عرف فوتبال در رده‌های پایه بدین شکل است که پیش از آن که میدان سنجش نتیجه باشد، عرصه ساختن تجربه، شخصیت و اعتمادبه‌نفس است. تیم ملی نوجوانان ایران در اردوی تایلند، گامی در همین مسیر برداشت؛ اردویی که اگر چه نتایجی خوب برای‌مان به همراه داشت اما دستاورد آن را نمی‌توان فقط در اعداد و نتایج جست‌وجو کنیم. شاگردان ارمغان احمدی در نخستین آزمون تدارکاتی برابر تایلند میزبان به تساوی یک بر یک رسیدند. مسابقه‌ای که فرصتی برای آزمایش برنامه‌های تاکتیکی، بررسی انتقال‌های مثبت و منفی، تمرین ضربات ایستگاهی و البته آشنایی با شرایط آب‌وهوایی گرم و مرطوب منطقه بود؛ شرایطی که شباهت زیادی به فضای مسابقات پیش‌روی ایران در لائوس دارد.
تجربه‌ای که به گفته سرمربی تیم، می‌تواند در ادامه مسیر بسیار ارزشمند باشد اما نکته امیدوارکننده، نحوه بهره‌برداری از همین تجربه بود. نوجوانان ایران در دومین مسابقه تدارکاتی مقابل هنگ‌کنگ با نتیجه ۳ بر یک به پیروزی رسیدند. بازگشت به بازی پس از دریافت گل نخست، اصلاح ساختار تاکتیکی در نیمه دوم و رسیدن به ۲ گل دیگر، نشانه‌هایی مثبت و روشن از تأثیر آنالیز و تمرین بر عملکرد تیم بود. این همان فلسفه‌ای است که به اردوهای تدارکاتی معنا می‌بخشد؛ اینکه هر مسابقه فرصتی برای شناخت بهتر تیم و هر تجربه، مقدمه‌ای برای عملکرد پخته‌تر در میدان بعدی باشد. حالا نوجوانان ایران پس از آخرین تمرین در بانکوک، با کوله‌باری از تجربه و دو مسابقه متفاوت، راهی وینتیان شده‌اند تا در انتخابی جام ملت‌های آسیا برابر لائوس، اردن، پاکستان و سریلانکا قرار بگیرند. هدف روشن است؛ صدرنشینی و صعود به مرحله نهایی. البته مسیر پیش‌رو نیازمند تمرکز، انسجام و جدیت بیشتری است، اما آنچه از اردوی تایلند به دست آمده، می‌تواند پشتوانه خوبی برای این مأموریت باشد. فوتبال فردای ایران به نسلی نیاز دارد که در کنار استعداد، آموختن و پیشرفت را هم جدی بگیرد؛ نوجوانانی که حالا فرصت دارند آموخته‌های خود را به نتیجه تبدیل کنند.