پژوهشی گسترده با بررسی ۳٫۳ میلیون دانش‌آموز نشان می‌دهد که ممنوعیت استفاده از گوشی‌های هوشمند در مدارس با بهبود عملکرد تحصیلی همراه است.

به گزارش سایت دیدبان ایران، پژوهشی گسترده با بررسی ۳٫۳ میلیون دانش‌آموز نشان می‌دهد که ممنوعیت استفاده از گوشی‌های هوشمند در مدارس با بهبود عملکرد تحصیلی همراه است.

گوشی‌های هوشمند به بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی کودکان و نوجوانان تبدیل شده‌اند؛ اما وجود آن‌ها در کلاس درس ممکن است هزینه‌ی زیادی برای یادگیری دانش‌آموزان داشته باشد. نتایج پژوهشی گسترده از دانشگاه هاروارد نشان می‌دهد که محدودکردن استفاده از گوشی در مدارس می‌تواند به بهبود عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان کمک کند.

به‌گزارش گیزمودو، پژوهشگران مرکز تحقیقات سیاست‌گذاری آموزشی دانشگاه هاروارد، عملکرد تحصیلی ۳٫۳ میلیون دانش‌آموز پایه‌های سوم تا دهم را در بیش از ۴٬۶۰۰ مدرسه در ۴۹ ایالت آمریکا بررسی کردند. این مطالعه که جامع‌ترین پژوهش در نوع خود محسوب می‌شود، پنج سال تحصیلی را در فاصله‌ی سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۶ پوشش می‌دهد.

پژوهشگران نتایج آزمون‌های سنجش پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان مدارسی را که استفاده از گوشی‌های هوشمند ممنوع کرده بودند، با نتایج دانش‌آموزان مدارسی مقایسه کردند که همچنان اجازه‌ی استفاده از گوشی را می‌دادند.

نتایج نشان داد دانش‌آموزان مدارسی که مجبور بودند گوشی‌های خود را در محفظه‌های قفل‌شونده قرار دهند، از همان نخستین سال اجرای محدودیت، پیشرفت تحصیلی محسوسی داشتند. این پیشرفت با ادامه‌ی ممنوعیت در سال‌های بعد نیز تداوم پیدا کرد. ممنوعیت استفاده از گوشی‌های هوشمند در مدارس، معادل جبران یک تا دو هفته یادگیری ازدست‌رفته در هر سال تحصیلی بود.

مزایای محدودیت استفاده از گوشی به گروه خاصی از دانش‌آموزان محدود نمی‌شد. پژوهشگران تفاوت معناداری میان نتایج دانش‌آموزان مقاطع تحصیلی مختلف مشاهده نکردند. وضعیت اقتصادی مدارس و سطح پیشین عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان نیز تأثیر چشمگیری بر نتایج نداشتند.

بیشترین آثار مثبت ممنوعیت گوشی در مهارت خواندن و ریاضی مشاهده شد. دانش‌آموزانی که در ساعات مدرسه به گوشی‌های هوشمند دسترسی نداشتند، در مقایسه با سایر دانش‌آموزان کمتر دچار افت مهارت خواندن شدند.

پژوهشگران همچنین شواهد اولیه‌ای یافتند که نشان می‌دهد ممنوعیت کامل استفاده از گوشی، از ابتدای روز مدرسه تا پایان آن، ممکن است نتایج بهتری نسبت به محدودیت‌های جزئی داشته باشد. بااین‌حال، بخشی از پیشرفت تحصیلی مشاهده‌شده در این مدارس می‌تواند به عواملی مربوط باشد که پیش از اجرای ممنوعیت وجود داشتند.

ممنوعیت‌های سخت‌گیرانه‌تر با نتایج بهتری همراه بودند و بیشترین آثار مثبت در مهارت خواندن و ریاضی مشاهده شدند

نحوه‌ی اجرای محدودیت‌ها نیز اهمیت دارد. قوانین مربوط به استفاده از گوشی در مدارس مختلف متفاوت‌اند و میزان پایبندی دانش‌آموزان به آن‌ها یکسان نیست. به‌نظر می‌رسد محدودیت‌های سخت‌گیرانه‌تر درمجموع نتایج بهتری دارند؛ هرچند حتی محدودیت‌های ساده‌تر نیز با بهبود نسبی عملکرد تحصیلی همراه بودند.

هنوز مشخص نیست ممنوعیت گوشی‌های هوشمند چه تأثیری بر سایر جنبه‌های زندگی دانش‌آموزان دارد. پژوهشگران هاروارد پیشنهاد کرده‌اند که مدارس علاوه‌بر عملکرد تحصیلی، میزان مشارکت دانش‌آموزان در فعالیت‌های فوق‌برنامه و شاخص‌های مرتبط با اضطراب و افسردگی را نیز بررسی کنند.

چنین بررسی‌هایی می‌توانند مشخص کنند که آیا کاهش دسترسی به گوشی‌های هوشمند، علاوه‌بر بهبود یادگیری، به افزایش تعاملات اجتماعی و بهبود سلامت روان کودکان و نوجوانان نیز کمک می‌کند یا خیر.

مطالعه به‌صورت گزارش پژوهشی در وب‌سایت مرکز تحقیقات سیاست‌گذاری آموزشی دانشگاه هاروارد منتشر شده است.