حوزه/ در غزه، زمستان فقط فصل باران و سرما نیست؛ برای خانواده‌هایی که خانه‌هایشان زیر آوار مانده و کودکانشان در چادرهای فرسوده روزگار می‌گذرانند، زمستان می‌تواند به کابوسی تکراری و مرگبار تبدیل شود.
به گزارش سرویس بین‌الملل خبرگزاری حوزه، با نزدیک شدن به فصل سرما، هزاران خانواده آواره فلسطینی در نوار غزه بار دیگر با نگرانی از بارش باران، سیلاب و سرمای طاقت‌فرسا به استقبال زمستان می‌روند؛ در حالی که همچنان از ابتدایی‌ترین امکانات برای تأمین سرپناهی امن محروم‌اند.
حدود دو میلیون نفر در غزه چشم‌انتظار سرپناهی امن هستند؛ مردمی که خانه‌هایشان به تلی از خاک تبدیل شده و اکنون در چادرهای فرسوده و ساختمان‌های نیمه‌ویران، روزگار را با ترس از باران و سرمای زمستان سپری می‌کنند.
غزه برای گذر از زمستان به حدود ۲۰۰ هزار چادر و یک میلیون پوشش برزنتی نیاز دارد؛ اما ممانعت از ورود تجهیزات و اقلام ضروری، آوارگان را در برابر سرمایی بی‌رحم و باران‌هایی که در راه است، بی‌پناه گذاشته است.
زمستانی که برای کودکان بوی مرگ می‌دهد
زمستان‌های گذشته برای خانواده‌های غزه با خاطراتی تلخ گره خورده است؛ چادرهایی که زیر باران فرو ریختند، بادهایی که آخرین سرپناه خانواده‌ها را با خود بردند و کودکانی که در آغوش سرما جان دادند.
حالا بار دیگر زمستان از راه می‌رسد؛ چادرهایی که دیگر تاب مقاومت ندارند، سقف‌هایی که هر لحظه بیم فروریختنشان می‌رود و کودکانی که باید به‌جای گرمای خانه، شب‌های سرد را در پناه پارچه‌های نازک به صبح برسانند.
هزاران خانواده در مناطق سیل‌خیز، حاشیه ساحل و کنار ساختمان‌های آسیب‌دیده زندگی می‌کنند؛ جایی که بارش باران می‌تواند تمام دارایی اندکشان را خیس کند و سرپناهشان را به ویرانه‌ای دیگر تبدیل سازد.
وقتی خانه‌ای نیست که پناهشان دهد
چادرهای مقاوم، وسایل ترمیم خانه‌ها و تجهیزات ضروری، نیازهایی حیاتی برای مردمی است که ماه‌هاست در آوارگی به سر می‌برند. با این حال، محدودیت‌های ورود کمک‌ها، خانواده‌های فلسطینی را همچنان در چنگال محرومیت و بی‌پناهی گرفتار کرده است.
در غزه، خانه‌ها و زیرساخت‌ها ویران شده‌اند و کمبود سوخت و تجهیزات، امدادرسانی و تخلیه آب را نیز دشوار کرده است. برای خانواده‌هایی که همه‌چیز خود را از دست داده‌اند، یک سرپناه امن دیگر نه یک خواسته، بلکه ضرورتی برای زنده ماندن است.
زمستان در راه است و کودکان غزه بار دیگر باید شب‌های سرد را به صبح برسانند؛ کودکانی که سهمشان از زندگی، به‌جای سقفی امن و آغوش گرم خانه، چادری فرسوده و بیم باران و سرماست.
و چه تلخ است که مادری در غزه، به‌جای قصه گفتن برای خواباندن فرزندش، تمام شب را بیدار بماند تا مبادا باران، پناه کوچکشان را هم از آنان بگیرد.
منبع: المرکز الفلسطینی للإعلام