فیلم سینمایی «من می‌ترسم» ساخته بهنام بهزادی شامگاه جمعه دوم آبان با حضور جمعی از هنرمندان، اهالی رسانه و فعالان حوزه ادبیات و علوم انسانی در موزه سینما به نمایش درآمد.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، بهزادی پیش از نمایش فیلم، ضمن قدردانی از عوامل تولید و حاضران در مراسم، از دشواری‌های فعالیت در سینمای مستقل ایران، محدودیت‌های پیش روی این سینما و تکرار مسائل اجتماعی در گذر زمان سخن گفت و تأکید کرد که شرایط امروز به‌گونه‌ای است که دیگر امکان فیلم‌سازی مستقل را برای خود فراهم نمی‌بیند.
بهزادی در ابتدای سخنانش با تشکر از همکارانش در بخش‌های مختلف تولید فیلم، به‌ویژه عوامل پشت صحنه، گفت: «همکارانم با سختی و مشقت زیاد، در روزها و شب‌های سرد، عاشقانه کار کردند و نقش مهمی در شکل‌گیری این فیلم داشتند.»
او همچنین از بازیگرانی که در این مراسم حضور نداشتند یاد کرد و با اشاره به دشواری‌های معیشتی هنرمندان گفت که بسیاری از بازیگران ناچارند برای تأمین هزینه‌های زندگی، چند کار را هم‌زمان انجام دهند و به همین دلیل امکان حضور در چنین برنامه‌هایی را ندارند.
قدردانی از اهالی ادبیات و علوم انسانی
بخش دیگری از سخنان بهزادی به حضور فعالان حوزه ادبیات، علوم انسانی و مطالعات بین‌رشته‌ای اختصاص داشت. او با اشاره به اینکه بسیاری از این افراد احساس می‌کنند صدا و دغدغه‌هایشان از سوی کسانی که باید به آنها توجه کنند، شنیده نمی‌شود، گفت که خود را یکی از شاگردان ناشناخته این حوزه‌ها می‌داند.
این کارگردان با تأکید بر تأثیر آموخته‌هایش از اهالی ادبیات و علوم انسانی در شکل‌گیری دغدغه‌های شخصی‌اش افزود: «همه زندگی‌ام، خیلی بیشتر از آنچه از خود سینما و هنر یاد گرفته‌ام، از محضر شما بزرگواران آموخته‌ام.»
او در عین حال توضیح داد که نمی‌توان فیلم را صرفاً انتقال مستقیم یک مضمون یا آموزه دانست و گفت: «من داستان‌گو هستم؛ فیلم هم اصولاً از مضمون حرکت نمی‌کند. اما دغدغه‌هایی که در ماه‌های ساخت فیلم با ما همراه هستند، خودشان را در اثر نشان می‌دهند و بسیاری از این دغدغه‌ها برای من از چیزهایی می‌آیند که از محضر شما بزرگان یاد گرفته‌ام.»
بهزادی با اشاره به حضور شاعران، نویسندگان و فعالان علوم انسانی در این مراسم گفت که حضور این افراد برایش افتخار بزرگی است و از مخاطبان خواست فیلم را نیز با همین نگاه ببینند؛ اگر آن را پسندیدند، بدانند که او تلاش کرده است کارش را به‌درستی انجام دهد و اگر نپسندیدند، می‌توانند آن را مشقی بدانند که به‌خوبی نوشته نشده است.
تکرار مسائل اجتماعی در گذر هفت سال
بهزادی با اشاره به اینکه «من می‌ترسم» حدود هفت سال پیش ساخته شده است، گفت اگر مخاطبان احساس کنند فیلم پس از گذشت این سال‌ها همچنان زنده و تأثیرگذار است، خوشحال خواهد شد؛ اما تداوم مسائل اجتماعی در این مدت برایش خوشایند نیست.
او در این باره توضیح داد: «اگر به من بگویید فیلمی است که بعد از این همه سال کهنه نشده و هنوز زنده است و کار خودش را می‌کند، خوشحال می‌شوم؛ اما از سوی دیگر واقعاً خوشحال نیستم، چون در جامعه ما بعضی مسائل در چرخه‌ای تکراری باقی می‌مانند و دوباره تکرار می‌شوند. گاهی این تکرار پژواک بزرگ‌تری پیدا می‌کند و حتی به سمت بدتر شدن پیش می‌رود.»
این کارگردان بدون ورود مستقیم به مضمون فیلم، ابراز امیدواری کرد که جامعه امروز در شرایط بهتری قرار داشت و مسائلی که در زمان ساخت اثر وجود داشته‌اند، تا امروز حل شده بودند و فیلم می‌توانست صرفاً روایتی از گذشته باشد.
اعتراض به محدودیت‌های پیش روی تصویر الناز شاکردوست
بهنام بهزادی در بخش دیگری از سخنانش به وضعیت الناز شاکردوست، بازیگر فیلم، اشاره کرد و گفت ترجیح می‌داد این بازیگر درگیر محدودیت‌های قضایی و موانعی که به گفته او برای بازگشتش به ایران ایجاد شده، نبود.
او همچنین از مشکلات پیش‌آمده برای استفاده از تصویر شاکردوست در تبلیغات فیلم سخن گفت و توضیح داد که در جریان آماده‌سازی تبلیغات، به او اعلام شده بود که به دلیل وجود حکم قضایی، امکان استفاده از تصویر این بازیگر وجود ندارد.
