گزارش‌های هشدارآمیز اخیر درباره تشدید سیاست‌های ضد مهاجرتی انگلیس، بار دیگر پرده از وضعیت اردوگاه‌های غیرانسانی پناهجویی این کشور برداشته‌اند.

بازداشتگاه‌های مهاجرتی انگلیس Immigration Removal Centres یا IRC‌ها و مراکز نگهداری کوتاه‌مدت Short-Term Holding Facilities یا STHF‌ها همچنان از نقاط بحرانی سیاست مهاجرتی انگلیس به شمار می‌روند.

در حالی که دولت انگلیس اعلام کرد که استفاده از اقامتگاه‌ها برای اسکان پناهجویان و مهاجران را کاهش دهد و به سمت مراکز بزرگ‌مقیاس ازجمله پایگاه‌های نظامی سابق حرکت کند، گزارش‌های هفته اخیر از سوی نهاد‌های نظارتی مستقل، رسانه‌ها و شرکت‌های خدماتی تصویری نگران‌کننده از شرایط زندگی، بهداشت، سلامت روان و کرامت انسانی مهاجران ارائه کرده‌اند.

زنگ هشدار درباره وضعیت بحرانی بازداشتگاه‌های مهاجرت انگلیس به صدا درآمد

در روز‌ها و هفته‌های اخیر گزارش‌های مختلفی درباره وخامت اوضاع بازداشتگاه‌های مهاجرتی در انگلیس منتشر شد؛ یکی از مهم‌ترین این گزارش‌ها، گزارش سالانه هیئت نظارت مستقل Independent Monitoring Board یا IMB مربوط به مراکز نگهداری کوتاه‌مدت شمال شرق میدلندز، یورکشایر و هامبرساید است که در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۶ (۲۰ آبان ۱۴۰۵) منتشر شد.

هیئت نظارت این رویه را «خطرناک، غیرانسانی و اساسا ناعادلانه» توصیف کرده است.

در عین حال، حادثه‌های خودآزاری جدی نیز در این گزارش مورد توجه قرار گرفته است؛ هیئت نظارت تاکید کرد که شواهدی از یادگیری، بازنگری یا بهبود پس از وقوع حادثه‌های این‌چنینی دریافت نکرده است.

علاوه بر این، استفاده از زور ازجمله دستبند زدن به‌صورت اقدام رایج بدون ارزیابی فردی، مسائل مربوط به حفاظت از افراد آسیب‌پذیر و جست‌و‌جو‌هایی که همیشه کرامت افراد را رعایت نمی‌کردند، مورد انتقاد قرار گرفته است.

مرگ تدریجی در بازداشتگاه‌ها؛ خروجی سیاست‌های ضد مهاجرتی انگلیس

محدودیت‌های فزاینده بر دسترسی ناظران مستقل به اسناد نیز نگرانی‌هایی درباره شفافیت ایجاد کرده است؛ این گزارش مراکز مانند سویندر بی Swinderby و مراکز گزارش‌دهی در لیدز و شفیلد را که توسط شرکت Mitie Care & Custody اداره می‌شوند، پوشش می‌دهد و خواستار پایان مصادره روتین داروها، تقویت پاسخگویی و بازنگری در سیاست استفاده از زور شده است.

مشکلات ساختاری در مراکز حذف مهاجرتی انگلیس

مراکز حذف مهاجرتی انگلیس از مشکلات نظام‌مند متعددی رنج می‌برند؛ شرایط بهداشتی ضعیف، خدمات سلامت روان ناکافی، نبود مشاوره حقوقی برای افرادی که قرار است به فرانسه منتقل شوند و سوءرفتار با کودکان مهاجر از آن جمله هستند.

استفاده گسترده از دستبند و رویکرد غیرانسانی در قبال مهاجران هم چالش‌های بزرگی را رقم زده‌اند.

اعتراض‌های جدی به گسترش بازداشتگاه‌های مهاجرتی در انگلیس

به گزارش گاردین، وزارت کشور انگلیس درصدد است تا مرکز حذف مهاجرتی کمپس‌فیلد هاوس Campsfield House را در نزدیکی کیدلینگتون آکسفوردشایر گسترش دهد؛ اقدامی که با اعتراض‌های جدی رو‌به‌رو شد.

این مرکز که در دسامبر ۲۰۲۵ (آذر/ دی ۱۴۰۴) پس از تعطیلی طولانی به دلیل مشکلات قبلی از جمله خودکشی، شورش و فرار بازگشایی شده بود، قرار است ظرفیتش از حدود ۱۶۰ تخت به ۴۰۰ تخت افزایش یابد.

از آنجا که فاصله این مراکز نگهداری مرکز پیشنهادی با ایستگاه پمپاژ فاضلاب فقط حدود ۲۰ متر است، هشدار‌هایی درباره پیامد‌های بهداشتی این امر صادر شده است؛ شرکت آب همچنین نگرانی‌هایی درباره ظرفیت شبکه‌های فاضلاب، آب سطحی و تامین آب مطرح کرده است.

