گلستان- نخستین روز از سی و چهارمین دوره هفته کتاب در استان گلستان در حالی به پایان رسید که در محفلی ادبی و در حضور جمعی از اهالی قلم، از کتاب «دیوان مداحی و مرثیه‌خوانی»؛ به قلم مرحوم محمدباقر عبدالله‌پور به عنوان میراث ارادت شاعری فقید به فرهنگ عاشورا رونمایی شد.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) در گرگان، شامگاه شنبه و در نخستین روز از سی و چهارمین دوره هفته کتاب در استان گلستان، آیین رونمایی از کتاب «دیوان مداحی و مرثیه خوانی» که به قلم مرحوم محمدباقر عبدالله‌پور از سوی انتشارات زرواژه روانه بازار نشر شده بود، با حضور حسن دیلم معاون فرهنگی و رسانه‌ای فرهنگ و ارشاد اسلامی گلستان و ابراهیم حسن بیگی؛ نویسنده نام آشنای گلستانی و اهالی فرهنگ و قلم برگزار شد.

مدیر مسئول نشر زر واژه، در این آیین که در راستای معرفی فعالیت‌های ناشران بومی صورت گرفته بود، ضمن رونمایی از این اثر با اشاره به اینکه کتاب نخستین بار در سال ۱۴۰۴ و در ۲۹۲ صفحه و قطع وزیری و شمارگان هزار نسخه با طراحی جلد مریم رزمی، روانه بازار نشر شد، گفت: این کتاب قطره‌ای از دریای عشق به امام حسین (ع) و حاصل عمری ارادت و کوشش نویسنده فقید در خدمت به فرهنگ عاشورا بوده است.

سعید فرهادی افزود: وی در طول حیاتش عاشقانه و بی‌وقفه کوشید تا صدای حقیقت کربلا را از طریق هنر نوحه‌خوانی و سرایش اشعار مذهبی به گوش جان‌ها برساند و گامی در زنده نگه داشتن این فرهنگ بی‌نظیر بردارد.

وی ادامه داد: سراینده اشعار این مجموعه، شخصی از ذریه شیوخ و دارای اصالت و فرهنگ واقع در شهرستان کازرون از استان فارس، با استعدادی سرشار از ظرافت سخن و طبع نازک، در سال ۱۳۳۰ هجری شمسی به دنیا آمد.

«دیوان مداحی و مرثیه‌خوانی» رونمایی شد

فرهادی گفت: وی کودکی فعال و بازیگوش و دارای ذهنی باز در زمینه ادب بود و از همان اوان زندگی، علاقه‌مند به مداحی اهل بیت(ع)، به ویژه سرور و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین (ع)، شد و از سن پنج سالگی به دلیل علاقه وافر به مراسم سوگواری در ایام محرم، اشعاری را حفظ کرده و در مجالس ارائه می‌کرد و به‌خاطر داشتن صوت خوش کودکانه، از استقبال گرم عموم بهره‌مند شد.

مدیر نشر زر واژه ادامه داد: سال‌ها به همین منوال گذشت تا اینکه در آغاز ایام نوجوانی، صوت خوشش دچار مشکل و صدایش خدشه‌دار شد و در شب عاشورا، به علت این‌که نتوانست دیگر بخواند، اتفاقی افتاد که او تخلص «باقر» را برای خود برگزید و نویسنده کتاب در سال ۱۴۰۴ و پیش از به ثمر رسیدن تلاش‌هایش درگذشت.