به گفته بهزادی، پیگیری‌های او نشان داده است که مسئله صرفاً به حکم قضایی محدود نمی‌شود و نهادهایی نیز در این زمینه اعمال نظر کرده‌اند. او با انتقاد از این وضعیت گفت: «یک چیزی در این مملکت هست که از حکم قضایی زورش بیشتر است؛ حکم نهادهایی که خیلی هم کسی نمی‌داند چه کسانی هستند و از بالا گفته‌اند که تصویر ایشان نباشد.»
بهزادی با اشاره به اینکه حتی به لغو نمایش فیلم نیز فکر کرده بود، گفت برایش معنایی نداشت که فیلمی را به نمایش بگذارد، اما امکان استفاده آزادانه از تصویر یکی از بازیگرانش را نداشته باشد. او در نهایت از رسیدن به توافقی حداقلی برای استفاده از تصویری کوچک از شاکردوست در تبلیغات خبر داد؛ توافقی که به گفته او، پس از کشمکش‌های مختلف حاصل شده است.
این کارگردان تأکید کرد که ترجیح می‌داد چنین مسئله‌ای تا امروز حل شده باشد و «من می‌ترسم» بدون این محدودیت‌ها به نمایش درآید.
هشدار درباره آینده سینمای مستقل ایران
بخش دیگری از سخنان بهزادی به وضعیت سینمای مستقل و دشواری ادامه فعالیت در این حوزه اختصاص داشت. او با اشاره به بیش از ۲۰ سال فعالیت خود در سینما و تلاش برای ساخت فیلم‌هایی با استقلال مالی، گفت که هدفش همواره این بوده است که بتواند بدون بدهکاری فکری به دیگران فیلم بسازد؛ اما امروز دیگر چنین امکانی را برای خود متصور نیست.
او با بیان اینکه «من می‌ترسم» از جمله فیلم‌هایی است که در سال‌های گذشته ساخته شده و اکنون امکان اکران عمومی پیدا کرده است، گفت: «گمان می‌کنم این فیلم آخرین فیلم از آن سنتی است که در ایران به آن سینمای مستقل می‌گوییم و به شکل عمومی اکران می‌شود. خود من بعد از بیش از ۲۰ سال که این کار را می‌کنم و سعی می‌کنم به لحاظ مالی مستقل فیلم بسازم تا به لحاظ فکری بدهکار کسی نباشم، امروز دیگر حتماً نمی‌توانم فیلم بسازم.»
به اعتقاد این کارگردان، افزایش هزینه‌های تولید و گسترش سینمای وابسته به نهادها و سازمان‌ها، فضای فعالیت را برای فیلم‌سازان مستقل به‌شدت محدود کرده است. او گفت: «سینمای میانه‌رو، سینمای جریان اصلی و سینمای حکومتی و ارگانی چنان جا را برای همه سینما تنگ کرده و چنان هزینه‌های تولید را بالا برده که سینمای مستقل ایران، که یک روزی مثل فرش ایران هویت فرهنگی ما بود، تمام شده است.»
بهزادی با اشاره به اینکه فیلم‌های مستقل در شرایط کنونی ممکن است تنها در پلتفرم‌های کوچک، سینماتک‌ها یا گروه سینمایی هنر و تجربه فرصت نمایش پیدا کنند، نسبت به محدود شدن امکان دسترسی عمومی به این آثار ابراز نگرانی کرد.
انتقاد از مناسبات حاکم بر اکران
بهزادی در ادامه به دشواری‌های توزیع و نمایش فیلم‌های مستقل پرداخت و گفت این آثار حتی در مرحله اکران نیز با موانع متعددی روبه‌رو هستند. او با اشاره به تجربه شخصی خود در پیگیری حمایت‌های مرتبط با نمایش «من می‌ترسم»، از بی‌پاسخ ماندن تماس‌هایش با برخی مسئولان پس از آغاز روند اکران انتقاد کرد.
او با بیان اینکه مناسبات مالی و رابطه‌محور در بخش‌هایی از سینما بر فرصت‌های نمایش آثار تأثیر می‌گذارد، گفت سینمای مستقلی که امکان رقابت با تولیدات پرهزینه و برخوردار از حمایت‌های سازمانی را ندارد، در چنین شرایطی جایگاه چندانی پیدا نمی‌کند.
این کارگردان خطاب به اهالی رسانه که در مراسم حضور داشتند، تأکید کرد که انتظار ندارد برای فیلمش تبلیغ کنند. او گفت: «دوستانی که صاحب رسانه و امکان هستند، نمی‌خواهم برای این فیلم تبلیغ بکنید. اگر دوست داشتید، فقط اطلاع بدهید که یک همچین فیلمی هم هست و دارد پخش می‌شود.»
بهزادی در پایان، بار دیگر از حاضران برای حضور در مراسم قدردانی کرد و گفت سرمایه اصلی او و فیلمش، مخاطبانی هستند که با وجود دشواری‌های رفت‌وآمد و شرایط امروز، برای تماشای فیلم وقت گذاشته‌اند.
او با تأکید بر علاقه و احترامش به حاضران گفت امیدوار است فیلم بتواند نظر مخاطبان را جلب کند و از آنان خواست اگر اثری از کاستی در آن می‌بینند، صادقانه نظرشان را بیان کنند.