رشت- ایرنا- مسیر طارم می‌تواند با تقویت ارتباطات جاده‌ای، پیوند ظرفیت‌های کشاورزی و صنعتی زنجان با زیرساخت‌های بندری و تجاری گیلان را تسهیل کند؛ فرصتی که تحقق آن، نیازمند بررسی کارشناسی، تکمیل زیرساخت‌ها و برنامه‌ریزی مشترک دو استان است.
به گزارش پنجشنبه شب ایرنا، توسعه زیرساخت‌های حمل‌ونقل و ایجاد مسیرهای ارتباطی کارآمد، یکی از پیش‌نیازهای اصلی رونق اقتصادی، افزایش مبادلات تجاری و بهره‌گیری از ظرفیت‌های منطقه‌ای به شمار می‌رود؛ موضوعی که در سال‌های اخیر با توجه به اهمیت کریدورهای ترانزیتی و ضرورت تقویت ارتباط میان مراکز تولیدی و مبادی صادراتی، اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
در این راستا، نشست مشترک هادی حق‌شناس، استاندار گیلان، و محسن صادقی، استاندار زنجان، در شهرستان طارم و بررسی ظرفیت‌های همکاری ۲ استان، بار دیگر موضوع توسعه ارتباطات جاده‌ای و پیگیری ایجاد کریدور شمال‌غرب به شمال کشور از مسیر طارم را در کانون توجه قرار داده است؛ مسیری که می‌تواند فراتر از یک پروژه عمرانی، زمینه‌ساز تقویت پیوندهای اقتصادی میان دو استان باشد.
استان‌های گیلان و زنجان از ظرفیت‌های اقتصادی متفاوت اما مکملی برخوردارند که در صورت ایجاد زیرساخت‌های ارتباطی مناسب، امکان بهره‌برداری مؤثرتر از آن‌ها فراهم می‌شود.
زنجان با برخورداری از بخش‌های صنعتی، تولیدی و کشاورزی، ظرفیت قابل‌توجهی برای عرضه محصولات به بازارهای داخلی و خارجی دارد. در مقابل، گیلان به دلیل موقعیت جغرافیایی در حاشیه دریای کاسپین، برخورداری از بندرهای تجاری و ظرفیت‌های منطقه آزاد انزلی، از جایگاه ویژه‌ای در مبادلات تجاری و ارتباطات اقتصادی با کشورهای حوزه کاسپین برخوردار است.
از این منظر، تقویت ارتباط جاده‌ای میان دو استان می‌تواند به تسهیل جابه‌جایی کالا، بهبود دسترسی تولیدکنندگان به بازارهای هدف و افزایش امکان استفاده از زیرساخت‌های تجاری و لجستیکی گیلان کمک کند.
البته بهره‌گیری از این ظرفیت‌ها مستلزم آن است که مسیر پیشنهادی از نظر هزینه، زمان سفر، ظرفیت تردد، شرایط فنی و میزان تأثیرگذاری بر شبکه حمل‌ونقل موجود، به‌صورت دقیق بررسی شود.
یکی از محورهای اصلی مطرح‌شده در نشست استانداران گیلان و زنجان، پیگیری ایجاد کریدور شمال‌غرب به شمال کشور از مسیر شهرستان طارم است؛ موضوعی که اهمیت آن را باید در ارتباط میان شبکه‌های جاده‌ای منطقه و تسهیل دسترسی به مراکز اقتصادی و تجاری جست‌وجو کرد.
در صورت فراهم بودن زیرساخت‌های لازم و اتصال مناسب این مسیر به محورهای اصلی، کریدور پیشنهادی می‌تواند گزینه‌ای برای بهبود ارتباطات میان زنجان و گیلان باشد و دسترسی بخشی از مناطق شمال‌غرب به ظرفیت‌های اقتصادی شمال کشور را تسهیل کند.
با این حال، میزان اثرگذاری این مسیر به نحوه اتصال آن به شبکه موجود، وضعیت جاده‌های فعلی، ضرورت احداث یا بهسازی قطعات مختلف و مقایسه فنی و اقتصادی آن با مسیرهای جایگزین بستگی دارد؛ بنابراین، تعیین مزایای قطعی آن بدون انتشار مطالعات کارشناسی و برآوردهای فنی امکان‌پذیر نیست.
بر این اساس واگذاری پیگیری‌های کارشناسی به معاونت‌های هماهنگی امور عمرانی استانداری‌های گیلان و زنجان می‌تواند گام نخست برای بررسی ابعاد اجرایی این طرح و مشخص شدن الزامات تحقق آن باشد.
از کاهش هزینه‌های لجستیکی تا تقویت صادرات و گردشگری
یکی از مهم‌ترین آثار توسعه مسیرهای ارتباطی، تاثیر آن‌ها بر هزینه و زمان جابه‌جایی کالا است. هرچه دسترسی میان مراکز تولید، بازارهای مصرف و زیرساخت‌های تجاری آسان‌تر باشد، امکان کاهش بخشی از هزینه‌های لجستیکی و افزایش رقابت‌پذیری محصولات نیز بیشتر می‌شود.
در ارتباط میان گیلان و زنجان، این موضوع می‌تواند برای فعالان بخش صنعت، کشاورزی، بازرگانی و حمل‌ونقل اهمیت داشته باشد. بهبود ارتباط جاده‌ای، در صورت برخورداری از توجیه اقتصادی، می‌تواند زمینه استفاده مؤثرتر از ظرفیت‌های بندری و تجاری گیلان را برای بخشی از تولیدکنندگان زنجان فراهم کند.
توسعه تجارت صرفاً به احداث یا بهسازی جاده محدود نمی‌شود و عواملی مانند کیفیت خدمات گمرکی، دسترسی به انبارها و مراکز لجستیکی، امکانات حمل‌ونقل، تشریفات صادرات و واردات و هماهنگی میان دستگاه‌های اجرایی نیز در تحقق این هدف نقش تعیین‌کننده دارند.
از این رو، پیش‌بینی تشکیل کمیته مشترک اقتصادی با حضور معاونان اقتصادی استانداری‌ها و مدیران دستگاه‌های مرتبط، می‌تواند مکمل پیگیری‌های عمرانی باشد؛ به‌ویژه اگر این کمیته بتواند نیازهای واقعی فعالان اقتصادی را شناسایی و برای رفع موانع اجرایی، برنامه مشخصی تدوین کند.