شورای شهرستان آکسفوردشایر گسترش این مرکز را تشدید نگرانی‌های عمومی دانسته‌اند و خواستار تعطیلی دائمی آن شده‌اند؛ منتقدان تاکید می‌کنند که دولت اولویت‌های سیاسی را بر سلامت و رفاه افراد مقدم می‌دارد.

این مرکز سابقه مشکلات جدی دارد و بازگشت آن به مدار همراه با گسترش در نزدیکی تأسیسات فاضلاب، نمادی از فشار فزاینده بر سیستم بازداشت است.

مرگ تدریجی در بازداشتگاه‌ها؛ خروجی سیاست‌های ضد مهاجرتی انگلیس

انگلیس در مسیر تبدیل پایگاه‌های نظامی به بازداشتگاه‌های مهاجرتی

در میانه نوامبر سال جاری (اواخر آبان) یک مستند مخفیانه ITV گزارش داد که در اردوگاه نظامی سابق کراوبورو Crowborough در ساسکس شرقی که اکنون برای اسکان پناهجویان استفاده می‌شود، بررسی‌های رفاهی ناکافی بوده و ممکن است بازماندگان شکنجه به‌صورت غیرقانونی در آنجا اسکان داده شده باشند.

گزارشگر مخفی چندین مورد از بازماندگان شکنجه را شناسایی کرده که نباید به این اردوگاه فرستاده می‌شدند؛ کارکنان در فیلم‌ها اذعان کرده‌اند که از هزار بررسی رفاهی ماهانه عقب افتاده‌اند.

این موضوع نشان‌دهنده فشار شدید بر سیستم اسکان انبوه است که دولت انگلیس برای جایگزینی اقامتگاه‌ها به آن روی آورده است؛ هم‌زمان، برنامه‌های اسکان در پایگاه نظامی سابق مود بیسستر MoD Bicester نزدیک روستای پیدینگتون در آکسفوردشایر نیز خبرساز شده است.

این تصمیم با بیش از ۳ هزار اعتراض محلی و تهدید به چالش حقوقی از سوی شورای محلی روبه‌رو شده است؛ هرچند این سایت بیشتر به‌عنوان مرکز اسکان مطرح است تا بازداشتگاه کلاسیک، اما ماهیت محدودکننده و مقیاس بزرگ آن با نگرانی‌های مشابهی درباره شرایط زندگی، بهداشت و تأثیر بر جوامع محلی همراه است.

برنامه‌های مشابهی برای پایگاه‌هایی مانند RAF Barnham نیز در جریان است.

  • بیشتر بخوانید:
  • برنامه انگلیس برای حبس مهاجران در پایگاه‌های نظامی
  • طرح جدید لندن برای مهاجران؛ انگلیس در آستانه تکرار رسوایی ویندراش

حرکت انگلیس در مسیر سیاست‌های ضد مهاجرتی

دولت انگلیس سیاست پایان دادن به استفاده گسترده از اقامتگاه‌ها و انتقال به مراکز بزرگ‌مقیاس ازجمله نظامی را دنبال می‌کند و مدعی صرفه‌جویی بیش از یک میلیارد پوندی است؛ با وجود این، منتقدان ازجمله شورای پناهندگان و سازمان‌های نظارتی استدلال می‌کنند که بازداشت و اسکان محدودکننده آسیب‌زاست، گران است و اغلب افراد آسیب‌پذیر را در معرض خطر قرار می‌دهد.

هیئت‌های نظارت مستقل خواستار اقدام فوری وزارت کشور انگلیس شده‌اند و سازمان‌های حقوق بشری نیز بر لزوم محدودیت زمانی برای بازداشت مهاجرتی تاکید دارند؛ توصیه‌ای که سال‌هاست تکرار می‌شود، اما اجرایی نشده است.

گزارش‌های اخیر نشان می‌دهند که سیستم بازداشت و نگهداری مهاجران در انگلیس تحت فشار شدید قرار دارد؛ مشکلاتی مانند مصادره دارو‌های حیاتی، تاخیر در رسیدگی به بحران‌های خودآزاری، شرایط بهداشتی نامناسب، اسکان بالقوه غیرقانونی افراد آسیب‌پذیر و برنامه‌های گسترش در مکان‌های نامناسب تصویری بحرانی ترسیم می‌کنند.

در حالی که دولت انگلیس بر ضرورت کنترل مرز‌ها و کاهش هزینه‌های اقامتگاه‌های پناهجویان تاکید دارد، شواهد نهاد‌های نظارتی مستقل حاکی از آن است که بسیاری از این مشکلات قابل اجتناب‌اند و به‌صورت مستقیم بر سلامت جسمی و روانی افرادی تاثیر می‌گذارند که اغلب در وضعیت آسیب‌پذیر قرار دارند.