آمریکای لاتین،به دلیل وجود کشورهایی با چندهزار کیلومتر خط ساحلی،یکی از مناطق نوظهور در انرژی باد فراساحلی است.

به گزارش تجارت نیوز، آمریکای لاتین، منطقه‌ای است که طی دهه‌ها به عنوان حیاط خلوت انرژی‌های تجدیدپذیر خشکی شناخته می‌شد. این منطقه اکنون در آستانه تبدیل شدن به یک منطقه جدید صنعتی در باد فراساحلی است. بخصوص برزیل، کلمبیا و شیلی با پتانسیل‌های عظیم، چارچوب‌های قانونی نوظهور و اراده سیاسی قوی، در حال ایجاد پایه‌های یک صنعت جدید هستند که می‌تواند اقتصاد این منطقه را برای دهه‌ها متحول کند. در این بخش به بررسی ابعاد مسئله در این بازار نوظهور خواهیم پرداخت.

برزیل: یک قطب جدید با پتانسیل 1200 گیگاوات

بر اساس گزارش‌های شورای جهانی انرژی بادی، برزیل، به‌عنوان بزرگ‌ترین اقتصاد آمریکای لاتین، با “پتانسیل فنی بیش از 1200 گیگاوات در امتداد 8000 کیلومتر خط ساحلی” یکی از جذاب‌ترین بازارهای باد فراساحلی جهان محسوب می‌شود (GWEC 2026, p. 60). “این کشور با ظرفیت باد 60درصدی، دریای آرام و پایه مهندسی فراساحلی قوی که از صنعت نفت و گاز به ارث برده، شرایط ایده‌آلی برای توسعه این صنعت دارد.” (همان)

چارچوب قانونی جدید

“در ژانویه 2025، برزیل قانون موسوم به 15,097/2025 را تصویب کرد که چارچوب قانونی برای استفاده دریایی را برقرار می‌کند… در اکتبر 2025، شورای ملی سیاست انرژی این کشور (CNPE) یک کارگروه باد فراساحلی با حضور بیش از 20 نهاد فدرال (از جمله وزارت معادن و انرژی، ANEEL، EPE، نیروی دریایی، و وزارت بنادر) ایجاد کرد.” (همان) این سند خاطرنشان می‌کند: “در 1 آوریل 2026، CNPE قطعنامه 1/2026 را تصویب کرد که دستورالعمل‌های استراتژیک برای اجرای قانون باد فراساحلی را تعیین می‌کند.” (GWEC 2026, p. 61) این قطعنامه شامل موارد زیر است:

  • “تعریف مناطق پروژه بر اساس متدولوژی انتخاب منطقه EPE.
  • تعیین فاصله مرجع اولیه 12 مایل دریایی از خط ساحلی برای پروژه‌ها.
  • ایجاد یک پورتال پنجره واحد (PUG) برای ساده‌سازی فرآیندها.
  • تعیین مهلت‌ها و هزینه‌های قابل اجرا.
  • تعیین پارامترهایی برای ترویج صنعت داخلی.” (همان)

سرمایه‌گذاری و اشتغال

بر اساس مطالعه مهم بانک جهانی که در گزارش شورای جهانی انرژی بادی آمده است، “باد فراساحلی در برزیل می‌تواند بیش از 516,000 شغل تا سال 2050 ایجاد کند و حداقل 900 میلیارد رئال برزیل (178.5 میلیارد دلار) به اقتصاد این کشور بیفزاید.” (همان) چالش‌ها در این زمینه به قرار زیر است:

  • دسترسی به بستر دریا: “اولویت فوری اتحادیه باد فراساحلی برزیل (CEM) باز کردن دسترسی به مناطق بستر دریا برای مطالعات امکان‌سنجی است… هر منطقه مطالعه، یک تعهد سرمایه‌گذاری حدود 60 میلیون دلار برای فاز توسعه را نمایندگی می‌کند که بدون یارانه دولتی و توسط سرمایه‌گذاران تأمین می‌شود.” (همان)
  • زیرساخت شبکه: “برزیل دارای پروفایل تولید سازگار، ضرایب ظرفیت بالا و مکمل بودن با پایه برق‌آبی است… تولید قابل پیش‌بینی آن می‌تواند نیاز به انرژی پشتیبان حرارتی را کاهش دهد، هزینه‌های سیستم را پایین بیاورد و امنیت انرژی را تقویت کند. با این حال، تصمیمات سرمایه‌گذاری در انتقال باید همین حالا گرفته شوند.” (همان)
  • زمان‌بندی: “برزیل بدون یارانه برای این مرحله اول وارد می‌شود و زمان‌بندی توسعه 8-10 ساله فضای کافی برای ساخت زیرساخت‌های لازم را فراهم می‌کند.” (همان)

چشم‌انداز

شورای جهانی انرژی بادی پیش‌بینی می‌کند که “برزیل تا سال 2030 اولین امتیازات منطقه‌ای خود را اعطا کرده و مطالعات امکان‌سنجی را در دست اجرا داشته باشد.” با یک جدول زمانی واقع‌بینانه، “پروژه‌ها در اوایل دهه 2030 عملیاتی خواهند شد.” (GWEC 2026, p. 62)

کلمبیا: اولین در منطقه

“کلمبیا با راه‌اندازی اولین فرآیند تخصیص منطقه بستر دریا، خود را به عنوان اولین حرکت‌کننده منطقه‌ای در باد فراساحلی تثبیت کرده است.” (همان) پتانسیل‌ها و اهداف کلمبیا در این حوزه به این شرح است:

  • “نقشه راه باد فراساحلی کلمبیا (2022) پتانسیل نصب نزدیک به 50 گیگاوات ظرفیت (بیش از 27 گیگاوات فونداسیون ثابت و 21 گیگاوات شناور) را عمدتاً در منطقه کارائیب نشان می‌دهد.” (همان)
  • هدف اولیه: “1-3 گیگاوات ظرفیت نصب‌شده.” (همان)
  • اهداف بلندمدت: “3 گیگاوات تا 2035، 7 گیگاوات تا 2040 و 13 گیگاوات تا 2050” (GWEC 2026, p. 96).

