوری‌خواه در انتخابات میان‌دوره‌ای طراحی شده است.
شیخیانی تاکید کرد:کار به جایی رسیده که ترامپ علناً از اختصاص پنج هزار دلار برای جلب هر رأی به سود جمهوری‌خواهان خبر داده و ابراز داشته است که در صورت پیروزی دموکرات‌ها، استیضاح خواهد شد.
نایب رئیس پیشین خانه احزاب ایران درباره ظرفیت احزاب و تشکل‌های سیاسی در وضعیت فعلی برای میانجی‌گری میان جامعه و حاکمیت عنوان کرد: متاسفانه بنابر نقص قانون موضوعه، فقدان جایگاه واقعی تحزب و کاستی مشق سیاسی در کشور و جامعه ما، احزاب به بلوغ و کفایت لازم برای نقش‌آفرینی در مدیریت سیاسی و کنترل‌های اجتماعی نرسیده‌اند؛ تا آنجا که از اعتبار کافی در داوری‌ها و میانجی‌گری برخوردار نیستند.
شیخیانی در پایان درباره تفکیک میان فعالیت گروهی سازمان‌یافته برای تخریب مقامات با رفتارهای خودجوش اعلام کرد: اعتراضات سازمان‌یافته معمولاً هماهنگ، مستمر، برنامه‌محور و حق‌به‌جانب است که با شعارهای خاص، سازوکارهای هزینه‌بر، حمایت آشکار و پنهان رسانه‌های حامی و همفکر، پوشش‌های عامه‌پسند و برخورداری از لیدر دنبال می‌شود اما تجمع‌های خودجوش، غیرمنسجم، ناهماهنگ، غیرمستمر، فاقد لیدر است.