اول

ما یک تیم هستیم

بچه‌مون رو بین خودمون پاس‌کاری نمی‌کنیم! (مثلاً: برو از مامانت بپرس یا ببین بابات چی میگه)

تصمیم‌ها کاملاً هماهنگه؛ اگر هم اختلاف نظری باشه، دور از چشم کودک حلش می‌کنیم.

دوم

عقب‌نشینی هوشمندانه

در اوج عصبانیت، قبل از هر واکنش هیجانی کنار می‌کشیم. اجازه میدیم والدی که آرامش بیشتری داره اوضاع رو مدیریت کنه.

سوم

تمرکز روی یک والد

وقتی یکی مشغول کاره، دیگری با کودک ارتباط می‌گیره. نیازی نیست هر دو هم‌زمان در دسترس باشیم؛ کودک نباید مدام با دو والدِ مشغول روبرو بشه.

چهارم

احترام، خط قرمز ماست

تحت هر شرایطی جلوی فرزندمون با نهایت احترام رفتار می‌کنیم. سرزنش، تحقیر و مقصر جلوه دادن همدیگه ممنوع!

پنجم

مشارکت متناسب

هر دو در شناخت نیازهای کودک، حل مشکلات و مراقبت‌های روزمره نقش داریم. مسئولیت‌های والدگری رو متناسب با شرایط هردومون تقسیم می‌کنیم.

ششم

مدیریت مرزهای تربیتی

مرزهامون رو با اطرافیان مشخص می‌کنیم. اگر مداخله‌ای از سمت خانواده‌ها پیش بیاد، والدِ مربوط به همون خانواده موضوع رو محترمانه مدیریت می‌کنه.

۶ توافق طلایی بین پدر و مادر