اولین مناقصه

“در اولین مرحله مناقصه باد فراساحلی کلمبیا، 9 شرکت (7 شرکت بین‌المللی و 2 کلمبیایی) در فرآیند پذیرش و واجد شرایط بودن شرکت کردند: BlueFloat Energy از اسپانیا، Copenhagen Infrastructure Partners از دانمارک، Jan de Nul و DEME از بلژیک، Powerchina و China Three Gorges Corporation از چین، Ecopetrol و Celsia از کلمبیا و Dyna Energy از بریتانیا.” (GWEC 2026, p. 62). در لیست نهایی واجد شرایط بودن، “Copenhagen Infrastructure Partners از طریق شرکت تابعه خود CI GMF Coöperatief UA، مجوز سایت باد فراساحلی در سواحل بارانکیا (Barranquilla) را دریافت کرد.” (همان)

سازوکار حمایتی در کلمبیا

“دولت کلمبیا در حال معرفی یک سازوکار تضمین قیمت انرژی از طریق تنظیم یک طرح قرارداد تفاوت (CfD) است که انتظار می‌رود قطعیت را افزایش دهد و ثبات قیمت بلندمدت برای پروژه‌های باد فراساحلی فراهم کند.” (GWEC 2026, p. 61) “اولین دور تخصیص تحت این سازوکار قبل از 2028 پیش‌بینی شده و انتظار می‌رود از هزینه تراز شده انرژی (LCoE) به عنوان مرجع اصلی برای تعیین قیمت‌های توافقی استفاده کند.” (همان)

زیرساخت بندری

سواحل بارانکیا به عنوان مرکز اصلی خدمات باد فراساحلی در آماده‌سازی برای توسعه اولین پروژه تعیین شده است. بر همین اساس، “اسکله‌های این منطقه باید ارتقا یابند تا دسترسی برای محموله‌های سنگین، مناطق تخلیه گسترده برای مونتاژ و دسترسی آب عمیق برای کشتی‌های نصب تخصصی را فراهم کنند.” (همان)

چشم‌انداز

سند فوق پیش‌بینی می‌کند که “کلمبیا حدود 1.5 گیگاوات ظرفیت باد فراساحلی را در نیمه دوم دوره پیش‌بینی، یعنی سال‌های 2031-2035 به بهره‌برداری برساند.” (GWEC 2026, p. 96)

شیلی: بازار نوظهور با پتانسیل بلندمدت

شیلی، اگرچه در مراحل اولیه توسعه باد فراساحلی قرار دارد، اما با پتانسیل بادی عظیم و چارچوب قانونی در حال تکامل، به عنوان یک بازار نوظهور در آمریکای لاتین شناخته می‌شود. سند شورای جهانی انرژی بادی پیش‌بینی می‌کند که شیلی تا سال 2035 حدود 0.6 گیگاوات ظرفیت باد فراساحلی نصب کند (GWEC 2026, p. 95). گو اینکه این کشور در حال حاضر هیچ ظرفیت باد فراساحلی عملیاتی ندارد. (همان) همچنین تمرکز فعلی شیلی بر پروژه‌های خشکی و ذخیره‌سازی باتری است، که رقابت صنعت باد فراساحلی را کمی دشوار می‌کند. درعین‌حال، شیلی با خط ساحلی طولانی و منابع بادی قوی، پتانسیل بلندمدت قابل توجهی برای باد فراساحلی دارد. سند مذکور اشاره می‌کند که “آمریکای لاتین بطور کلی در اوایل دهه 2030 شاهد اولین پروژه باد فراساحلی در مقیاس تجاری خواهد بود.” (GWEC 2026, p. 76)

جمع‌بندی

آمریکای لاتین در آستانه یک تحول صنعتی در حوزه باد فراساحلی است. برزیل با پتانسیل 1200 گیگاواتی و چارچوب قانونی پیشرفته، کلمبیا با اولین مناقصه موفق و مکانیزم CfD، و شیلی با پتانسیل بلندمدت، در حال ایجاد پایه‌های یک صنعت جدید هستند که می‌تواند اشتغال، رشد اقتصادی و امنیت انرژی را برای منطقه به ارمغان بیاورد.

بر اساس پیش‌بینی‌ها، آمریکای لاتین در دوره 2026-2035 حدود 5.1 گیگاوات ظرفیت جدید اضافه خواهد کرد که “43٪ از کل ظرفیت جدید قاره آمریکا را تشکیل می‌دهد.” (GWEC 2026, p. 95) این منطقه، به همراه آسیا-پاسیفیک، به موتورهای جدید رشد صنعت باد فراساحلی در دهه پیش رو تبدیل خواهند شد.

منبع: تسنیم